2de1

**SessizLik** · #1 (**permalink**) 25-04-2006, 12:58

Herkesin bir öyküsü var uzun kısa...
kimine ilginç gelen bitmemiş bir hikaye yaşanarak öğrenilecek, çünkü hayat bilinmeyene gebe...

İşte benim de hikayem böyle
ama ben tam 2 yıl önce öldüm onu terketmem gerektiği o yaz gecesinde...
şimdi mevsimlerin döngüsü ve hayatın akışına karışmış yaşıyorum.
Sahi yaşıyor muyum ?
ama onu hala içimde yaşatıyorum. kirletmedim anılarımı...
Anılarıma tutundum hiç bozulmasın benle kalsın diye...
bize yapılanı haketmedik biz.
ben bana yapılanı haketmedim.
kimse aniden bir karar alıp birgün hayatını yıkıp yeniden şekillendirmez...

bu büyük acıların, örselenmenin, incinmelerin, kırgınlıkların, bekleme sabrının, aşağılanmanın hatta kovulmanın yükünü taşıyamaz yürekte...
çok fazla ve uzun süre verilmiş bir mücadeleydi.
yalnız bir mücadeleydi onunki gibi..
düşünüyorum birlikte verilen bir mücadele olsa bu noktaya gelinir miydi diye..
Herneyse geçmişi sorgulamayı da uzun süre önce braktım.
Daha doğrusu beni sevip sevmediğini sorduğumda "Bu konuda yorum yapamam" cevabıyla beni gözden çıkardığında...

Resimlerini yaktığım o gece onunla vedalaştım ben...
tek dileğim mutlu olması...
iyi ve mutlu olması...
Bazen acı veriyorsa ve biz katlanma kapasitemizi aştıysak ve o sevgilinin aslında yanımızda olmadığını anlamışsak yapılacak olan bırakıp gitmektir.
Sevgi bazen vazgeçmektir.
vazgeçirdiler oysa o kılını bile kıpırdatmadı..
bize sahip çıkması gereken noktada suskun kaldı...

Acıyı göğüsleyebilmek...
sevdiğin için ölebilmek
tapınma gibi sevmek...
göğüslemek acıyı...
ne amaç için olduğu da önemli
2 kişi olunca aşılırmış zorluklar
biz 2 kişi değildik ...
akıntıya çekilen kürek gibiydi direncim...
yanımda yoktu
belki de hiç olmadı..
yada o da benim gibi vazgeçti

Birşeyi ne kadar ve ne için istediğin çok önemli, elini taşın altına koyabilmeli seven bir yürek, gerekirse bedel ödeyebilmeli, inançtır sevmek...

ona onun için gerekirse ölebileceğimi söylemiştim bir gün...
gülmüş ve yakışır demişti....

ayrıldığımız gece beni neden sevdiğini hatırlıyor musun diye sormuştum ona anımsamadı..
oysa anımsamalıydı.
beni neden seviyorsun demiştim suskun kaldı

oysa beni kaybetme riskini almaması gerekirdi, evlerinden kovulduğum gün ağlayarak kapıdan çıkmak yerine benim elime yapışıp beni de kendiyle dışarı sürükleyebilmeliydi, başkalarının bizim için aldığı kararlarda bizi hatırlatabilmeliydi, bana batırılan herbir iğnede beni savunabilmeliydi, beni küçük gördüklerinde, incindiğimde duyarsızlık duvarına sığınıp benden uzaklaşmamalıydı, bugün yanında değilsem bizi koruyamadığımız için istemediler, o da savaşmadı, bir insan ne kadar yalnız savaşır? yalnızsa, savaştığı insanın yanında yer almadığını artık farkettiyse, savaşmasının, yalnız savaşmasının anlamı kalmadıysa, vazgeçmektir.

beni neden sevdiğini
nasıl geçirdiğimizi yıllarımızı...
yıllar önce sevdiğini sandığı o kızı görmeliydi, oradaydım yanındaydım..
brakmasaydı kaymazdım avuçlarından
zordu yumruğunu sıkmak
bedeli vardı korumanın saklamanın....
ben vazgeçmeden önce o çoktan vazgeçmişti bizden, insanların bize yaptıklarına suskun ve kayıtsız kalmıştı...

seven insan hani mücadele ederdi
gerçekten severse dağları delerdi...
yalanmış sevdalar
bu pazar babalar gününde içi buruk olacak biliyorum, yanında değilim, oysa ruhum yanına gidip onu kollarıma almak istiyor, bir çocukmuş gibi, yıllar önce ağlarken yanında olduğum gibi ve o ben ağlarken yanımda olduğu gibi...

bir rüya gördüm ve uyandım
umarım benden çok seveceği insan da onu sever, onun için hala dua ediyorum ve mutlu olmasını diliyorum

biz bizi koruyamadık
saldırdılar..... incittiler.... aşağıladılar....yıprattılar....

bundan sonraki hayatında
kendi hayatı ve geleceği için alacağı kararlarda başkalarının değil kendinin ne kadar ve ne için istediğini ve sevdiğini unutmamasını diliyorum, hayat bize sunulur seçimlerimizle ve Allahın izniyle şekillendiriz.
ne istediğini bilmek
neden istediğini
ne kadar istediğini

uğruna ölecek kadar sevmek
ve gerekirse artık
sevgin sana ve karşındakine acı veriyorsa vazgeçmeyi bilmek, işte budur sevmek, karşılıksız çıkarsız sonsuz sevebilmek zordur ....
karşındaki için yaşarsın, karşındaki için görürsün, karşındakinin gözüyle görebilmek, çok zordur gerçekten sevmek

o artık benim sevdiğim adam değildi
çünkü
kalbi nasırlaşmıştı...
ben onu neden sevdiğimi biliyordum
ve o halini sevdim...
ve o hali hep zihnimde...

sevginize sahip çıkın
onu koruyun ve saklayın..
ne pahasına olursa olsun
gerekirse bedel ödeyerek...
ama birlikte
aynı yöne bakın aynı yöne koşun
o zaman yanınızdaki insanı yitirmemiş olursunuz, sevgi hep sizinle olsun...

**SessizLik** · #2 (**permalink**) 25-04-2006, 13:03

Bir bilebilsem, geceleri kan uykudan, kan terde niçin uyandığımı, çığlıklarımın niçin beni yalnız bırakmadığını ...

Ah!...

bir anlayabilsem, etrafımda binlercesi varken, eğim az yokuşa döndüğünde niçin uzaklaştıklarını? Bir kabullenebilsem, güneşinde karaya çalacağını, yağmurlarında çamur yağacağını, yemyeşil ormanların durup dururken sararıp solacağını, toprağın mis değil kan kokacağını, günün birinde insanlığımın kuruyacağını, insafsızca unutulacağımı bir kabullenebilsem ...

..........ziyan yıllar takvim yaprağından, bir, bir eksiliyor. Solup düşen gençliğim, eriyip giden bedenim, kocayan yüreğim benden her gün bir adım daha uzaklaşıyorlar. Bazen yalan dostlarım gibiler. Bütün bedenimi sorguluyorum, ruhuma olan düşmanlığınız niçin ?... Hani tek dost sizlerdiniz, ne oldu ?...

Hayat çala kaşık yağmalanmakta, bu serüven nerede biter belli değil, doğayı algılamaya çalışıyorum. Dün gece alaca karanlıkta yarasaları seyrettim, oradan oraya uçup sağa sola çarpıyorlardı, ay ışığında kabus gibiydiler, bir an içim ürpermişti ... Sonra fark ettim, arkalarında daha irice bir kuş onları kovalıyordu ... Zannedersem bir baykuştu ... Ne çare ki gerçekti, can hır aş kaçışları kendilerinden daha irice bir canlının onları yok etmeye çalışmasıydı. Kahretsin !... Böyle olmak zorunda mıydı ... Hayat işte ...

Şimdilerde sadece nefes alıyorum. Geçip giden zamana, pejmürde yaşantıma, soluk benzime, kocayan yüreğime inat yaşıyorum ... Sevgiye, acıya dair ne varsa umurumda değil, biliyorum bir gün kuruyup, unutulup gideceğimi ...

**SessizLik** · #3 (**permalink**) 25-04-2006, 13:35

Farkında mısın
ayrılık düşüyor bazen
merhabalarımıza…Ama gerçeği sen biliyorsun ..
yoğunluğumdan,işlerimin fazlalığından bu geçici ayrılıklar...
Aslında bir tercih değil vazgeçmek..Daha çok... Dünyayı umursamazlıktan,görülenlere inanmazlıktan, bilinenlerin yetmezliğinden...Hayata başka bir yerden, başka bir noktadan başlamakmış vazgeçmek…İnan ki seçeneksizliğimdendir vazgeçilen olmak… gittin ardında boşluğunu bırakarak…Sessizliğini hiçbir sesle dolduramadım… Nedenler ve niçinlerle daha da kararıp uzayan gecelerim var artık…

ben bildiğim ,tanıdığım Duygularımın tutukluluğunu yaşıyorum..Beynimin içinde düşünen ve yaşayan birkaç tane ben'in yüreğinden dökülenlerdir yazdıklarım..Anlamsız da olsalar kendi içinde anlamlıdır sözcüklerim..Anlamsızlıklar yalnız olmaktan değil ki,anlamlar yalnızlıktan...ne kadar zormuş duymayı,görmeyi bilip de duyamamak,görememek..dokunmayı bilip dokunamamak..sevmeyi bilipde sevememek...

susuyorum...

Sessiz bir onaydır belki de susuşum…Biraz üzüntü belki ama içten bir katılıştır yazılanlara…susuyorum..Bir gidişi kabullenmektir susuşum belki de, yerinde ve zamanında olduğunun farkına vardığım bir gidişin…benim de sessizliğim içinde birçok sesi hapseden sessiz bir savaştır belki de...

**SessizLik** · #4 (**permalink**) 25-04-2006, 13:49

Gözaşlarımla
dostluğumu bozmak istiyorum.
Gözlerimi kanatan, sürekli içime akan ve zamanlı zamansız ıslatan.
Bana küssün ve bir daha yüzüme bakmasın istiyorum. Bir konakçı gibi yerleşti gözlerime, atamıyorum.

Düşman diye tebessüm mü yaratmalıyım, yoksa yürek dilinden anlayabilecek kadar akıllı mı, hidrojen ve oksijeni tekeline almış, kimyanın bu kibirli molekülü? Bilmiyor simbiyoz yaşamın inceliklerini. Yüreğimde açtığı yaranın derinliğini bilmiyor. Belki de isteyerek, bencilce yapıyor ve oyunu kuralına göre oynamıyor. Kendine hüzün duvarı örmüş, yıkamıyor. Hoşuna gidiyor çağlamak ve sadece akıyor.

Hüzzam makamında akıyor, eritircesine ruhumu, öldürürcesine ve buğulu. Yok mu kurtulmanın çaresi? Avuçlarımda toplayamam ki damla damla süzülürken.
Göz kenarlarımdan parmak aralarıma kayarken engel olamam ki. İnanmayın bana, inanmayın.
Aslında seviyorken onları, atmaya kıyamam ki...

**SessizLik** · #5 (**permalink**) 27-04-2006, 15:09

Gündelik
sevinçlerim yenilince gündelik kederlerime,
vazgeçtim en genç deminde sevinmekten, hüzünden.

”Renksizliğe alışmak kolay olmasa gerek” dedi bir dost. Gözlerinde ağladım, ıslanmadı yanakları. “Benim yatırımlarım hep sedasız kaldı” dedim, anlamadı.

Sevgiyi ararken nice akranım, ben istifa dilekçemi imzalıyordum. “İşsizlikten zordur sevgisizlik” dedi dostum. Feryat ettim yüreğinden, duyamadı... “Taşıyıcı olmak yeğdir” dedim, anlamadı...

Yalnızlık adında bir ev satın aldım. “tabut mu sandın onu, çık içinden” dedi dostum. Sarıl diye yalvardı gözlerim o an, saramadı bir türlü, soğumuş yüreğimi... “Vefası bu kadar büyük olan bırakılmıyor, bırakmıyor” dedim, anlamadı...

Yitik bir kahve ikram ettim. Acısı yüzünü burktu. Bir Yahudi çikolatası verdi. Acısı yüreğimi burktu. O içtikçe midesi yanıyordu... Ben yedikçe yüreğim..

“Ellerine sağlık” dedi. Oysa ellerim sızlıyordu, merhemi olamadı. “Yüreğin tabip olsun” dedim, anlamadı...

Konuşamıyorduk artık. Gözleri el olmuştu, dilleri hâlâ dost. “Ben gideyim artık” dedi. Göremiyordu kimsesizliği...

”Keşke gelseydin” dedim, anlamadı…

**SessizLik** · #6 (**permalink**) 29-04-2006, 18:01

Etrafim karanlik…
etrafim siyah..
Ben yalniz .. ben isyankar…
Kucuk dunyamda yalniz, tek başina.. hasretli…
Duşlerim ve ben…

Dişardan mutlu gibi gorunup icinden yanarak kanayarak can cekişmeyi bilirmisin sen?
Peki en yakinin sana ne kadar mutlusun derken icinden gelen cigliklarin hesabini nasil sorarsin kendine?
Bagirmak , haykirmak istersin, hani sadece gozyaşlarini dokerek anlatirsin acini ama anlamas kimse!
Hani en yakinina anlatirken derdini, birden duraklarsin onun yuzundeki alayci halini gorunce…
Sen cevrende o kadar tanidigin varken yalniz kalmayi bilirmisin? Hissettin mi daha once…?
Agladin mi gecelerce, hickiriklarini sadece kendin duyarak!
Anlattin mi derdini, konuşmadan sadece gozleriyle yuzune bakan insanmişcasina anlayan kedine?
Hissettin mi , dinledin mi yureginin acisini?
Anlatmak istediysende , anlamayan insanlarin yuzundeki o şaşkinligi gorunce uzuldun mu?
Mutluluk denen şeyin ne oldugunu unuttugunu hatirladin mi?
Mutlu Olmaya calişirken icinden gelen o kusturcu aci tadi tattin mi ssen hic?!
Gulerken agladin mi?
Insanlarin mutlu oldugunu gorunce, gozunden dokulen yaşlarin nedenini sordun mu icine?
Peki cevap alabildin mi sorularina?
En yakin olan ailenin bile anlamadigi seni, anlatabildin mi yabanci ellere?
Bulabildin mi o cesareti.?
Haaalinde yaşattigin o insanla mutlu olmayi başarabildin mi?
Herkes sana deliymişcisine bakarken sen onunla konuşTun mu digerlerini onemsemeyip.?
Gitgide yok olmayi bilirmisin sen?
Yavaşca icindeki ‘ seni ‘ gebertmeyi yok etmeyi?...
Birini arayişlarin icinde , hergun ynei bir kafgayla umutlarini yok eden ailenle tartişmayi?
Icini bile onlara anlatmaya calişTiginda onlardan ters tepkiler alip, duşlerini bile soylemeye cesaretin olmadigini duşUndun mu hic?
Sadece ‘ gurur’ duyacaklari bir cocuk isteyip , senin ne duşUndugune aldirmayan bir aile nedir biliyormusun?
Onlarin oyuncagi gibi yaşamayi…
Onlarin istedigi gibi olmayi…
Kendi benligini yok etmeyi….

Neden her elime kalem aldigimda istemeden her yeri karalamamibilirmisin sen?
Neden biliyormusun???

**SweetWitch** · #7 (**permalink**) 10-09-2007, 00:56

Siyahımtrak Hüzünler..

şarkılar besteliyorum yine bugün sana dair bilmediğim muhalif mısralar eşliğinde.kalbimde hala buruk tadın var.nedensizmiş ya sevmeler bende artık neden aramaktan yorulmuş adımlarla sürükleniyorum sana nedenini bilmeden...hayatın garibliği yüreğimi burkan...nedensizliğin nedeni mi ya da garibliğie eş tutan.yüreğime damla damla sızışını bitirdiğin an,benliğimde bir NEDEN'in küreklerini damarlarımda çektiği AN'a denkliği olacaktır. yanılsamalardan biri daha çelme taktı umarsız neşeme inat.hüzünle karışık bir de yağmur yağdı gönlüme,yetmezmiş gibi.duygularımı sömüren bir mültecinin gözlerinde takılı bu hoyratça gülümsemem...artık devam edememenin yorgunluğu ayaklarımdaki..çektim içime hayatı.kabuk bağladım,bir bilinmezliğe ittim kendimi,siyahı gören gözlerimle..beyaz yok oldu siyahın içinde hayat kargaşasında...
ZITLIKLAR İÇİNDE YOK ETTİ Mİ KARŞITINI BİR ANLAMI OLUR MU HAYAT DENEN BU MED-CEZİRHANESİNİN??? DENENMİŞ AŞKA DAİR DENEMELER.... NACİZANE KALEMİMDEN DÖKÜLENLER...aşkın sudaki izi...

**BurcuUu_** · #8 (**permalink**) 10-09-2007, 13:23

ELLerinize sağLık..

**BonJuk** · #9 (**permalink**) 10-09-2007, 14:25

Hepsi de birbirinden güzeldi paylaşım için teşekkürler

**isila_su** · #10 (**permalink**) 10-09-2007, 16:27

Çok beğendim, emeğinize sağlık.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
O, herkesin peygamberi!	nUv@nd@	Dini Konular	7	02-10-2007 23:27
Herkesin dikkatine	as3na	Paylaşmak İstedikleriniz	4	04-09-2007 23:15
Herkesin bir yüz imzası var.	denizchi	Bilelim Öğrenelim	0	18-06-2007 09:51
Herkesin içinde!	SUNRISE	Paylaşmak İstedikleriniz	7	30-01-2007 00:42
Herkesin baÅŸÄ±na gelebilir	Haberci	Magazin Haberleri	0	27-11-2006 21:18

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)