2de1

**M'LANCOLY** · #1 (**permalink**) 23-11-2006, 01:21

Kaybolan bi’şeyim...

Saatlerdir dolaşıyorum..
Sanki bi’şeylerim kaybolmuş da, onları arıyorum...
.....

“Sanki” ne demek, hiç düşündün mü?..
Yani demek ki; sen öyle san!..
Yani demek ki; aslında yok ama sen var zannet!..
Yani, san ki şu şöyledir; ama aslında öyle değildir!..
Vayy başıma; saatlerdir dolaşıyorum,içim içime dolaşık!

"Dışımdaki her şey kayıp da ben mi her şeyi arıyorum;
yoksa her şey yerli yerinde de, kayıp olan ben miyim?.."
Kelimeler seni getirmiyor artık bana; sağır mı oldun?
Yoksa benim kelimelerim mi topallayan?..

Halbuki şurda bile sen açmıştın nisan sonuna doğru..
Mayısta senin rengindeydi her yan..
Ve Haziransa baştan sona sen kokuyordu!..
Hâtıranı çağırıyor şimdi sokaklar...
Şehrin sûreti; rimeli akmış bir surat fotoğrafı gibi karşımda!

Niye yazar durmadan bazı insanlar?..
Niye bunca önemlidir ki her duygunun açığa çıkması?
Veya kim anlatabilmiş ki kendi duygularını bile, bir başkasına?
İnsan; gökte pamuklar gibi uçuşan bulutlarda beliren şekillere benziyor..
Öyle değil mi?
Yani bir var, bir yok!
Nerdesin?
"Öleceğim aklıma gelirdi de;
Ölümü hatırlamadığım bir yazı yazacağım aklıma gelmezdi!.."
Nerdesin?

Sanki bir defterin ayrı sayfalarında gezinen kelimeleriz..
Ben burda çığlık çığlığayım; belki sen de bir başka sayfada telaşlar içinde!
Ben, bana benzeyen kelimeler bırakıyorum süründükçe zemine;
Sen, senden izler çiziyorsun...
..ama, hangi sayfaya?..

.....

Yavaşlayıp beklemem mi, yoksa hızlanıp yetişmem mi gerektiğini bilmeden...
Üstelik numarasından da habersiz olduğum bir sayfada; seninle buluşmayı umuyorum!

Saatlerdir dolaşıyorum...
Sanki bi’şeylerim kaybolmuş da onları arıyorum...
Belki rimeli akmış gibi, belki göbeği çıkmış gibi..
Belki ve belki gibi..
Sen, yoksun...
Sen, yok olan;
Ben ise bi’şeyleri kaybolmuş gibi arayan..
Arayan!...
Arayan!...

alıntı

**M'LANCOLY** · #2 (**permalink**) 23-11-2006, 01:26

Al beni___elimi bırakmadan sana___hep sana götür!

Duvarlara fısıldadığım aşk sözcüklerimin yeri burası değil.Duyması gerekenler onlar değil...Öksüzlük kokuyorum boydan boya ve dipten tırnağa varoşluğum,suskunluğum,tutkunluğum yalnız sana...

Koyma beni buralara...bırakma
Tutunamazlığım başlıyor aniden
Zaman geçiyor...erişemiyorum
Tutamıyorum!!!

Saklandım içime,iyice çektim ayaklarımı kendime...bulsana beni
Bul ve çıkar beni bu harabeden.
Yanımda bile uzaktasın sanki...götürsene yakınına beni

İçten içe çöküşlerde bedenim
Sensizlik ağır yük
Artık bu yükü kaldırak ne sabrım var
Ne de gücüm...
Daha fazla kanamadan ben
Gelsen...lütfen

Bul beni___sağanaklarını durdur yüreğimin___yakınına götür!

**M'LANCOLY** · #3 (**permalink**) 23-11-2006, 01:48

]

Her gün mü kan ağlar sevenin yüreği??? Yerli yersiz hıçkırıklara boğulur.. Hep karamsarmı bakar hayata... Yada pembe hayalleriyle mi avutur kendini!

Bir karamsarlığımda daha arıyorum bizi... Hiç bulamıyacağımı sandığım mutluluklarla doluyum aslında. öyLe bir seven yürek, benim için düşünen biri... Senin başaramadığını başarıyor ey Lanetlenmiş sevgili... Şimdi kLavyeme haykırıyorum sana oLan kinimi!

Bilmem kaçıncı mevsimin Tam ortasında ekrana savuruyorum küfürleri... ey hayaTımın laneti defoL git zihnimden... Beni bize bırak... Sevenime...

ArTık hep gülsün istiyorum yüzüm... Hep duymak istediğim kelimelerin eksikliğini Tamamlıyorum şimdi.Ne olursun bir daha buLaşma bana... Bizi bana bağışla...

Bir senliğin daha sonunu yaşıyorum bu akşam... Bırakıp gidişlerini sorguladığım bilmem kaçıncı gecesindeyim yokLuğunun... Ama yeminlerimle bir kez daha doğruluyorum yokluğunu, sensizliğimi... Gelen gidişinin acısını unutturdu bana... ilk defa çocuksu gülüşlerime dönüyorum... Her zaman kahkahaLara boğuLurdum şimdi haykırıyorum sevgimle beraber...

Bir geceye daha hazırLanıyorum şimdi... Seni düşünüp hıçkırıkLara boğuLduğum geceLerin aksine onu düşLüyorum uykuLarımda... Kavuşamadığımız her günün ezikliğini hissediyorum beLki omuzLarımda ama arTık ona akıTıyorum gözyaşlarımı... Ona söyLüyorum sevgi sözLerimi... Ve duy sesimi ey giden Lanetli...

Seni sevidiğimden daha çok seviyorum onu...

**M'LANCOLY** · #4 (**permalink**) 23-11-2006, 01:50

Nedenini hiç bilmediğim bir fırtınayla savruldum sensizliğe,hayattan da nasibi mi aldım ama senden?
Yitirildim,kayboldum kimi zaman.
Zaman zamansa unutuldum.Unutulmuşluğumun acıdığı zamanlarsa,zamansızdı.
Zamansızdı seni yitirişim,kuşların göçü bile zamansızdı bu sefer.
Ne zaman karar vermiştin beni terketmeye ve ne zaman geri dönecektin söyle.
Yollara mı düşseydim diyar diyar,
Dolaşıp divane mi olsaydım,
Ne yapsaydım da böyle amansızca,umursamazca defolup gitmeseydin.
Gitmeseydinde sana nasıl aşık olunur,
Bir insan nasıl sevilir en incesinden öğretseydim.
Argolarla,sokak ağzıyla nasıl aşk ilan edilir?
“AŞK” denildiği zaman en çirkin sözler bile güzelleşir
Aşkın önünde eğilir,sana bunları öğretseydim
Cahil değilim A da bilirim B de..
Ama ben aşk dilinde konuşup bu dilde türküler söylemeyi severim,
Ne yazık ki;sana öğretemedim..
Daktilonun kağıdı dokunduğu gibi dokumuştum seni benliğime,
Silinmez zannetmiştim,yel esti,sel değdi,
Bir daha aynı makamdan okunmamak üzere silindi ve gitti..
Canım sandım,canına yandım..

**M'LANCOLY** · #5 (**permalink**) 23-11-2006, 03:17

Gece derin,sessiz ve ben sensiz yine.
Ay başka türlü bakıyor gözlerime

Deniz uçsuz bucaksız,sonu karanlık,kıyısında kalsam da boğuluyorum.

Rüzgar sert,rüzgar soğuk esiyor,üşüyorum

Dolu dolu baksa da gözlerim,bu bakış başka,akmıyor gözümden yaşlar

Hep böyle mi yanacak içim,hangi yağmur söndürür ateşini yüreğimin.Akmayan gözyaşımın katili,sen yalnızlığımın tek sebebi,bitiyorsun.

Yüreğim artık ağlamıyor sana.
sen kendi haline yan,yan ki anla.
bir damla gözyaşım bile akmadı sana.

**sweet_** · #6 (**permalink**) 23-11-2006, 07:17

Sence bir sebebi varmıdır tüm bunların;

Gökyüzünü kaplayan kapkara bulutların yağmuru getirmesinin,dayanılmaz olan sevgime bazen karşı koyamamamın..
Yanımda olamamanın,herşeye rağmen bazen kabulllenemememin..

Sensizliğimi başkalarının yanında bir başkasıyla gidermenin ;

Bence vardır sevgili,tanrı bile gerketiğinde yağmurları gönderdiğine göre,sevginin sevgime karşı cıkmasını da anlıyorum sanırım artık...

Anlıyorum galiba bazıları çok sevsede bazılarının onların toprağına yalnızca yağmur olabileceklerini,herşeyi yerle bir edip,çekip başka toprakları yıkmaya gideceklerini anlıyorum galiba ..

Sadece seni izlemekle yetinmem gerektiğini,zalimce süzülen damlalarının altında sana baş kaldıramamamın imkansızlığını,seni çok özlediğimde avucuma yağabildiğin kadar,süzülen parmaklarım arasında tutamadıgım gibi seni özlemeyi öğrenmem gerektigini ..

Soğuk bir akıntının altında titreyen ellerime aldırmadan sana; "üzgünüm seni böyle delice, böyle imkansızca sevebildiğim için......" diye haykırabildiğim anları bile ....
İçindeki sevgisizlikten son buldugun nefretin olabilmek,yağacak olan yağmurlarının tek bir damlası haline gelebılmek,bir parçan olabilmek isterdim...

Beni buralarda unuttuğun günden beri,kendimin bile ötesindesin...

Yokluk nedemektir sence?Benim için yokluk;bir martının kanadının altını kıskanmak,dalgaların kayaları nasıl acımasızca dövdügünü görebilmek ve keske diyebilmek; keske varlığınla benide taşa cevirip günler geçtikçe yok edip eritseydin diyebilmek...

Yokluk,senin yokluğun; penceremden dışarı baktığımda yine yağacak olduğun tepemdeki bulutlara uzanabilmek,öfkeni tatmak!!

Yokluk artık senin sahip olabildigin,bende tükettigin herseyin.....

Sendeki Yokluğum olabilmek isterdim.....

**_dAiSy_** · #7 (**permalink**) 23-11-2006, 14:25

Gecenin karanlığına yaslanıp gözlerine yıldızları ördüğüm zaman diliminden yazıyorum bu pulsuz mektubu. Yüreğimi kelimelere ilmekleyip yine sana yağıyorum yağmurlara gebe kalmış yüreğimle. Bir gece yarısı içten ice kanayan yokluğunu gözlerime gömüp her sabah güneş ile yine sana doğuyorum. Perdelerine eğilip gözlerinin karanlık duvarlarını yıkıyorum kirpiklerimde asılı kalmış gözyaşlarımla. Dağınık saçlarını rüzgarla tarayıp bulutlarla taçlandırılmış dağlarımın son kardelenlerini örüyorum saçlarının ince tellerine..

Seni hasret kelimelerinin dilsiz duvarlarına çizilmiş bir figürden öte kelebegin gözyaşlarıyla yazıyorum. Nedenini soracak olursan gülüm; toprağa düşen her gözyaşında ciceklerin dudaklarında her zaman yaşa diye. Biliyorum her canlı gibi bir gün vuslat şurubunu Azrail'in avuçlarından kana kana içecegiz. Her insan gibi toprağı gözlerinden öpüp bulutların kanatlarında bu dünyadan göçecegiz . Lakin unuttuğun birşey var sevdiğim. Bedenler çürüse de, diller unutsa da satırlara ilmeklenmiş gözlerin her zaman yaşayacak. Sen benim yürek bahçemde Zümrüd-ü Anka'nın gözyaşlarıyla beslenen ve gözlerimde nefes bilinen bir yudum ömürsün.

Her gün gözlerinde yeniden doğmak için avuç içlerine bir bebek gibi kıvrılıp soluklarına gömülüyorum yine. Kirpiklerine yaslanmış rüzgarların kanatlarına uzanıp gözlerinin huzurunu soluyorum. Yalnızlık anbarından bir dirhem sevgini dudaklarıma değdirip sana geliyorum. Toprağa mevzilenmiş güneşe seni anlatıp sonsuzluğa çiziyorum güllerin gözyaşlarında yıkanmış ismini. Seni " sende " yaşamaya geliyorum. Şehvet yüklü duygularına kiracı olmaya değil; dizlerinde kütük misali ağlamak için yüreğine geliyorum. Ben gözlerine kangren acıları sermeye değil; yüzünün coğrafyasında cicek açmış gülüşleri gözlerine ilmeklemeye geliyorum. Yaşadığım şehrin tüm ışıklarını söndürüp yüreğinin aydınlığında karanlıklarımı ezmeye geliyorum. Haydi gözyaşlarınla sil terli yüreğimi, gülüşlerinle öp seni kirpiklerinden kıskanan gözlerimi. Nefeslerinden bir yudum sun susuz dudaklarımın kurak topraklarına.

Yanına geldiğimde, zehir olup dolaşsan damarlarımda. Durma sevdiğim, imkansızlığına gömülmektense gülüşlerinin kurak toprakları olsun mezarim. Üşüdüm mü toprağın altında, sarılırım avuç içlerine bir cocuğun annesinin göğsüne kıvrılması gibi. Susadım mı, kirpiklerine uğrar kana kana içerim sevgini. Şimdi şehrimin tüm ışıklarını söndür ve şah damarıma sür kör bıçaklarını. Varlığının huzurunda sonlansın sen kokan kelimelerim. Bir yudum mutluluğun hazzında vur beni. Gözlerim, gözlerinden başka yurt bilmesin. Dizlerim, yüreğin gölgesinde toprağa sarılıp son kez gözlerinde gülümsesin Cennetin gölgelerine. Saçlarından örülmüş darağacındaki urganım olsun parmakların. Zehir olup dolaşsın damarlarımda keskin bakışların. Şimdi seni seviyorum diyen dilime kilit son kez vur ve şah damarımdan süzül içeriye. Zehrini sür hücrelerimin dudaklarına. Bal diye kana kana içsin damarlarım ölümün zehrini. Ne olur üzülme hicranım. Ölüm, senin kollarından gelmeli. Çünkü; sen benim yüreğimin satırlarına örülmüş ölümsüzlüğümsün....

Günahlarına kefil olmuşken,
Şah damarlarımdan süzül içeriye.
Zehrini bal diye içerim sen bende yaşarken.
Şehrimin tüm ışıklarını söndürüp
Acılarını kilitle üzerime.
Kurtlanmış sancıları giydirip bedenime,
Ölümün ipini geçir gözlerime.

Ne olur sus ölüm meleğim,
Dizlerine eğilsin yüreğim.
Senin ellerinden ölmenin ödülünü
Göğsümün sol yanına takayım.
Haydi zehir olup dolaş damarlarımda.
Azrail'in kollarına senin avuçlarından kanatlanayım.

**!NC!PéR!S!** · #8 (**permalink**) 23-11-2006, 14:47

daha önce okuyup hayran kaldıqım bi yazı kaybolan bi'seyim..

yüreklerinize saqlık

**CaN'da CaN** · #9 (**permalink**) 23-11-2006, 14:52

paylaşımlarınız gerçekten harika arkadaşlar
ellerinise ve emeğinise sağlık

**!NC!PéR!S!** · #10 (**permalink**) 23-11-2006, 15:02

Gök yüzü zifiri karanlıkken , pembe bir dünyada el ele bu sevdanın içindeydik biz seninle ve hep birlikte olmaktı temennimiz. Pembe düşlerimiz vardı, içinde sadece ikimizin bulunduğu.
Bu kısacık aşkımızda en güzel akşamları en güzel sevinçleri paylaştık. Sevmeyi öğretin sen bana. Yüzün gülerken, içinde mutlu olabileceğini öğrettin sen bana. Yüzün gülerken, içinde mutlu olabileceğini öğrettin. Yaşamanın seninle güzel olduğunu gösterdin.
Sevdim ben seni , kimsenin sevemeyeceği , can verip kan dahi olamayacak kadar çok. Uykularımızı paylaştık. Bir gece değil gecelerce uykusuz kaldık sevdamız için.

Ben seni düşledim hep ışıl ışıl gözlerinle yanımda. Dünyalara sığmayacak aşkımızı küçük yüreklerimize sığdırdık. Ayrı geçen dünümüze yaşanmamış saydık. Hep birlikte olmalıydık biz , öyle güzel oluyordu hayat. Sözler verdik birbirimize , tutamayacağımızı bile bile. Bir sen söz vermedin sigarayı burkamayacağına. Oysa her eline alışında yüreğim hançerlendi benim. Çiçeğimdin sen , incinirsin boyun bükülür diye dokunmaya dahi kıyamazken ben , o seni zehirliyordu. Bir bunu anlatamadım sana.
Ayırmaya kalktılar bizi.kimse benim yüreğimi yakan sevdamı düşünmedi. Sensiz hayat yoktu, söz vermiştim sevdama , daha önemlisi sana. Yaşayamazdım , ikimizi içime gömüp seni bırakamazdım. Aldırış etmedim kimseye , ayrılmadım senden. Çünkü yaşarsam , senin için yaşarsam ,sevdam için yaşayacaktım.

Ama sonra sen beni istemedin bana sevdamın taşıyamayacağı şeyler söyledin. Yüreğimi hançerledin. Benim kadar düşüp “sevdiğim ne yapar?” demedin. Şimdi ise ayrıldığın ikinci yılında kara sevda oldu aşkımız. Sen beni unutmadın, benim seni unutma gibi bir çabam olmadı zaten .

Ama birlikte olmamız için çaba sarf etmemiz , dünyayı hiçe saymamız , boşuna. Düşlerimizde kaldı bizim sevdamız. Sözümüzü tutamadık. Sevdamız ve bir birimiz için yaşamadık.

Şimdi ikimizde başkaları için yaşıyoruz , sevdamız da sadece içimizde yaşıyor.
Ben sana söz vermiştim , sevdamla ve seninle yaşayacağıma. Sen kendi çıktın hayatımdan. Sevdam hala yaşıyor. Bir gün üzerine çimenler bitiğinde yine yaşıyor olacak sevdam. Beni öldürdüğün gibi onu öldürmedin. Sevdayı öldürmek kolay değil. Hiç öldüremesin ki zaten ..

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Kaybolan Yillar 1-6 kadar	Argion	Canlı dizi izle	8	03-02-2008 00:10
Kaybolan Yıllar!!!	_HazaN_	Anketçe	10	31-10-2007 21:27
KayboLan Bi'şeyim..	BurcuUu_	Paylaşmak İstedikleriniz	12	02-09-2007 22:16
KayboLan GençLik	SweetWitch	Paylaşmak İstedikleriniz	0	09-03-2007 13:06
Kaybolan Harfler	Zerd@	Paylaşmak İstedikleriniz	2	21-01-2007 05:14

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)