2de1

**DiLrUbA** · #1 (**permalink**) 14-11-2006, 00:54

Raftan epeydir ihmal ettiğin bir kitabı çekip alırsın...
Atmaya kıyamadığın, ancak vadesini doldurmuş hallerde olduğu için dönüp bakmadığın...
Öyle zannettiğin...
Bir zamanlar elinden düşmeyen...
Ve ama şimdi günün ve gündeminin dışında kalmış...
Hafif soğuktur... Veya rutubetten...
Veya yalnızlıktan, itilmişlikten, içine büzülmüş bir utangaçlık hali...
Ellerinde tutarken ve gözlerini kapağında gezdirirken, içinde uyanan duygularda "kibir" de vardır...
Çünkü o an "geçmişi küçük gören" bir rüzgâr eser içinde...
Geçmiş... Kendi geçmişin...
Sayfalarını şöyle bir çevirmek istersin...
O da ne? Bir kurumuş çiçek düşer içinden...
Hatıran düşer...
Sen düşersin...

Yaşadığın her şey...
Raflardaki kitaplar gibidir...
Her gün bir yaprak... Aylar fasikül... Yıllar cilt...
Veya neye benzetirsen işte...
Hayat o kadar da matematiğe gelmiyor...
Öyle günler var ki; belki birkaç gün...
Ama kırk küsur cilt eder...
Veya boşa yaşanmış yıllar; incecik...

İşte hayatı...
Veya kitaplığını "yok" farzeder bazen insan...
Yorgunluktandır belki de...
Orada öylece duran...
Senden parçalar ve hatta senden ibaret...
Bıraktığın yerde...
Seni bekler...

Sadece "yok" farzedersin ama, "yok" olmazlar...
"Yok" farzettiğin sürece, görünmeyen bir yük olarak taşırsın halbuki...
Nereye gitsen seninle gelirler...
Mutlaka gelirler...
Sonra günün birinde, raftan çekip alırsın ihmal ettiğin bir kitabı...
Kendinle yüzleşirsin...
İçinden düşen kurumuş çiçek, "tükettiğin" güzelliklerden sadece biridir...
Eğilip almak istersin; parçalanır avuçlarında, zamanın koynunda kırılganlaşır hatıralar... Öylece, parça parça, düştüğü sayfaların arasına koyarsın tekrar...
O, görevini yapmış, sana seni hatırlatmıştır onca zamandan sonra...
Kibir duyguları kaçar gider, "geçmişi küçük gören" rüzgâr diner...
Becerebilirsen birkaç damla yaş...
Ve hüzün kalır...
Bıraktığın yerde...

**zuzu** · #2 (**permalink**) 14-11-2006, 01:10

SEN ..
Sen uzaksın bana ve bir o kadar da yakın. kabullenmek istemediğim,hissetmekten korktuğum bir duygu var içimde sana karşı günden güne büyüyen.o duygunun vücudumu sarmasını istemiyorum.eğer ufacıkda olsa bir yer verirsem ona bu zamanla beni kahreder ve ben kendimi asla affetmem.gözlerimi gözlerinden kaçırmamın,seni görünce,seninle konuşunca heyecanlanmamın,seni düşünmekten büyük bir keyif almamın,seninle birlikte olduğumda elini tutmak isteyişimin,dudağına bir buse kondurmak isteyişimin,bunların hepsinin bir nedeni olmalı.ve bunların ötesinde ne hissedersem hissedeyim,sadece bu hissettiklerimin bende gizli kalacağını,ne olursa olsun senin bunları
asla öğrenmemen gerektiğinin bilincindeyim.
bu yazıyı oturmuş sana yazıyorum işte.belki bir gün olurda bir tesadüf eseri eline geçer bu yazı ve sen bunu okurken yazarına takılır gözlerin,şaşırırsın benim adımı orda görünce ve belki merak edersin bunun kime yazıldığını. bilemezsin ki o yazının senin için yazıldığını.her mısrasında,her kelimesinde senin olduğunu.bilseydin ne hissederdin ki, bunu bilmeyi isterdim. ufacıkta olsa yüreğinde
benim için ne hissettiğini,zaman zaman beni düşünüp düşünmediğini,hepsini bilmek isterdim. ama bunları senden duymak istemezdim.isterdim ki martılar fısıldasın beni sevdiğini,denizler senfoni orkestrası kursunlar senin bana sevgini anlatacak,yıldızlar kayarken beni sevdiğini çizsinler gökyüzüne.yada gözlerin
gözlerimdeyken seni seviyorum de içinden, ben onu hissederim.imkansızlıklar kahrediyor beni. ama yinede şikayetçi değilim.zaten istesek de seninle iki çılgın aşık olamıyacağımızın farkındayım.bu duygu beni korkutuyor ve rahatsız ediyor çünkü doğru değil.
ne doğru ki hayat da zaten...sana yazıldığını bilmediğin ve belki hiç haberin bile olmayacak bir yazı bırakıyorum.şuan beni duymasan da , ve bunu hiç bir zaman bilmeyecek ve anlamayacak olsan da ilk ve son kez söylüyorum bunu ''seni seviyorum herşeye rağmen''..(CANIMIN İÇİ'ne)

**DiLrUbA** · #3 (**permalink**) 14-11-2006, 04:12

benim için ne hissettiğini,zaman zaman beni düşünüp düşünmediğini,hepsini bilmek isterdim. ama bunları senden duymak istemezdim.isterdim ki martılar fısıldasın beni sevdiğini,denizler senfoni orkestrası kursunlar senin bana sevgini anlatacak,yıldızlar kayarken beni sevdiğini çizsinler gökyüzüne.yada gözlerin
gözlerimdeyken seni seviyorum de içinden, ben onu hissederim.imkansızlıklar kahrediyor beni. ama yinede şikayetçi değilim.zaten istesek de seninle iki çılgın aşık olamıyacağımızın farkındayım.bu duygu beni korkutuyor ve rahatsız ediyor çünkü doğru değil.
ne doğru ki hayat da zaten...sana yazıldığını bilmediğin ve belki hiç haberin bile olmayacak bir yazı bırakıyorum.şuan beni duymasan da , ve bunu hiç bir zaman bilmeyecek ve anlamayacak olsan da ilk ve son kez söylüyorum bunu ''seni seviyorum herşeye rağmen''..(CANIMIN İÇİ'ne)

**_dAiSy_** · #4 (**permalink**) 14-11-2006, 16:31

Üşüdükçe, uzuyor gece...
Sis çöküyor içime! ..
Uzadıkça, üzüyor gece! ..

Mevsimleer, dökülüyor kurşun rengi ağaçlardan; kavruk sarı! ..

Topraktan kök... Ve çeneden diş sökülür gibi koptu elin avucumdan; bir beyaz güvercin gibi oturuyorken parmaklarımın arasında! ..
Böceklere terkedilmiş yuvalar gibi, şimdi boomboş avuçlarım...
Korkuyorum;
İçime bakmaktan!
.....
Sen olsaydın, ne koyardın yokluğunun adını? ..

Üşüdükçe, uzuyor gece...
Üzüyor üşüdükçe ve içimi sis bastıkça, hatırlıyorum; sen ve ben 'bir' olurduk... Bir 'bütün'lüktü bu birlik, çokluktu; yokluk değil...
Az değildik bir iken; fazlaydık, ve yoğunduk... Çoğulduk, ve zengindik... Çoktuk bir'ken!
Ya şimdi? ..

Topluyorum, topluyorum, toplayıp duruyorum kendimi yalnızlığımla...
Ben, bir... Ve bir de yalnızlığım, asla 'iki' etmiyor! ..
Lokmamı kırsam bile paylaşmak için; avucumda kalıyor... Sözüm, dudağımda kalıyor ve gözüm; kucağında kapanıyor yine, yalnızlığımın! ..
Toplanmaya çalışsam da olmuyor... Doksandokuz parçamın her biri bir köşede; boncuklarım saçılmış bir araya gelmiyor! ..

Üşüyorum...
Üşüyor gece...
Üşüdükçe, uzuyor; uzadıkça üzüyor ve sis çöküyor içime! ..
Mevsimler dökülüyor kurşun rengi ağaçlardan; kavruk sarı, ve savruk sarı bir yel esiyor içimde! ..
.....
Fırınlar tutuşmuyor çırasız, kaynamıyor tencereler ocaksız...
Ben, üşüyorum; şöminede kül gibi...
Bilerek, yokluğundan soğuk mevsim olmadığını! ..

Adı var da her şeyin; ne deniyor olmadığın mevsime? ..
Bilmiyorum...
Yokluğundan daha soğuk bir mevsimi tanımadım ki... Bilmiyorum sensizlikten daha soğuk bir mevsim...

**aSi MeLeq** · #5 (**permalink**) 14-11-2006, 17:13

yüreklerinize sağlık

**DiLrUbA** · #6 (**permalink**) 15-11-2006, 00:51

ırınlar tutuşmuyor çırasız, kaynamıyor tencereler ocaksız...
Ben, üşüyorum; şöminede kül gibi...
Bilerek, yokluğundan soğuk mevsim olmadığını! ..

Adı var da her şeyin; ne deniyor olmadığın mevsime? ..
Bilmiyorum...
Yokluğundan daha soğuk bir mevsimi tanımadım ki... Bilmiyorum sensizlikten daha soğuk bir mevsim...

tsk.. daisyy

**hivanur** · #7 (**permalink**) 15-11-2006, 01:04

cok sagolun hepsi cok guzeller

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Aşk Her Yerde....	azerhan	Fotoğrafçılık ve Resimler	16	25-04-2008 22:49
Her yerde kar var	Krã£	Son Dakika Haberleri	0	19-01-2008 14:40
Her yerde MP3	yanlız_ask	Yeni Teknolojiler ve Haberler	0	14-08-2007 10:25
o yerde...	Ruhsar	Paylaşmak İstedikleriniz	3	04-08-2007 04:05
--- O her yerde....!!!	£R$$!İN	Resimler ve Karikatürler	14	07-07-2007 15:38

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)