| | YüReğimiN TaRLası...
YüReğimiN TaRLası
ILık ßiR gündü..Hazan mevsimi oLmasına Rağmen, güneş o göRkemLi heybetiyLe, ßuLutLaRa meydan okuRcasına, tüm ışığını yüReğime,doğama,dünyama sunuyoRdu...HeR geçen günü ßiRßiRine eş tuttuğum zaman diLimLeRiydi..HeRkesin yaşadığı,süRegeLen yaşamLaRda ,ßende kendimLe ßaşßaşaLığımda kaLan mücadeLemde, süRmekteydim ömüR taRLamı..
Daha önce ekinLeRi hep anne ve ßaßamLa ekmiştik taRLamıza,kaRdeşLeRimLe ßiR oyun edasında süRmüştük ne vaRsa...SonRa günLeR geçeR ßaßam yeni,yeni çıkan fiLizLeRi gösteRiR,heR çıkan o yemyeşiL fidanLaRLa ßoy saLardı hayattaki yeni tadLaR..ßazı fidanLaR susuz kaLıR,ßaßamın yüzü düşeR içine kapanıRdı...Çocık kaLßiyLe anLayaßiLdiğimse; ''neden'' diyen ßaßamın gözLeRinde göRdüğüm ßakışLaR oLuRdu..ERtesi gün sevinçLe kaLkaR yatağından,yine fidanLaRın ßaşına gideRdi,annemin güLeR yüzLü uğuRLamasıyLa..
HeR gece ßaßamı heyecanLa camda sessizce ßekLeRdim..Acaßa fidanLaR ne oLdu? deRdi o küçücük yüRek..MeRak işte...Çünki o fidanLarki;yeşeRmesinde,ßaßamın_annemin_kaRdeşLeRi min ve ßenim yüzünde açacak ayçiçeği kadaR ßeReketLi ve ßiR o kadaR güneş saRısı sevinç veRiRdi...EkiLen heR fidan ßüyüR,kah sevindiRiR,kah üzeR ömüR taRLamızda geçeR gideRdik..ßaßam_annem_kaRdeşLeRim ve ßenn...
GünLeRden ßiRgün aRtık çocuk oLmadığımı faRk ettiğim an ,eLime koskocaman ßiR taRLa sundu annem...''Dikkat et kızım!,ßaßandan göRdüğün,ßenimse sunduğum gißi seRp ekinLeRi, Unutma!..SevgiyLe''...''peki Anneciğim''...diyip sevgiyLe ßaktım yüzüne hafif üRkekçe...ZoRmuşş...Kocaman ßiR taRLa,nasıL yapaRımki? tek ßaşıma diye zaman,zaman ümitsizLikLeRi güLümsememde,yüReğimde yaşaRdım...Ama çocukLuktan kaLma o pamuk eLLeRim tıpkı ßaßacığım_anneciğim gißi hafif,hafif nasıRLaRLa tanışmıştı...Fakat umuRsamıyoRdum...Çünki,en azından şu hayatta ekiLecek küçücük ßiR topRak paRçam vaRdı...ßazen o taRLa gözümü koRkutuR,gözLeRimde endişe ßeLiRiR koşaRak kaçmak isteRdim apansız ...Koşmaya ßaşLadığım iLk an ise; ''ya yağmuR yağmazsa kim suLaR'' paniğiyLe, ''n'apıyoRsun sen?'' diyip kendime geLiR ömüR taRLama geRi döneRdim..
Yaşanan mücadeLeLi günLeR ßana iki tane fidan veRdi...
Hayatım ßoyunca hiçßiR şeye eş tutuLmayacak,yeşiLin envayi çeşidini içinde ßaRındıRan ve ßiR o kadaR da dimdik duRmak için çaßa sarf eden , ''iki küçük'' ama,yaptıkLaRı kendi ßünyeLeRi için a'deta takdiR_e şayan maRifet taşıyan ''iki CAN''..
ARtık sebepLeRim,yaşam kaynağım oLmuşLardı...Ne aRkamı döneßiLiR,ne de vazgeçmek gißi ßiR aLteRnatifi geçiReßiLiRdim akLımdan...ßüyütmeLiydim...KoRumaLı...Tıpkı ßaßacığımın özenip,anneciğimin özenLe sunduğu sevgisiyLe yeşeRtip hazıRLamaLıydım...ßende yeniden canLanıyoRdum onLaRLa...HeR sabah soLuğu ßaşuçLarında ßuLuyoRdum,onLarda...FıRtınaya,tipiye oLaßiLecek heRşeye kaRşı,hesapsızca sunuyoRdum tüm gücümü...
AğıR yükLeR yükLenmiştim...ßaßam ve annemi öyLe iyi anLıyoRdumki ,şimdiLeRde...ßaßamın, kimi zaman gözLeRinde, çözmediğim ßeLirsizLikLeRin, aRtık nedenLeRini içimde soLuduğum havada ßuLuyoR gißiyim...ŞöLe ßiR çevReme ßaktığımda,dağ etekLeRinde,kimi zaman tüRLü emekLeRLe yetişen ayçiçek taRLaLaRı gözüme çaRpıyoR...Yaşamda vaR oLduğumuz müddetçe,sevgi ve umut tohumLaRı seRpiyoRuz her dem...ßazen bozguna uğRamış,nadas'a ßıRakıLmış umut taRLaLaRı oLmuyoRda değiL...Ne zaman ßiR duman göRsem kayßoLan,kaRa ßiR ßoşLuk haLine geLen topRakLaR içimi eRitiyoR,nafiLe...
AyakLaRım şimdi yeRe daha da güçLü ßasıyoR...FidanLaRım ßoy saLıyoR...İtinayLa veRdiğim sevgiyLe ßüyüyoR...ßüyüdükçe,amaçLaRım tek,tek aRtıyoR...
Sevdiğimden hiç pişman oLmadım,ßazen hayaLkıRıkLıkLaRı saRstı ßeni...
Sevgi,sevmek ''Emek'' isterdi ßende de zaten o yüRek hep vaRdı..
HeRşeye Rağmen hayat güzeL ve özenLe yaşamaya,yaşatmaya değeR..
TeşekküRLeR ßaßacığım Ve Anneciğim..... | |
21-09-2007, 19:20
Normal
Benzer Konular 
