#1 (permalink)
17-12-2006, 03:59
|
İşi kavrayan 2de1'ci
Kayıt: 21.11.2006 Yaş: 32 Mesajlar: 1.185 Rep gücü: 11 Rep derecesi:  | Sakın Çirkin Olduğunuzu Düşünmeyin. Toprak Olacak Bedene Aldanmak Ne Kadar Doğru  | |  | | | "Bebeğimi görebilir miyim?" dedi yeni anne. Kucağına yumuşak bir bohça verildi ve mutlu anne bebeğinin minik yüzünü görmek için kundağı açtığı anda şaşkınlıktan adeta nutku tutuldu. Anne ve bebeğini seyreden doktor hızla arkasına döndü ve camdan bakmaya başladı. Bebeğin kulakları yoktu...
Muayenelerde bebeğin duyma yetisinin etkilenmediği, sadece görünüşü bozan bir kulak yoksunluğu olduğu anlaşıldı. Aradan yıllar geçti, çocuk büyüdü ve okula başladı. Birgün okul dönüşü eve koşarak geldi ve kendisini annesinin kollarına attı. Hıçkırıyordu. Bu onun yaşadığı ilk büyük hayal kırıklığıydı. "Büyük bir çocuk bana ucube dedi" diyerek ağlıyordu. Küçük çocuk bu kadersizliği ile büyüdü. Arkadaşları tarafından seviliyordu ve başarılı bir öğrenciydi. Annesi her zaman ona; "genç insanların arasına karışmalısın" diyordu. Ancak aynı zamanda yüreğinde derin bir acıma ve şevkat hissediyordu.
Delikanlının babası aile doktoru ile oğlunun sorunu hakkında görüştü, "hiç bir şey yapılamaz mı?" diye sordu. Doktor; "eğer bir çift kulak bulunabilirse nakil yapılabilir" dedi. Böylece genç bir adam için kulaklarını feda edecek birisi aranmaya başlandı.
2 yıl geçti. Bir gün babası "hastaneye gidiyorsun oğlum , annen ve ben sana kulaklarını verecek birini bulduk. Ancak unutmaki bu bir sır" dedi.
Operasyon başarıyla gerçekleşti. Adeta yeni bir insan yaratıldı. Yeni görünümüyle psikolojiside düzelen genç, okulda ve sosyal hayatında büyük başarılar elde etti. Daha sonra evlendi ve diplomat oldu. Yıllar geçmişti, birgün babasına gidip sordu; "bilmek zorundayım, bana bu kadar iyilik yapan kişi kim? Ben o insan için hiç bir şey yapamadım."
"Bir şey yapabileceğini sanmıyorum. Fakat anlaşma kesin, şu anda öğrenemezsin henüz değil" dedi babası.
Bu derin sır yıllar boyunca gizlendi. Ancak birgün açığa çıkma zamanı gelmişti. Hayatının en karanlık günlerinden birinde, babasıyla birlikte annesinin cenazesi başında bekliyordu. Babası yavaşça elini annesinin başına uzattı, kızıl saçlarını eliyle geriye attı. Annesinin kulakları yoktu. "Annen hiç bir zaman saçını kestirmek zorunda kalmadığı için çok mutlu oldu" diye fısıldadı babası. "Ve hiç kimse annenin daha az güzel olduğunu düşünmedi değil mi?"
Gerçek güzellik fiziksel görünüşe bağlı değildir, ancak kalptedir. Gerçek mutluluk, gördüğün şeyde değil asıl görünmeyen yerdedir. Gerçek sevgi yapıldığı bilinen şeyde değil, yapıldığı halde bilinmeyen şeydedir...
Kalbinizi Her Zaman Güzel Tutun... | |  | |  | |
| |