2de1

***PRinCesss*** · #1 (**permalink**) 01-05-2006, 00:48

Yorgunum!

Biraz dinlen diyorsun, nasıl?

Yağmur yağıyor,damlaların camdan aşağı süzülüşü
bile kederli. Sessizliğin sesine kulak vermeyeli çok
olmuş .Dokunmak gelmiyor içimden sevinçli
günlerin hafızamdaki görüntüsüne. Solmuş çiçeklerim
var aklımda. Bahçem belki de uzun zamandır bu
kadar küskün. Zafiyet geçiren tutkularım var
şimdi. Zafiyetlerimi sevemem.

Kum saatlerindeki milyonlarca kum tanesinden
biriymişçesine, akıyorum vaktimi doldurmak için.
Vakit dolmak bilmiyor!

Keşfetmek için çıktığım bu sonuz yolculukta,
neler keşfettiğimi sormak isteyenlerin,
yüzümde gördükleri bunca keder,
onlara susmaları gerektiğini hatırlatıyor.
Susmak içli bir tını bu sabah;
ciğerlerim de yankılanıyor!

Börülcelerim var aklımda, hatmilerim,
eskitemediklerim var...
Neden eskimeye başladıklarını bilmek istiyorum.
Neden?

Yorgunum gerçekten!

Tik tak sesleri arasında akrebin yelkovana aşkı
takılıyor gözüme. Bu kadar çabaya rağmen
arada bir kovuşmaları ve aynı heyecanlar
koşturup durmaları ne kadar anlamlı!

Yazmayı özlemişim, yazmaktan vakit bulmazdım aşka,
şimdi aşktan yazmaya vakit yok, oysa aşk için
yazılacak bunca şey varken, neden bu yorgunluk!

Mevsimlerden bahar, belki de suçlu o!

Suç denilen şey, karanlıkta bulur yüreğindeki
gökkuşağını. Her yağmurun ardından sarılır yakasına,
sevmez umutlarımı. Fıtratındadır bezginlik
insanoğlunun. Yaşadığına kanaat etmezde,
nedenlerine takılıverir.
Neden daha iyisi olmadığına...

Aşka tutulurda, aşkı sorgular aşka rağmen.
Bulunamayanların en başında yer alan ne varsa,
elde edince değersiz gelir;
adı ÒinsanÓ olanlara.

Veryansın eder benim gibi.
Takılır eksiklerine...

Mevsimlerden baharda olsa,
suçlu bir türlü bulunamaz.

***PRinCesss*** · #2 (**permalink**) 01-05-2006, 01:30

Unutur muyum sence?..

Gecelerin karanlığına sığındım yine. Yalnızlığıma eşlik eden sonsuz boşluk olarak nitelendirdiğim gökyüzünün sevgi ışıkları, usulca özlemini sunuyor yüreğime. Bu zaman dağarcığında yıldızların bazen gizlice göz kırptıklarını görüyorum. Sanki:’boş ver aldırma, unutursun!..’ diye teselli ediyorlar beni...

Unutur muyum sence?..

Yıldızların parlaklığında bile senin gözlerinin ışıltısını görürken, silinir mi bu çerçeve düşüncemden? Gülüşün aklıma her düştüğünde, içimi kavuran yalnızlığı yok etmek istiyorum

?

Karaladığım satırlara ‘sen’ ile başlamadan nokta koymayı, doğan yeni güne senden hiç birşey katmadan bitirmeyi öyle istiyorum ki...Ama olmuyor işte, beceremiyorum; gökyüzünün büyüleyen mavisini, denizin dalgalarını, seninle süslemeden hayal edemiyorum?

Hem bunca güzellik senin yokluğunda bana haz verir mi sanıyorsun?
Herhangi bir söz bile seni hatırlatmaya yetiyorken, olanları yok saymak mümkün mü?
Gerçekte yanımda yoksun. Sana hasret kalıp gözyaşlarımı cömertçe sunduğum, yıldızları kaybolmuş gecelerin hiçbirinde yanımda olmadın zaten.
Bu karanlık gecelerde ben hep yalnızım, ama ne kadar yalnızsam, sana bir o kadar yakınım nedense!
Sana olan sevgim; karanlıkta yanıp sönen yıldızlar kadar çok ve en az onlar kadar öksüzdü, ama bu yalnızlığıma rağmen leke düşürmedim sevmelerime...
Sen uzaklarda bir yıldız misali yanıp sönerken, ben hep suskun yüreğimle seni özledim...
Herşeye rağmen hep büyüttüm içimdeki SEN’i, her saniye geçişinde bir o kadar çoğaldın yüreğimde...
En acıyan yanımsa, ben seni sanki asırlardır tanıyorum ve doğduğumdan beri seninleyim, ama birlikte hayallerimizi sandala koyup, hiç açılamadık uzaklara...
Çok ağladım, çok acı çektim ve hep yalnız kaldım, ama hiç kızmadım kendime, hiç isyan etmedim...
Çünkü sevmek kutsaldı, her ne kadar bazen acıyı yudumlamanın adresi de olsa...
Sen ki, benin gönlüme yakışan rengarenk bir gökkuşağıydın.
Senin de yaşadığın karanlık gecelerin var biliyorum, ama yine de sana sesleniyorum: ‘Hadi ver elini, uzat ne olur... Bir kerecik de olsa seninle elele, yürek yüreğe karanlığı delip, bize yakışan aydınlıklara doğru uzanalım...

***PRinCesss*** · #3 (**permalink**) 01-05-2006, 04:22

Sana yaralarımdan çiçekler sundum, ilkyardım geceler birazda ve yangında kurtarılması imkansız geceler bırakıyorum. Seni özümün gizinde saklıyorum. Bütün aşklarımın izlerini sayıklayarak ve aldatarak tüm sevdiklerimi sana cinayetimin ipuçlarını bırakıyorum vasiyeti olmayan periler ülkesinden...

Soğuktu hava o zaman da şimdiler gibi ama biz üşümezdik. Karların altında hastalanmaktan korkmadan oyunlar oynardık. Ben en çok saklambaçlarımı severdim, seninse yorulmaz çocuk heveslerin vardı. ama ben öyle yorgundum ki ve sen öylesine masumdun. Teleferiklerden yeryüzünü izlemek gibiydi seni sevmek; eğlenceli ve ürkütücü. Yükseklik korkum nüksederdi sana bakarken ürperirdim aniden; a çocuk ya tutmak isterken sen de benimle düşersen..........

Evet itiraf ediyorum muzip bir çocuk gibi sevdim seni ve utanıp yenemedikçe kendimi seni gönderdim. Bu yüzdendi; buradaki yanlış benim değil deyişlerine hak verişim. Bilmiyordun ki gönüllü bir yanlış olarak ben yeterince kendimin bile değildim ....

Acıtmak için sarf edilmemişti sözlerim çocuk bakışların aldanıp da küsmesin istedim. Bu yüzden gitmeni hiç engellemedim. Aslında kalmanı hiç düşlememiştim.

Sonunda seni de ürpertti değil mi, kendime terk edilişlerim? Bu yüzden mi bana kendimi ödettin???

(Gitti gözleri zafer parıltısı çocuk gülüşümü elinde taşıyıp)...

..... Gel diyemezsin şimdi bana; çok zor sevdim kendimi yeniden. Hem gelsem üstünü örtsem ne fark eder; uyandığında yine ben olmayacağım ki. Bu gece sabaha kadar seni beklesem ne fark eder; yarınımızda biz yokuz ki. Masallar anlatsam yeniden bize dair ne fark eder; İnanmadığın masallar korkularını savuşturamaz ki. Hem artık öğrenmelisin; sen de üşürken uyuyabilmeyi benim gibi.

(Sorguların hala bitmedi mi? Anla artık sana dairliğim tükendi)

Şimdi dön diyemezsin bana. Sen de biliyorsun açılmamacasına kapandı valizler ve duvarlardan söküldü, bir zaman geçmek bilmeyen saatler. Ardında öylesine bir iz kaldı sadece, Bir de ikimize rağmen karartılamamış gülümsemeler.

Bak son yazısı da belirdi, perdelerdeki ışık dindi. Anladım devam edebilmek için affebilmek gerekli her şeyi. Ben affedebildim ikimizi. Hadi sen de affet beni. Kar yağarken başlayamamıştık; kar yağarken bitsin bari.

(Tam da şimdi, hadi son kez öp duvarlarını ve son kez çarp kapıları. Hem bırak artık uyusunlar; yoruldu kelimelerimin anlamları)...

_alıntı_

**SweetWitch** · #4 (**permalink**) 22-09-2007, 14:35

Sicim misali yağdırırken yağmurları ben,
Giderken sen...
Farkettim;
Her adımında bir kulaç daha derine çekildi yüreğim
Dipteyim!!!
Boğulmadan evvel çıkmalıyım deniz(in)den;ki ciğerlerimin bir boşluğunda bari olma sen...
Saçlarının kokusunaydı aldanışım,ve o anlamlı bakışlarınaydı tüm anlamlarım.
Aşk olan güzelmiş...yalan
Güzeldi zaten bana aşk kokan...

Onca zaman geçmiş,kaç mevsim devrilmiş...Bir damla eksilmemiş gözlerimden.Günahını çekiyorumbu sevdanın...sırf senin yüzünden!
Karşıdan karşıya geçiyorum uzaklaşırcasına hayatın(m)dan,bir arpa boyu yol alamıyorum ben...
Aşık olan anlam aramazmış...yalan
Anlam doluydu gözlerin inan...
Konduramıyorum,yakıştıramıyorum sana gidişi.Belki de yediremiyorum...bilmiyorum.Hatta kendimide kandıramıyorum.Geri dönecek diyemiyorum mesela kendime,bitmedi diyemiyorum...
Dilim tutuldu gidişine...çözemiyorum...
Çöz bu düğümü...
İçimi bağlayan ipleri kes...azad et beni
Yuvarlanmak istemiyorum,
Yine sana gelirim diye...
Ki olur da kesmezsin ipleri,itiverirsin beni yokuş aşağı
Kendimi kapında bulmaktan korkuyorum
İlmek ilmek işlemişsin tenime diye
Kendimi sana adamaktan korkuyorum...
Yine de;
Sadece düşmeyeyim diye
Son kez tut beni...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Yorgunum . . .	Sh3yt4n	Resimli Şiirler / Resimli Şarkı Sözleri	7	04-11-2007 00:54
Yorgunum..	One	Paylaşmak İstedikleriniz	4	10-09-2007 16:59
Yorgunum	SeaBoy	Fotoğrafçılık ve Resimler	4	31-07-2007 20:08
YoRGuNuM	ewa	Paylaşmak İstedikleriniz	10	12-05-2007 20:08
Yorgunum, Bitkinim...	DiLrUbA	Paylaşmak İstedikleriniz	5	01-01-2007 17:42

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)