2de1

**belongtodeath** · #1 (**permalink**) 25-04-2006, 19:47

Lisede birinci sınıf öğrencisiydim... Sınıf arkadaşlarımdan birini, okuldan eve dönerken, yolda gördüm. Adi Robert'ti.
Bütün kitaplarını, eşofmanları, ayakkabılarını kucaklamış, evinin yolunu tutmuştu. Kendi kendime, kitapları okuldaki dolapta bırakmayıp da hepsini birden evine götürdüğüne göre "Bu arkadaş herhalde 'inek' kelimesinin tanımı olsa gerek" diye düşündüm. Kendi hesabıma, hafta sonu mahalle arası yapacağımız futbol maçından başka bir şey düşünmüyordum. Bu düşüncelerle yürürken bir baktım ki, karsıdan bir grup çocuk koşarak geliyor. Robert'e çarptılar, kucağındaki bütün kitapları düşürdüler, ardından Robert de tökezlenip sokağın çamurlu bir kösesine yığıldı. Gözlükleri gözünden fırlamış, biraz öteye düşmüştü. Kafasını kaldırdığında, gözlerindeki büyük üzüntü ifadesini fark ettim. İçim sızladı, koşup yardımına gittim. Gözlüklerini ararken Robert'in gözlerinin yasarmış olduğunu gördüm. Gözlüklerini yerden alıp kendisine uzattım ve "Serseri bunlar, bos ver" dedim. "Sağ ol" dedi ve yüzünde teşekkür dolu çok güzel bir gülümseme belirdi. Yerden kitaplarını topladık, ben nerede oturduğunu sordum. Bir de baktım ki komsuyuz...
"Nasıl olur da seni daha evvel görmedim" diye sorduğumda, özel koleje gittiğini sonradan bizim okula transfer olduğunu anlattı. Böylece hayatımda ilk kez bir "Kolej çocuğu" ile tanışmış oldum.
Aslına bakacak olursanız eğlenceli biriydi, "Bizimle maç yapmaya gelir misin" teklifimi kabul etti. Hafta sonu beraber takıldık, sadece ben değil arkadaşlarım da onu sevmeye başlamıştı. Pazartesi sabahı okula giderken onu yine kucağında dev bir kitap yığınıyla gördüm. "Oğlum bunları taşıya kol adalesi yapacaksın" dediğimde güldü, bir kısmini bana verdi. Sonraki dört yıl içinde birbirimizin en iyi arkadaşı olduk. Lise son sınıfta ise, üniversite düşünmeye başladık. Robert New York'a, ben Tekses’e gidecektim. Kilometreler bizi ayırsa da arkadaş kalacağımızı ikimiz de biliyorduk. O doktor olacaktı, ben de futbol bursuyla isletme okuyacaktım. Robert okul birincisiydi, kendisiyle her zaman "Sen de aslında az inek değilsin ha" diye dalgamı geçtim. Mezuniyet gelip çattığında, okul yönetimi Robert'ten törende bir konuşma yapmasını istedi. Mezuniyet günü bizimki iki dirhem bir çekirdek salona geldi, gözlükleriyle bile yakışıklı bir hali vardı. Kızlar bakıp duruyordu, için hafiften kıskanmadım desem yalan olur.
Yanına gittim, az biraz heyecanlıydı, sırtına vurup "Sen bu isin de hakkini en iyisinden verirsin, merak etme" dedim. "Sağ ol" dedi, gülümsedi. Kürsüye çıktı, kısa kesik küçük bir öksürük sonrası, konuşmaya başladı:
Bu mezuniyet günü, bizler için, su ana gelinceye kadar karsımıza çıkan güçlükleri yenmemizde bize yârdim eden insanlara teşekkür etme zamanıdır. Anne babalarımız, öğretmenlerimiz, takim koçları... Ama en çok arkadaşlarımız! Size burada, arkadaşlığın verebileceğiniz en önemli hediye olduğunu anlatmaya çalışacağım. Size bir hikâye anlatacağım... Tanıştığımız ilk günü anlatmaya başladığında hayretle yanımdakilerin yüzüne baktım. Meğer o hafta sonu kendini öldürmeyi planlamış. Dolaplarını da sonradan annesi okula gidip kalan eşyaları almak zorunda kalmasın diye boşaltmış. Konuşurken bana baktı ve "Sağ ol, beni kurtardın. Arkadaşım, beni simdi telaffuz bile etmek istemediğim şeyi yapmaktan kurtardı" dedi. Okulun en çalışkan en beğenilen insani, hayatinin en zayıf anini anlatırken herkes soluğunu tutmuştu.
Annesi ve babası bana bakıp şükranla gülümsediler. İsin bu kadar derin olduğunu asla bilmiyordum. Anlık olayların gücünü hiçbir zaman azımsamayın. Küçücük bir hareketle bir insanin hayatini değiştirebiliyorsunuz... Daha iyiye veya daha kötüye doğru!

Allah hepimize birbirimizin hayatini bir şekilde etkileyebilme gücü vermiş. Bu gücü iyilik için insanlara yönlendirin ve bu his kalbinizde hep taze hep sıcak kalsın!

**circir06** · #2 (**permalink**) 01-09-2008, 20:11

gerçekten çok güzelmiş.paylaşım için saol. eline sağlık.

**ragazza** · #3 (**permalink**) 01-09-2008, 20:22

çok güzeldi.ellerine sağlık

ama o tekses değil teksas olacaktı

sanırsam

**ümmühan** · #4 (**permalink**) 02-09-2008, 22:33

gerçekten çok güzel bir paylaşım teşekkürler

**Shef** · #5 (**permalink**) 02-09-2008, 22:40

güzelldi elelrin dert görmesin

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Bir insanın aldatma nedeni...!??	Zerd@	Anketçe	15	28-06-2008 20:22
insanın pin kodu :]]]]]]]]]	selay	Astroloji & Burçlar	35	11-12-2007 08:00
Bir insanın ömrü ne kadardır?	nUv@nd@	Dini Konular	4	20-10-2007 17:39
Her insanın bir şarkısı vardır	NİRVANA	Bilelim Öğrenelim	3	15-03-2007 04:16
dostları olmalı insanın	ziley	Paylaşmak İstedikleriniz	4	13-02-2007 12:15

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)