2de1

**DiLrUbA** · #1 (**permalink**) 26-11-2006, 04:07

Gecenin kör karanlığında yapılan bir iç yüzleşme ve sonuç...

Bu gece kendimi bulmalıydım. Gecenin ilerleyen saatleri. Oturdum balkona...Sessiz ve serinden bir rüzgar esiyor.İçim dolu, duygularım gelgit yaşıyor. Kendimi tanıyamıyroum...Daha önce tanıyormuydum acaba? Muamma.

Yaşadıklarım benim seçimim mi? Yargılıyorum kendimi. Avukat benim, hakim de ben. Kuruldu bir mahkeme. Beynimle kalbim karşı karşıya. Başladım çocukluğumdan sorgulamaya.

Sordu avukat:

-Mutlu muydun çocukken?

Cevabım yoktu verecek. Sustum. Kalbim susma anlat dedi, beynim galip geldi. Sustum.

Avukat sordu:

-Bugüne kadar iyi diyebileceğin ne yaptın?

Beynim savunmaya geçti.

-Ailenin istediği gibi biri oldun. Okudun, üniversiteyi bitirdin. İyi bir iş buldun. Hiç bir suç işlemedin. İyi bir vatandaş oldun. İnsanlara yardım ettin.

-Ya kalp, sen ne diyorsun?

Durdu bir süre öylece. Baktı karanlığa. Esen rüzgarı hissetti, gözleri doldu. Bunu yapmak istedi ve beyin bunu yapmak zorunda kaldı. Demek ki söz geçirebiliyorum beynime. Herşey mantık değilmiş demek ki...

Duyguları sel oldu. Dökmeliydi içini. Bu fırsat bir daha geçmeyebilirdi eline.

-Ben hiç yaşamadım şimdiye kadar. Ne dedilerse onu yaptım, doğru olan bu sanıyordum. Ama hep eksik kaldı bir yarım. Bensiz yarımdın sen! Duyguların ben de saklı kaldı, taşıyamıyorum artık.Sevilmedin hiç, belki hiç sevmedin de! Yaşadıkların senin karşındakinde görmek istediklerindi. Bakmadın benim gözlerimle, dinlemedin beni. Sevdiğini sandın, sevgi aradın yıllarca. Hep hüsran oldu sonu. Anlatamadım sana. Üzüldün. Acıttın beni. Hırpaladın kendini. Nedenlerin hep cevapsız kaldı. Yanlış soruları soruyordun oysa! Farkında değildin sadece.

Sevgi bendim. Göremedin beni. Beynin iyi birisin desede inanamadın ona, çünkü yarımdın biliyordun. Ama nedeni yoktu sana göre. Vardı nedeni.BENDİM!

İhmal ettin beni. Duygularını dinlemedin. Kaçtın savaştan, kendinden. Erteledin yüzleşmeyi. Kabul et artık beni.

Aradığın sevgi içindeydi. Yanlış yerlerde , yanlış kişilerde aradın. Kendini sevmelisin. Seni benden daha fazla seven olmaz ki. Seni incitmem, bilirim ki ben de incinirim o zaman.

Sana zarar veren başkaları değildi. Yalnızca sendin! Aç gözlerini, bak benim gözümle dünyaya. Ne gördün? Yoğun ve karmaşık duygular yumağı değil mi? Sen değerlisin benim için. İnkar edemezsin varlığımı. Sev kendini...

Hatırlıyor musun? Bir tren yolculuğundaydı. Ayrılmıştın sevdiğim dediğin kişiden ve memleketinden. O zaman da kaçmıştın. Sevilmediğini görmek, bilmek, umutsuzca ağlamak, konuşamamak, kilitlenip öylece kalakalmak. Söz geçirememiştin beynine. İşte hissettiğin bendim o zaman !

Kapat gözlerini , kulaklarını ve beyninle yapabileceklerini. Beni gör içinde. Bak burdayım!

Kalbinle gör dünyayı, çoğu insan yapamasa da.

Avukat sustu, hakim de.

Ayağa kalktım. Baktım karanlığa, dinledim sessizliği, gördüm kalbimle.

Anlamalıydım.

SONSUZLUĞUN ÖTESİ İÇİMDE!

ALINTIDIR

~~..MeNeK$e..~~ · #2 (**permalink**) 26-11-2006, 04:09

Sana zarar veren başkaları değildi. Yalnızca sendin! Aç gözlerini, bak benim gözümle dünyaya. Ne gördün? Yoğun ve karmaşık duygular yumağı değil mi? Sen değerlisin benim için. İnkar edemezsin varlığımı. Sev kendini...

Te$ekkurler Aplacigim...

Cok guzeldi...

**DiLrUbA** · #3 (**permalink**) 28-11-2006, 01:38

Alıntı:

~AzDa~ isimli üyeden alıntı

Sana zarar veren başkaları değildi. Yalnızca sendin! Aç gözlerini, bak benim gözümle dünyaya. Ne gördün? Yoğun ve karmaşık duygular yumağı değil mi? Sen değerlisin benim için. İnkar edemezsin varlığımı. Sev kendini...

Te$ekkurler Aplacigim...

Cok guzeldi...

begenmene sewindim tatlim..

**sweet_** · #4 (**permalink**) 28-11-2006, 02:54

Guzeldi gerçekten gönLne sağLık

**DiLrUbA** · #5 (**permalink**) 28-11-2006, 11:57

Alıntı:

sweet_ isimli üyeden alıntı

Guzeldi gerçekten gönLne sağLık

haklisin seweet cok güzel okumayan gözleri beyinlere yazik!!!

**_dAiSy_** · #6 (**permalink**) 28-11-2006, 15:35

Hüzün
yıldızları parlıyor yine gecemde, ne tarafa çevirsem başımı,
bir SEN bakıyor bana…

Ne zaman kahretse yüreğim, ağlamaya susasa ve ne zaman iki damla belirse göz bebeklerimde, bir SEN akıyorsun, sessiz çığlıklarıyla şehri uyandıran kaldırımlara…

‘ Ne zaman seni düşünsem’ desem yalan olur… Hep aklımdasın ya! Her saniye bir SEN daha çakılıyor aklıma…

Ellerimi her uzatışımda maviye umut dilenmek için, SEN batıyorsun avuçlarıma…

SEN bakıyorsun bir çocuğun gözlerinde, bir bebeğin kokusunda
SEN kokuyorsun, bir SEN seviliyorsun onca yüreğin arasından…

Her şey SEN oluyorsun da, o kadar SEN, bir BEN olamıyorsun sevdiğim.. Bir benim gibi sevmeyi beceremiyorsun…

Her tohum ekişimde toprağa, birkaç gün sonra SEN filiz veriyorsun. Gittiğinde bir asma ekmiştim evimin önüne, gün geçtikçe büyüdü, çardak yaptım kendi kendime.. Şimdi kapımın tam önüne düşen bir dalı var, sanırım onu kesmeliyim. Çünkü kapımdan dışarı her adım attığımda bir SEN çarpıyor yüzüme…

Neden yağmurlara benzettim ki seni? Şimdi her yağmurda, SEN yağıyorsun bu koca kente…

Sana güneşim demeseydim keşke… Her sabah yatağıma SEN vuruyorsun penceremden…

Lanet olsun! Keşke Kalbim demeseydim sana… Şimdi her an SEN atıyorsun içimde…

SEN den kurtulmanın bir yolu yok mu yar? SEN imkansızsın… BEN imkansızlıklar denizinde cılız kulaçlar atıyorum hayata dair, boğuluyorum arada bir… Yine de kıyamıyorum sana…

Keşke, ‘Bu can seninle yaşıyor’ demeseydim sana. Şimdi her boğuluşumda SEN dirhem dirhem ölüyorsun, öldürüyorsun!

Yani her şey SEN oluyorsun da, o kadar SEN, bir BEN olamıyorsun sevgili… olamıyorsun!

Yaşayabilmen için benden gitmen lazım…
Yaşayabilmem için benle olman lazım…

**DiLrUbA** · #7 (**permalink**) 28-11-2006, 16:30

Lanet olsun! Keşke Kalbim demeseydim sana… Şimdi her an SEN atıyorsun içimde…

SEN den kurtulmanın bir yolu yok mu yar? SEN imkansızsın… BEN imkansızlıklar denizinde cılız kulaçlar atıyorum hayata dair, boğuluyorum arada bir… Yine de kıyamıyorum sana…

Keşke, ‘Bu can seninle yaşıyor’ demeseydim sana. Şimdi her boğuluşumda SEN dirhem dirhem ölüyorsun, öldürüyorsun!

Yani her şey SEN oluyorsun da, o kadar SEN, bir BEN olamıyorsun sevgili… olamıyorsun!

Yaşayabilmen için benden gitmen lazım…
Yaşayabilmem için benle olman lazım…

yüregine saglik daisyy

Aşk vazgeçilmezdir!

Hayatımızın her ânında, her dakikasında aşk! Her şeye aşk!

Bir insana, bir çiçeğe, bir fikre ve belkide nostaljik bir kente!

)

Hani gözlerinizi kapatır, derin bir nefes alır ve sonra

harika bir gülümseme ile gözlerinizi açarsınız ya,

gözleriniz ışıl ışıldır, yüreğiniz kalıbına dar gelircesine çarpar,

işte aşk! Herşeyi toz pembe görmek bu olsa gerek...

Sevgiyle ve aşkla kalın..

**DiLrUbA** · #8 (**permalink**) 28-11-2006, 18:46

GÜL YAPRAĞI

Uzakdoğu'da bir budist tapınağı, bilgeliğin gizlerini aramak için
gelenleri kabul ediyordu.

Burada geçerli olan incelik, anlatmak istediklerini konuşmadan açıklayabilmekti. Bir gün tapınağın kapısına bir yabancı geldi.
Yabancı kapıda öylece durdu ve bekledi.

Burada sezgisel buluşmaya inanılıyordu, o yüzden kapıda herhangi bir tokmak veya can, zil yoktu. Bir süre sonra kapı açıldı, içerdeki budist, kapıda duran yabancıya baktı.

Bir selamlaşmadan sonra sözsüz konuşmaları başladı. Gelen yabancı, tapınağa girmek ve burada kalmak istiyordu.

Budist bir süre kayboldu, sonra elinde ağzına kadar suyla dolu bir kapla döndü ve bu kabı yabancıya uzattı.
Bu, yeni bir arayıcıyı kabul edemeyecek kadar doluyuz demekti. Yabancı tapınağın bahçesine döndü, aldığı bir gül yaprağını kabın içindeki suyun üstüne bıraktı.

Gül yaprağı suyun üstünde yüzüyordu ve su tasmamıştı.
Budist saygıyla eğildi ve kapıyı açarak yabancıyı içeriye aldı.

Suyu taşırmayan bir gül yaprağına her zaman yer vardı....

ALINTI

**sweet_** · #9 (**permalink**) 28-11-2006, 19:40

Anladım

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını, kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım.

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak, dinleyerek değil,
Bildiklerini bana neden anlatmadığını anladım.

Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım.

Sevmek ile sevilmenin yolu önce kendini sevmekten geçermiş,
Neden kendine aşık olduğunu anladım.

Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım.

Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım.

Ve sevilenle ağlayamıyor, kaçıyorsan ondan, çaresizliktenmiş,
Senin acın için odamda tek başıma hıçkırıklarla ağladığımda anladım.

Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir tek çok sevdiği acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım.

Fakat, hak edermiş sevilen onun için dökülen her bir damla gözyaşına,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğin de anladım.

Ìyi niyet tokmakmış sevilenin başına bazen,
Başımda şişlikler oluşunca anladım.

Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım.

Tek başına ayakta durabilecek kadar güçlüysen, yanında tutanlar varmış,
Neden hiç yalnız kalmadığını anladım.

Ve Sana ihtiyacım var, gel diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana git dediğimde anladım.

Biri sana git dediğinde, kalmak istiyorum diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım.

Dostun seni bir kez terk edermiş, bin kez değil,
Aslında hep yanımda olduğunu anladım.

Ve bir kez terk etti mi seni, affetmek çok zormuş,
Ben de affedemediğin şeyin ne olduğunu anladım.

Sana sevgim şımarık bir çocukmuş her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım.

Özür dilemek değil, affet beni diye haykırmak istemekmiş, pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda anladım.

Affedemem, çok geç demek k.. bir gururdan başka bir şey değilmiş,
hala sevgi varsa içinde eğer,
Tutsak kalbimin kapılarını kırıp, içine baktığımda anladım.

Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş,
sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış, yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.

Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım.

Sevgi emekmiş
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş.

Daha bir çok şey anladım. Ama en önemlisi
Daha yolun çooook başında olduğumu anladım

**DiLrUbA** · #10 (**permalink**) 28-11-2006, 21:09

Dostun seni bir kez terk edermiş, bin kez değil,
Aslında hep yanımda olduğunu anladım.

Ve bir kez terk etti mi seni, affetmek çok zormuş,
Ben de affedemediğin şeyin ne olduğunu anladım.

Sana sevgim şımarık bir çocukmuş her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım.

Özür dilemek değil, affet beni diye haykırmak istemekmiş, pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda anladım.

Affedemem, çok geç demek k.. bir gururdan başka bir şey değilmiş,
hala sevgi varsa içinde eğer,
Tutsak kalbimin kapılarını kırıp, içine baktığımda anladım.

Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş,
sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış, yüreğimde sevgi bulduğumda anladım.

Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım.

Sevgi emekmiş
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş.

Daha bir çok şey anladım. Ama en önemlisi
Daha yolun çooook başında olduğumu anladım

ANLADIM

sweet canim ne denir ki bu paylasima harikaydi saol ttalim

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
o ben değildim	arus_1354	Şiir Köşesi	10	02-08-2007 04:44
Art niyetli değildim	@izci@	Galatasaray	0	21-03-2007 10:34
Aldattığın Ben Değildim ki	@izci@	Paylaşmak İstedikleriniz	3	25-08-2006 00:06
...:::Aldattığın Ben Değildim Ki:::...	@G@NT@	Hikayeler ve Efsaneler	1	14-07-2006 00:40
Farkında Değildim...	PariLine_	Paylaşmak İstedikleriniz	6	09-07-2006 02:12

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)