| | Ayrılık girince satırların arasına değişir harflerin bakışları. Cümleler devrilir, karışır özne, yüklem, nesne birbirine. Virgüller aksileşir direnir noktalar, sorular kalır ve nedenler..
Bir sabah uyanırsın..Vurulmuştur aşk, ölmüştür. Düşmüştür içinde bir yerlere. Kırılıp paramparça olmuştur. Direnirsin..Yaşatmaya çalışırsın içindeki şeyleri. Beceremezsin.. Daha çok acır geriye kalanlar.
Bir sabah uyanırsın kan revan içinde bulursun hayallerini..
Bir sabah güne onun acılarıyla uyanırsın. Nefret edersin kendinden..oNA VE kendine yaptıkların için.
Zamana kızarsın. Zaman her şeyi bu hale getirdi dersin.
Affetmeye çalışırsın kendini, beceremezsin.
Zaman geçtikçe, ne kadar güçleşiyor anlatmak ve geri dönmek, bakabilmek her şeye, yorumlar yapmak, kıyaslamak o ilk günlerdeki beni, seni, BİZİ...
Aramıza yollar, insanlar, zamanlar girdi.
Yolları hiçe saydım ben bu aşk için.
Zamanları sana kurdum.
Savaşa girdim insanlarla..
Bu sevdadan korkup kaçmadım.
Küçük bir kızdım ve kocaman bir yürekle seni seviyordum. Hayatı yok sayarak. Ondan intikam alarak.
Başka cümlelerin ardına sığınmadım, yalan yanlış sevdalara takılmadım.
Her güldüğüm an, her eğlendiğim gece yanımda olmanı istedim.
Uyumadan korkmadan, vazgeçmeden bekledim..
ve sen bunun beni nasıl yaralayıp yorduğunu hiç bilmedin. Bilemezdin.
İçimde büyüttüğüm acıyı ve bunları sana hissettirmekten duyduğum korkuyu, güvenli bir duruşun ardına sakladım hep.
Sırf seni acıtmamak için seni her gördüğümde, içimden ağlamak geldiği halde yüzüne bakıp gülümsedim.
Son zamanlarda sensiz bir hayatta yaşamanın keskin ve yakıcı tadını da sana hiç anlatmadım.
Yaralarımdan akan kanın sana bulaşmasına izin vermedim. Gözyaşlarımla yıkadım yaralarımı.
Şimdi cesaretim, karanlıklara sürülmüş yıldızlar kadar uzak,
Yenik düştüm, anlatamıyorum, anlayamıyorum. Ben seni çok sevdim...
Hiç kimsenin anlayamayacağı kadar çok hem de.
Seni böyle dört duvar, seni böyle kırmızı, seni böyle bensiz bırakıp;
ay ışığını bile korkutan ayrılığa ses çıkartAmadığım için, hiç içim yanmıyor zannediyorsun.
Ben SENSİZliğe asla hazır olamadım.
Seni yok saymak, yaşamımdan senin sesini,
başka kimsede rastlayamadığım gülümseyişlerini çıkarmak;
kendimden bunu istemek, benim yüreğimi kesip atmak gibi bir şey;daha fazlası belki.
GÜÇSÜZÜM ben.Yoruldum kendimden. Korkuyorum.
Oysa sen hep GÜÇLÜYDÜN HAYATA karşı..herkese karşı..
Hatta bazen en çok bana karşı güçlüydün..
Sana gözlerimi ayıramadan baktığım o zamanları hiç unutmuyorum.
Kendimden sana yaptıklarım yüzünden nefret ediyorum!
Ben o rüyadan uyandığımdan beri her sabah hayallerimi kan revan içinde buluyorum.
İlk defa içimdeki bu korkuyu çıkartıp atıyorum bir köşeye,
iyi dinle..
İçimde bir nefeslik cesaret, yüzümde göze alamadığım bu sevdanın günlerinden bulaşmış gözyaşları..
Hiç kimse sevdama senin kadar yakışmadı.
ve sevdam hiç kimseyi senin kadar yaşatmadı yüreğimde.
Her sabah uyandığımda,
"Kötü bir oyun seyrediyosun, geçecek" diyorum kendime.
"Bak geçince hiçbir şey kalmayacak" diyorum.
Ama olmuyo,geçmiyo.
Yaşatmayı beceremedim içimdeki şeyleri.
Elimle göğsüme dokunuyorum, elimle yüreğimi yokluyorum.
Gözlerimle içimi kurcalıyorum..Orda sana ait bir şeyler arıyorum, bulamıyorum.
Zamana kızıyorum, zaman bizi böyle yaptı diyorum.
şu ANILARI kaldırıp atsam,
bu şarkılar artık çalmasa diyorum, olmuyo..
insan kendine rağmen yapamıyo.
Sana SÖZ VERİYORUM... Bende olan seni hiç kırmıycam, değiştirmiycem ve hep koruycam içimde.
Yaşanan KOSKOCA bir aşkın anısı çok farklı çünkü. Garip bir his.
Sende BEN , SENDE Nasıl kalırım.. önemi yok!
"İçimde hâlâ bir kız çocuğu var;
hâlâ çocukluğunda tanıdığı bir "Adam" a aşık."
Gerçek şu ki "İKİMİZİN HİKAYESİ" başladığı gibi bitiyor.. BÜYÜK HARFLERLE.
Dışında kalıyoruz gerçeklerin.
Seninle vedalaşmak hayatımda yaptığım en zor şeydi.
Bazen aşk gider, o en sevdiğin insan da gider onun peşinden.
Aşk gitsin , sen gitme!
farklı şekillerde bile olsa yaşamda ikimiz için hep yaşanacak çok fazla şey olduğuna inanıyorum.
Buna beni sen inandırıyorsun. AMA eğer istiyorsan, beni kendinden terk edebilirsin.
Hep söyledim yine söylüyorum. Sen vazgeçmediğim, vazgeçemediğim her şeysin!
Seninle gurur duyuyorum. Yaşadıklarımızdan, konuştuklarımızdan, paylaştıklarımızdan..
BİZ olmaktan..
canın acıdığında, koşmaktan yorulduğunda, sıkıldığında, mutlu olduğunda, hatta yeni aşklar yaşadığında...
her zaman yanında olcam senin. derdin derdim, acıların acılarım, mutlulukların mutlululuğum olcak.
Sana söz veriyorum bebeim..
YAĞMUR BİZ AYRILDIKTAN SONRA BİLE BİZİ ISLATAMAYACAK! | |