2de1

KaLBiMe iYi BaK..!

Genç kiz feci bir hastaligin pençesinde kivraniyordu.

Yarali kalbi artik bu dünyaya daha fazla dayanamamaya baslamisti.

Çok zengin olan ailesim tüm gazetelere, kalp nakli için ilan
vermislerdi...

Canini feda edecek birini ariyorlardi...

Genç kiz ise hergün hastahane odasinda biraz daha solmaktaydi.

Yine yalnizdi odasinda, gözü yasli, boynu bükük ölümü bekliyordu...

Gözlerini kapadi, bu küçük odada gözyasi dökmekten bikmisti...

Yinede engel olamadi pinar gibi çaglayan gözyaslarina.

Sevdigi geldi aklina, fakir ama onu seven sevgilisi...

Hergün ayni seyleri düsünüyor, anilari bir film seridi gibi gözünün
önünden geçiyordu... "

Param yok ama sana verebilecegim sevgi dolu bir kalbim var" demisti
delikanli...

Genç kizda zaten baska birsey istemiyordu...

Sevgiye muhtaçbiri, sevdiginin sevgisinden baska ne isteyebilirdi ki...

Ama olmamisti iste, dünyalar kadar olan sevgilerinin arasina,

o lanet olasica para girmeyi bilmis, onlari ayirmisti...




Iste paranin geçmedigi zamanlara gelmislerdi..

Ne önemi vardi artik ? Su son günlerinde, sevdigi yaninda olsa
yeterdi...

Ayriliklarindan bu yana 5 bitmeyen, çile dolu yil geçmisti...

Her günü zehir, her günü hüsran...

Ama genç kiz hep sevgisini yüreginde tasimis, kalbini kimseyle
paylasmamisti.

Sevdigini düsündü iste o an.. Acaba o neler yapmisti bu kadar sene
boyunca..

Kimbilir kiminle evlenmis, çoluk çocuga karismisti...

Gözlerinden bir damla yas daha damladi kurumus, bitmis ellerine.

Ellerine bakti, bir zamanlar ellerinin, elerini tuttugunu hayal edip,
her gün saatlerce ellerini seyrederdi...

En çokta saçlarinin dökülmesine üzülüyordu. Çünkü sevdigi öpmüs,
koklamisti onlari.

Her bir tanesi koptugunda, kalbine bir ok daha saplaniyordu.

Kalbi yine sizlamaya baslamisti..

Belki sevdigi yaninda olsa, kalbi bu kadar yorulup, veda etmezdi
yasama...

Zaten artik ölüm umrunda degildi genç kizin. Sevdiginden ayri yasamanin
ölümden ne farki vardi ki..

Tekrar o geldi aklina... Keske keske yanimda olsa dedi.

Son bir kez elini tutsa yeterdi. Gözlerini son bir kez öpse, rahatça
ebediyen gözlerini kapatabilirdi artik...

Gözleri pinar gibi çaglamaya basladi. Sevdigini son bir kez göremeden
ölmek istemiyordu..

Ufakta olsa ondan bi hatirasini almadan bu dünyadan göçmek
istemiyordu...

Oysa sevdigi, kimbilir kiminle beraberdi...

Kendi sevgi dolu kalbinin kimseyle paylasmayi düsünmemisti bile, ama
acaba o paylasmis miydi ?

Onun sevgisini silmis atmis miydi acaba kalbinden ?

Içi birden nefretle doldu. Üstüne büyük bir agirlik çöktü. Onu
düsündükçe her dakikasinin

zehir olmasi artik çok daha agir geliyordu genç kiza...

Ölmek istedi, artik yasamak istemiyordu bu dünyada..

Ama sevdiginden bi hatira almadan ölmeyecegine and içmisti.

Tekrar gözlerini açti. Kimbilir belkide sevdigi onu unutmustu..

Bu düsünceler içinde derinlige daldi... Birden babasi girdi odaya,

kizina kalp nakli için bir gönüllü bulduklarini müjdeleyecekti.

Fakat genç kiz çoktan uykuya dalmisti..

Bir melegi andiran masum yüzü, sevdiginin özleminden sirilsiklamdi...

O gece biri gözlerini dünyaya kapadi, genç kiz ameliyata alindi.

Tekleyen ve görevini yerine getirmeyen kalbi degistirilmisti.

1 hafta sonra tekrar gözlerini açti dünyaya genç kiz.

Ama dünya daha farkli geldi ona. Sanki birseyler eksikti...

Aradan aylar geçmis genç kiz artik iyice iyilesmisti.

Ama içindeki buruklugu bir türlü atamiyordu.

Sevdigi aklina gelince kalbi eskisinden daha çok sizliyordu..

Bir kere, bir kere görebilsem diye mirildandi...

Kalbi yine sizlamaya baslamisti.

Yeni kalbi onu iyilestirmisti ama nedense her gece aniden hizlaniyor,

onu uykusundan uyandiriyor ve sanki yerinden çikacakmis gibi atmaya
basliyordu...

Genç kiz bir anlam veremedigi bu durumu doktora anlamis, ama ameliyat
kolay degil,

bir aydan geçer demisti doktor. Aylar geçmisti ama hala ayniydi durum.

Çiçeklerinin yanina gitti. Hergün onlarla saatlerce dertlesiyor, zaman
zaman agliyordu onlarla..

En çokta kan kirmizisi gülünü seviyordu. Çünkü kirmizi gülün onun için
yeri apayri idi.

Oda genç kizla beraber gülüyor, onunla beraber agliyordu.

Onu sevdigi gibi görüyordu genç kiz. Ve gülünü sevdigini ilk gördügünde
ona hediye edecegine

dair yemin etmisti. Baska türlü paylasamazdi gülünü kimseyle...

Kapi çaldi aniden. Kapiyi açti ama kimse yoktu. Gözü yerdeki beyaz zarfa
ilisti.

Yavasça egilip zarfi yerden aldi. Birden kalbi deli gibi atmaya basladi.



Ne oldugunu anlayamiyordu. Zarfin üzerinde ne bir isim, ne bir adres
vardi. Zarfi açti,

içinden beyaz bir kagida yazilmis bir mektup çikti.

Kalbi daha hizli atmaya basladi. Onun kokusu vardi kagitta. Evet, onun
kokusu vardi.

Yilar yili özlemini çektigi, yaninda olabilmek için canini bile
verebilecegi sevdiginin kokusu vardi mektupta..

Basi dönmeye basladi. Koltuguna geçip oturdu yavasça.. .Kagidi açti.

Ve elleri titreyerek okumaya basladi.




" Sevgilim, senden ayrildiktan sonra, bir kalbe 2 sevginin sigmayacagini
bildigimden dolayi,

ne bir kimseyi sevebildim, nede kimseye bakabildim...

Her günüm digerinden daha zor geçti, çünkü her gün özlemin dahada
artiyordu..

Sana kitaplari dolduracak kadar siirler yazdim. Her biri digerinden
dahada hüzünlüydü.

Yazdim, okudum, agladim... Hergün yazdim, her gün okudum, senelerce
agladim...

Her gece seni düsündüm sabahlara kadar, her gece senin yaninda olmayi
istedim.

Ve her gece sensizlige lanet ettim, uykulari haram ettim kendime,

sensiz olmanin acisini gözlerimden çikardim...

Ve bir gün herseyi degistirecek bir firsat çikti önüme.

Bunu firsati degerlendirmeyip, kendime haksizlik edemezdim... Ve
degerlendirdim...

Senden çok uzaklara gittim, belki seni unuturum diye.. Ama tam tersi
oldu.

Seni daha çok özlüyorum artik... Senden çok uzaklardayim belki,

ama yinede seni görmek için uzaklardan gelebiliyorum. Hemde her gece...

Seni seviyor, seyrediyor ve egilip sen uyurken yanagina bir öpücük
konduruyorum..

Bazen gözlerini açip bakiyorsun, geldigimi bildigimi saniyorum ama yine
o tatli uykuna geri dönüyorsun.

Yarin birbirimizi sevmemizin 6. senesi...

Hep ben geldim simdiye kadar senin yanina, yarinda sen gel olur mu
sevgilim..

Ha, unutmadan, sana hep sözünü ettigim, kalbime iyi bak olur mu ?

Çünkü gözyaslarimla, adini yazdim ona...

Seni senden bile çok seven bir sevgi var kalbinin içinde...

Unutma, kirmizi gülüde unutma olur mu ??...

Seni Seviyorum, Yanima Gelinceye Kadarda Sevecegim...




Sevgilin....