Uzaklardan bir ses olmani isterdim, bir selam, bir nefes... "Üsüme" diye
seslenmeni isterdim... Bir el olmani isterdim, bir kol... "Özledim" deyip
sarilmani... En karanlik yerinde düslerimin çikip gelmeni isterdim. Kinali
bir bahar gibi, umut isigi olmani isterdim hayatima... Gelseydin ve
yaslasaydim basimi omuzuna, aglasaydim doya doya ... Geçerdi üsümesi
yüregimin, geçerdi üsümesi içimin, kirpiklerimde yagmurlar dumanlanmazdi
biliyorum...
Seninle sulari yesil bir irmagin kiyisinda bulusmak, saçlarinin kokusundan
öpmek, içime çekmek ve serin solugundan içmek, sana sarilmak, kucaklamak,
uçmak isterdim.
Ama nafile, aramizdaki bütün yollar kapali... Bütün dallar kesik... Yoklugun
buz gibi soguk... Üsüyorum... Yüregim de donmus sanki. Gözlerimde...
Atesler içinde bedenim... Öyle bir üsüme ki, hiç bir sey isitmiyor artik.
Bütün uzuvlarim uyusmus. Ezip geçiyor ruhumu acilar...
Yoksun iste, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor simdi. Kirpikleri
kirilan bir zamanin teninde, agrili siirler topluyorum gecelere simdi...
Bilirim, sevmek ve özlemek bir atese dokunmaktir; yakmaktir yüregini
yanginlarda. Ama ben üsüyorum. Yoklugun buz gibi soguk. Yakacak bir seyimde
yok.
Agliyorum, buza dönüsüyor gözyaslarim. Agliyorum, akip gidiyor gözyaslarim
çaglayanlara. Bakakaliyorum ardindan çaresiz.
Ah! bir el olsan dokunsan alnima, oksasan saçlarimi şefkatinle....
Geçerdi agrisi basimin, geçerdi biliyorum... Bir gül olsaydin bahçemde,
koklasaydim nefes nefes, çekseydim içime derin derin... Bir göz olup
baksaydin gözlerime, çekip alsaydin içindeki hüznü... Ah! bir bilsen nasil
sevinirdi yüregim, nasil sevinirdi dudagimdaki gelincik, kapimdaki akasya...
Susuyorum artik derin derin... Ve sessizce soluyorum bir hazan yapragi
gibi... Oysa ne kadar çok hasretim konusmaya, anlatmaya anlasilmaya... Oysa
ne çok istiyorum, tüm bedenimden söküp almani yalnizligimi, hicranimi bir
tilsimla...
Yüregim kanrevan, dikenler acimasiz, ayaklarim kirik kosamiyorum artik
doruklara, menzil uzak...
Gel. Yüregim ol seher gülüm, her ölümümde bana yeniden hayat ver. Elim ol,
ayagim ol, canim ol... Gecem - gündüzüm ol... Aglayan gözlerim ol her
damlada yeniden dogur beni, yeniden dogur umudumu. Her öldügümde yeniden
yarat ki, seni ne kadar özledigimi anlatayim yeryüzündeki bütün canli cansiz
varliklara, ne kadar çok sevdigimi ...
Önce sen gel sevgilim solmadan resimler, siirler sislenmeden... Islenmeden
geceler ... Sonra ölüm gelsin...
Yoksun iste, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor simdi.