2de1

**ahSenTi** · #1 (**permalink**) 31-03-2008, 12:09

Hayatımda hiç yasamadığım bir olaydı ne olduğunu anlayamıyordum.
Üzerimde bir örtü vardı, ve etrafımda insanlar hıçkıra hıçkıra ağlıyordu. Ne olduğunu hala anlamış değildim. Neden üzerimde örtü vardı ve neler oluyordu.

Ellerimi oynatamıyor kımıldayamıyordum. Allah’ım neler oluyordu, bana neler olmuştu. Ayağa kalkmak istiyordum ama kalkamıyordum. Anne neredesin, sesini duyuyorum ama seni göremiyorum.

Neden ağlıyorsun anne...
Yanıma gel üzerimdeki örtüyü al.
Ben alamıyorum anne...

Bir ara bir el üzerimdeki örtüyü aldı. Bu babamdı ve gözleri ağlamaktan şişmişti. Neden ağladın baba... Ben neredeyim?.....Neden konuşamıyorum....

Annemde orda, annem yıkılmıştı sanki. Ağlıyordu hem de hıçkıra hıçkıra. Ağlama anne!

Aman Allah’ım! Eyvah!! Ben ölmüştüm.
Evet ben ölmüştüm ve bu etrafımdaki insanlar benim cesedimin üzerinde ağlıyorlardı.
Ağlama anne! Ağlama baba!!
Allah’ım! Bana yardim et, bana dayanma gücü ver.

Annem üzerime yattı ve ağlamaya devam etti.
Bir yandan da; `Oğlum, yavrum neden bizi bıraktın`, diyordu.
Anne! Anne! ağlama anne.

Ya babam....
Heybetli babam, evimizin direği babam. Ağlama baba! ne olursunuz ağlamayın.
Kardeşlerim, komşularımız tamamı ağlıyorlardı. Anne seni son bir defa öpmek, koklamak, sarılmak isterdim ama simdi olmuyor anne. Annem!! Annem!!
Sonra üzerimi tekrar örttüler. Beni bir tabuta koydular. Evimizden son kez çıkıyordum. Hem de dönmemek üzere Anne!! Ne olur beni bırakma Anne!! gitmek istemiyorum ... Annneeeeeeeeeeee.......

Yağmur yağıyor tabutumun üstüne, damlaları duyuyorum. Beni camiye götürüyorlardı son kez. Hayatta gitmediğim camiye son kez götürülüyordum. Allah’ım götürmeyin. Ne yüzle gideceğim!! Hayatta gitmek istemediğim camiye götürmeyin beni.....
Ve imamın er kişi niyetine deyişi... `Hakkınızı helal ediyor musunuz`? `Evet` sesleri neye karsı... Hepsine de hakkım geçmişti. Ben kul olamadım kardes olamadım, Allah huzuruna nasıl varırım...... Ve evet..... Allah’ım heyhaaaaat!!!!! Heyhaaaaat!!!!!

[FONT='Times New Roman','serif'] Beni son ziyaretgahıma götürüyorlar. Evet kabristana! Allah’ım götürmeyin. Ne olur götürmeyin bu naçiz bedeni. Beni tabuttan çıkardılar, kefenime babam sarıldı, annem uzaktan seyrediyordu. Ağlamaktan göz yasları kurumuştu.

Anne!
beni alsana yanına anne.....

beni bırakmasana anne.....
anneciğim canım annem.....
gitme beni bırakma anne...

Babam sarıldı kefenime gözyaşları içinde.
Beni 2 metre derinlikteki mezara indirdi. Öptü kefenimi, sarıldı sarıldı, oğlum dedi kulağıma..... Babaaaaaaaaaaammm!!!! Gitme, beni birakma.
Sonra çıktı ağlayarak. Üzerime taşlar dizdiler. Toprak döktüler. Yalnız başıma kalıyordum Tek başıma, kimsesiz.

Anne!
Neredesin anne?.....

Dualar edildi, tevhidim çekildi. En son babamla annem terk etti beni. Annem arkasını dönüp dönüp bakıyordu. Anneeee gitmeeeeeeeeeee!!!!..........
Anneeeeeeeeeeeeeeeeeeee canim Annem bırakma beni, karanlık, çamur, küflü bir yerdeyim kimse yok.

O anda basımda Iki kişi belirdi.
Kimsiniz?, ne istiyorsunuz?................

MEN RABBUKE VE MA DİNUKE!!!!!

Ne diyecektim, ne cevap verecektim?. Allah’ım bana bir fırsat daha verin. Lütfen bir fırsat daha. Ama geçti diyorlardı.
Geçti, kaybettin, senin yerin belirlendi, dünyada iken Allah’ı tanımadın... Bize geldin heyhaaaaat!!!!!!
[FONT='Times New Roman','serif'] Bir ara bedenimde bir elin gezindiğini hissettim. Bu bizim aile doktorumuzdu.
‘’Çok şükür evlat kurtuldun, ölümden döndün’’ diyordu.

Ne Ölümden dönmesi doktor bey . Ben Öldüm de dirildim. Çok sükür Rabb’ime bana bir firsat daha verdi`.

Ne irfandır veren ahlaka yükseklik ne vicdandır
Fazilet hissi insanlarda Allah korkusundandır
Yüreklerden çekilmiş farz edilsin havf-ı yezdanın
Ne irfanın kalır te’siri kat’iyyen ne vicdanın
İmandır o cevher ki ilahi ne büyüktür,

İmansız olan paslı yürek sinede yüktür

alıntı...

**ragazza** · #2 (**permalink**) 31-03-2008, 13:15

çok süper ellerine sağlık +rep

**pilot** · #3 (**permalink**) 31-03-2008, 21:02

Verilmemis hesaplarin korkusuyla Sana geldim... Ayaklarina kapanmaya geldim... Af dilemeye geldim affa layik olmasam da... Sevgili ! En sevgili! Ey sevgili ! Uzatma dünya sürgünümü benim!...........

**masal** · #4 (**permalink**) 01-04-2008, 02:11

harikaydı..
ALLah razı oLsun canım...

**pilot** · #5 (**permalink**) 23-04-2008, 02:45

Ölümle Söyleşi

Ey ölüm! Doğru ya ey ölüm; “ALLAH
Ey, bu dünya hayatını öbür ikizine bağlayan göbek bağı!

Ey, dünya ile ahiret arasındaki sırlı kapı! Ey, ölüm meleğinin bile geçmek zorunda olduğu ğaybi dehliz! Ey, sevmeyeni seveninden çok olan kaçınılmaz kader! Ey, çoklarının peşinen suizan ettiği tükürük hokkasıİyi ki varsın. Senin olmadığın bir dünyada yaşamak istemezdim. Zaten böyle bir dünya yaşanacak bir dünya da olmazdı. Düşünsene ey ölüm, farzı muhal sen ölmüşsün, insan ölümsüzleşmiş. Ne olurdu olurdu şu yalan dünyanın hali? Kim tutardı insanoğlunu? Ne frenlerdi insanoğlunun ihtirasını? Azgınları, sapkınları, zalimleri,
kafirleri, hainleri, gafilleri kim zaptederdi?

Nemrutlardan bunaldık mı, “ölüm var” deyip teselli oluyoruz. Firavunların zulmünden gına geldik mi, “ölüm var” deyip teselli oluyoruz. Zalimlerin pençesine düştük mü, “ölüm var” deyip teselli oluyoruz. Eşkıya dünyaya hükümdar oldu mu, “ölüm var” deyip teselli oluyoruz. Ya sen de olmasan, ne teselli eder bizi?
Ha, yanlış anlaşılmasın: Bizi teselli eden bizatihi senin varlığın değil. Asıl teselliyi, seninle gelen “Hesap Günü” ile buluyoruz. Biz ölümü, büyük mahkemeye çıkış için bir celp olarak anlıyoruz. Zaten, seninle teselli olmamızın anlamı, “ilahi adalete” olan güvenimiz. Sen sadece bizi ilahi adalete yaklaştıran bir araçsın.
Ey ölüm!

Sana hazır olmayanlar, seni kötü göstermek için ne kadar büyük gayret harcıyorlar? Onlara sormak geliyor içimden: Siz kaç kere öldünüz? Ölümü ne kadar tanıyorsunuz? Ölümü karalamakla ne umuyorsunuz?
Sana yapılan en büyük iftira, senin bir “intikal” değil, bir “unutuluş” ve “yok oluş” olduğunu söylemektir. Bunu söyleyenler, suçluluk psikolojisiyle sana iftira ediyorlar. Mahkeme kaçağı bir suçlu gibi davranıyorlar. İlahi adalet önünde yargılanmaktansa, yok olup gitmeyi, unutuluşa terk edilmeyi tercih ediyorlar.
Dünyaya kazık çakmak için elinden geleni yapan bu tip, neden ahiret diye bir hayatın olmasını istemez ki ey ölüm? Bu uğurda, neden var oluşundan vazgeçmeye kalkar? Nedir bu tipin gözünü bu kadar korkutan aklını bu kadar dumura uğratan, kanını tepesine sıçratan? Sahi, insan hiç yok olmayı, unutuluşa terk edilmeyi ister mi? Bu talep, insanın kendi kendisini böceklerle, sineklerle, amiplerle eşitlemesi değil de nedir? İnsan neden kendisine bu hakareti reva görür? Ebedi bir hayatın kollarında yaşamak varken, niçin “keşke toprak olup gitseydim” der?

Sebebi, vahyin “küfür” dediği şeydir değil mi ey ölüm? Sebebi tek dünyalı bir hayat yaşamaktır: tek dünyalı ve dünyacı, dünyaya meftun, dünyaya bağlı… Böyle biri öbür dünya için hiçbir şey hazırlamaz. Değil mi ama; kim inanmadığı bir dünya için bir şeyler biriktirir? Eğer inandığı halde bir şeyler hazırlamamışsa, o da ayrı bir beladır. Suyu getirenle testiyi kıranı kim bir tutar? Bu ALLAH’a iftira olmaz mı?

Sana yapılan bir başka iftira, senin uyku olduğunu söylemektir. Bu iftira, aynı zamanda bunun tersini söyleyen Hz. Peygamber’i de yalanlamaktır.
Sahi ey ölüm, birileri omuzlarında taşıdıkları cesetleri toprağa gömerken, neden “rahat uyu” derler. Bunu ölenin nasipsizliğine mi yormalı, gömenin nasipsizliğine mi, yoksa her ikisinin nasipliğine mi?

Duydun mu ey ölüm bu güruhun “ebedi istirahatgah” edebiyatını? Kim bilir sen bile gülmüşsündür bu trajikomik duruma. Ebedi istirahatgâhmış. Bunlar kendilerini ne sanıyorlar ey ölüm? Toprağın üstünde yürüttükleri saltanatlarını toprağın altında da, hatta ahirette de yürüteceklerini mi sanıyorlar?

Veya aslında bir şey sandıkları yok da, ölüm karşısında yaşadıkları derin şaşkınlık ve çaresizliği örtmek için, bu söylemleri bir tür zihni alkol ve uyuşturucu mu olarak kullanıyorlar.Doğru ya ey ölüm; “ALLAH rahmet etsin” diyemezler ki? Hem nasip olmaz, hem dilleri varmaz. Bunu demek için 1) ALLAH’a, 2) ahirete, 3) ilahi rahmete inanmaları lazım. Hem ALLAH kimlere rahmet edeceğini, Haşr suresinin 10. ayetinde açıkça buyurmuş. Bu ayette ALLAH müminlere kimler için rahmet dileyeceklerini öğretiyor. Kendisine ALLAH’tan rahmet dilenecek kimselerin olmazsa olmaz özelliği, İmanla göçüp gitmiş olmaları.
“İman kalpte gizlidir” diye üfürecek olanlara, söylenecek söz belli: Bir Müslüman da zaten kalpte gizli olandan yola çıkarak rahmet dilemez, ölenin hayatına bakarak diler.
Ey ölüm!
Sen hep konuş. Sen konuşunca herkes susuyor. Senin sesin herkesinkinden gür çıkıyor. Ama ahir zamanda bir güruh peyda oldu: Sen konuşunca hatta bağırınca dahi susmayan. Senin sesini bastırmak için gürültü patırtı yapan.
Bu güruh da dahil, hiç kimsenin senin elinden kaçamayacağını bilmek bizi teselli ediyor. Asıl soru şu: Bizi teselli eden şey, neden onları bunca küstahlaştırıyorHele ki varsın ey ölüm, yokluğunu düşünemiyorum

Rabbim iman ile bu dünyadan göçmemizi nasip etsin.
Amin Vesselam...

**pilot** · #6 (**permalink**) 23-04-2008, 02:46

**pilot** · #7 (**permalink**) 23-04-2008, 02:47

**pilot** · #8 (**permalink**) 23-04-2008, 02:49

Kanım dökülsün soğuk zindana
Deşilsin Yüreğim Kur'an uğruna
Paramparça ulaşayım rahmana
Yeter artık gel ey kutlu Şehadet...
______HAK ETMESEMDE TALİBİNİM...
HAYDİ BİR GÜN APANSIZIN ÇIKIP GELİVER EY ÖZLEMİM...
EY CENNET SOKAKLARININ NAZLI GÜLÜ...
GEL EY MİS KOKULU ÖLÜMSÜZ SEVGİLİ...
GEL EY ŞEHADET...____________
Melekler ayarlamalı bu buluşmayı…
Zaman donmalı… Hayat durmalı…
Çünkü sen geleceksin Sen… Ey Dualarımdaki Yâr…
Gelişinle duyduğum sevinç çığlığı yüreğimde yankılanmalı

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Ölüm Ve Ask.	Safak	Şiir Köşesi	6	19-03-2008 18:48
Ölüm	SeaBoy	Genel Müzik Konuları	0	10-03-2008 00:10
öLüm	denizchi	Bilelim Öğrenelim	0	18-06-2007 09:56
ölüm	Gecem	oöpr	23	08-05-2007 18:12
Ölüm!!	belongtodeath	Dini Konular	4	04-05-2006 02:13

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)