2de1

**sweet_** · #1 (**permalink**) 31-12-2006, 05:02

Son sözümdü, bir alacakaranlık vakti söylenen.
Dinlemedin, dinleyemedin!
Sen de Ben de tükenmiştik... tıkamıştık kulaklarımızı, ne duyabilirdik ki?
Hiç… koca bir hiç!

Umutlar, umutlarımız vardı bizim. Onlar bir pencereden girip öbür pencereden kaçamak yapıyordu, yakalayamadık umutlarımızın cereyanını...

Sen izin vermedin...
Yalvarmıştım Sana, hatırlar mısın?
Hadi hatırla !
Tut, tut onları, hadi sevgilim!
Tutamadın! Bıraktın, üstelik tam da yakalamıştın ensesinden..

Uçtum! Uçurdun!
Kanatlarım benden habersizdi, çırptı, çırpıldı.. Hem de kara kışı bile umursamadı. Öyle güçlüydü, öyle gururluydu ki ve bir o kadar üzgündü.
En uzağa çırpındı durdu.
Uçtum...

Belki korku sinmişti, bilmiştin ama bilmezliğe gelmiştin. Bilinç altına yerleşmiş bir korkun var mıydı senin?
Hani ben gidersem, gidebilirim, gittim işte.

Bilemedim...
Bilemedin...
Bilemedik...

Şaşkın, suskun öylece daldık derin sulara, deniz soğuktu... buz gibi.
Üzerimizden kayıyordu dalgalar.

Titriyordum, titriyorduk!
Bütün duyguları saldık, hatırlar mısın ?

Önce Sen bırakmıştın, sonra da Ben.
Senin bırakmanı bekledim, sabırlıydım....
Belki de hala bir umut mu taşıyordum?

Bırakır mı?
Bıraktın!
Sonra;
Bende bıraktım!
Tek başıma sensiz umudu ne yapabilirdim ki?

Dağıldık koca denizin kollarına. Her bir duygumuzu aldı gizemli efsanelerin balıkları.
Bir Seni yuttu bir Beni…

Öncesi sonrası yoktu aslında bizi yutmalarının... Eşit davrandı bize, hakkını yeme denizin. Sırayla yuttu, bir Seni bir Beni... hem Seni hem Beni...
Bir Senin duygunu bir Benim duygumu…
Hem balıklar hem deniz,
Aldı bizi…

Sonra mı?

Kesildik ölüme...
Sözleştik o beklediğimiz an’a,
bittik, bitirdik.
Ama yine eleleydik
Sonsuzduk, artık o bilinmeyen yerde.
El ele...
...
Umutlar, umutlarımız vardı bizim.

maSaLımız bitmeSin bitanem ..

**sweet_** · #2 (**permalink**) 31-12-2006, 05:05

Tut Ki Yakılan Ben Değilim Bu Şehirde...
Yüz Üstü Bırakıp Giden Ayakları Görmedim...
Yok Yere Hesaplaşmaları Tanımadım...
Tut Ki Kendimden Geçecek Kadar Nikotine Bulaştırdım Ellerimi...

Dumanı Saklayan Gece...
Sade...
Yalnız...
İki Hece Kıvılcımlar Bıraktı Ellerime...
Canımın Yanması Kaybolsa Sızısı Aklıma Takılır...
Aklımı Başımdan Alır Bir Gece...
Sabaha Varana Dek Berabere Bitirelim Bu Hesaplaşmayı...
Yorgunluğumuz Aynı Olsun Ayrı Ayrı Şehirlerde...
Tut Ki Yan Yana Diz Dize Biz Bize Yiz…

Haykırışı Boğulmuş Bir Denizin Sesi Olmak Sesimi Sesine Katmak Sonra Rüzgara Sevgili” Diyerek Bir Ömür Vermek...

Can Diyerek Gelmek İstesem...
Yüreğimi Yollarına Sersem ...
Sonra Ayak İzinden Bulsam Can’ımı…
Bırakıp Gitmek Değil Adına Kavuşmak Desem…
Tut Ki Dünyalık Kavuşmanın Adresi Ve Bekçisiyim…

"Ellerin Soğuk" Deme Sakın!
Yeni Sensizlikten Çıkmış Yola Koyulmuş Senle...
Sarılmanın Anlamı Değişmiş Yokluğunda...
Hoş Gör Sıcaklığını Unutmak Ellerimin Fikri Değildi...
Fikri Buz Tutmuş Bedenlerin Yanında...
Kıvılcıma Ve Can’a Uzaklıklarda Yaşadım Ya...
Ondan Bu Çekimser Tavırlarım...
Tut Ki Yüreğinde Sıcacık Misafirinim...

Utanacak Mısın Yorgunluğumdan?
Tozlu Ayaklarımdan Denize Çalan Gözlerimden …
Oysa...
Sevdiğinde Toprağa Karışan Bu Azaları...
Çirkinliğimin Sebeplerini...
Bu Asiliğimi...

Farz Et Toprak Kokar Tenim Gözlerim AşkI Hatırlatır..
En Büyük Şaire Meydan Okur Sözlerim…

Sığınacak Zaman Dilimi Kalmadı Bu Şehirde...
Merhametin Yalnız Kaldığını Kimse Bilmedi...
En Sevdiğini Kurban Etmeden Yüreğine...
Yazanların Hem Kalemi Kırıldı Hem Yürekleri…
Ben Seni Yüreğime Kurban Ediyorum…
Bağışlanmanı Ve Bağışlanmayı Diliyorum…
Yan Yana Diz Dize Biz Bize…
Tut Ki Sonsuz Huzura Talibim…
Seninle…

Unuturum Diyorsun Unutabilecek misin? Ben Senden Bi Parçayım Atabilecek misin? Hadi Kopart Parmağını Kıyabilecek misin? Ben Senin Kestiğin Parmağından Akacak Kan Değil Geriye Kalan Acıyım…. Dayanabilecek misin…….?

Bu Gece Yağmurla Beraber Gözyaşlarım Yağıyor Ve İsmini Yazıyor Sensizliğin Acısı İle Kıvranan Kaldırımlara...Süzülen Her Damlada Sen Vardın Ve Yine Sen Vardın Gecenin En Karanlık Anında... O Doya Doya Bakamadığım Gözlerin Gözlerimin İçine Bir Kez Değseydi Ve Tebessümünden Bir Gül Açsaydı Yanaklarında Yetmez Miydi? Bir Bakışın Bir Ömüre Değmez Miydi?
İsmini Kazıdığım Kaldırımlara Sanki Sen Yağıyorsun Yağmurla Birlikte Ve Sevgin Yağıyor Yüreğime.........Yalnız Ve Bomboş Odamda Sen Varsın Hala...Hala Sensizliğim Duruyor Yanı Başımda.........

Bu Gece Gözyaşlarım Yağıyor Sensizliğimle Birlikte Kaldırımlara...Seni Arıyorum Erimekteyim.........Karanlık Geceye İnat Ay Gökyüzünde.........

Ve Gökyüzü Yüreğimde..................

Ayrılık Sen Nasıl Bişeysinki Bütün Aşklara Hakimsin Aklım Almıyor Acaba Bikere Aşkta Kazanabilmek İçin Sana Mı Aşık Olmak Gerek….

~~Saripapatya~~ · #3 (**permalink**) 31-12-2006, 05:07

Önce Sen bırakmıştın, sonra da Ben.
Senin bırakmanı bekledim, sabırlıydım....
Belki de hala bir umut mu taşıyordum?

yüregine sagLik bitanem

**sweet_** · #4 (**permalink**) 31-12-2006, 05:13

O kadar özel ki; en iyilerine layığız(!).

Hep duyduğumuz ve nedense en iyilerden hep uzak.
Mutluyuz, enerjimizle herkesin kendini iyi hissetmesini sağlarız.

Bizden başka, herkes mutludur, herkes en iyisini yaşarken biz layık olduğumuz(!) en iyi şeyleri unutup, O'nların sevincine adamışızdır kendimizi.
Artık çok geçtir. Mutlu olmak için çok geç …
Sadece sevmeye programlanmış bir robot, bir eşya gibi hissederiz.
Kullanılmış ve bir köşede unutulmaya hazır.
Aklımızın zindanlarında gong sesi duyulduğunda; o an ki, odamızdır en huzurla ağlayacağımız yer, en rahatsız yerinde, önce omuzlar düşer, ardından yıkılırız, ayakta …
Yıkılmanın ilk anında bir okyanusun kıyısında olma hayali yine yerindedir, kumsala vuran dalgaları düşünürüz, dalga sesleri bizi güvenle kucaklayacaktır, hiç beklentisiz dostlarımız oluverirler, biz onları sevmeden, hiçbir şey vermeden sadece o an sımsıkı sarılıp, her şeyi unutturacak güçleri vardır. Bir yudum bile sevmeden biz onları, bizi saracaklardır. Aklımızda bunca düş, gözlerimiz bomboş ellerimize dalar, buğulanır bakışlar ve o katil soru dikilir! Neden?!Neden ben!

Neden mi sen? Çünkü sen özelsin demiştir O, en ağır bitiştir…

O: Çok iyisin sen, beni hak etmediğim kadar sevdin, fazla seviyorsun, sevgin fazla geliyor, özgür olmalıyım. Benim istediğim kadar sevmelisin beni, istediğim kadar kalmalısın benimle, beni en sevdiğin saatte, çekip gitmeliyim, okyanusun kıyısında dalgaları düşlerken sen ve ellerin bomboşken; gözlerinde, ben gittiğim yerde... Güzeldi her şey, sen çok özeldin. Yeni bir başlangıç, ilk heyecanlar için sabırsızlanıyorum. Ne kadar harika oluyor. Yaşam bu, kaç tane yeni başlangıcım olursa o kadar mutlu olacağım. Küçük bir hata yapıyorsun, zor olmayı unuttun sen.

Özel İnsan: Mutluluğu hak ediyorsun, dilerim bulacaksın. Bu kadar basit işte sevmek. Bunları sana söylediğimde beni daha çok seveceksin; ama ben çoktan gittiğim yerde olacağım. Öğrenemeyeceğim tek şey; sevildiğim kadar sevememek. Hep fazla, hep çok, hep bilmediğim okyanus kadar derin.

Ve ben, yıkılırken düşmek istiyorum. Düşmek ve düşünememek. Özel olmamak artık. Zor olmaya gücüm yok. Kısaca bir hiç olmak artık.

Hayat; teşekkürler tüm verdiklerin için, aldıklarına göz yumuşum
bir yudum sevgi* içindi.

*Yok öyle bir şey.

**sweet_** · #5 (**permalink**) 31-12-2006, 05:23

Alıntı:

Saripapatya isimli üyeden alıntı

Önce Sen bırakmıştın, sonra da Ben.
Senin bırakmanı bekledim, sabırlıydım....
Belki de hala bir umut mu taşıyordum?

yüregine sagLik bitanem

Canım benim okuyan o güzel gözlerine sağLık..

**SweetWitch** · #6 (**permalink**) 31-12-2006, 19:27

Herzaman diLe qetirdiqim qibi mükemmeL payLa$ımLaR

yüreqine saqLık cnm.

**sweet_** · #7 (**permalink**) 01-01-2007, 01:11

Tşkkürler canım gözLerine sağLık..

**!NC!PéR!S!** · #8 (**permalink**) 01-01-2007, 12:53

Bazen İstanbuL oLurum..Sessiz, sakin we derinden ya$arım sensizLiği.
ELLerin eLLerimden uzak oLduğu için kendimi öyLe çaresiz hissederim ki, patLar gibi oLurum.
Oysa biLirim bir an biLe yeter hesap sormana. ''yakı$ıyormu sana bunLar'' dercesine bakarsın gözLerime.
Bir hayaLin içine daLar giderim. We utanırım çaresizLiğimden.
Kendimi sorguLamaya ba$Larım bir an biLe bıkmadan..

HaksızLık ettiğimi dü$ünürüm sana.Bu a$ka ruhunu adadığını, uzakLarda oLsanda yüreğinin hep benimLe olduğunun farkına warırım.
GözLerin ı$ıLdar geceLerime ''üzüLme eLbet geçecek'' dercesine bakarsın..
İ$te o an bütün çaresizLiğim yok oLup gider.GözLerinden akseden ı$ığı sonsuza dek ta$ıyabiLecek bir güç buLurum kendimde.
ÖyLesine i$Ler ki içime gözLerin..
Ben sen oLurum, sen ben..

Gecenin en acımasız saatinde, sana sesLenir oLdum.
Oysa benim $ehrim böyLe değiLdi..

$imdi seni A$an bir yürekLe sewiyorum.Ne mesafeler kar$ı koyabiLiyor sewgime, nede geceme dü$en karanLık..
Artık İstanbuLu bahane edip çaresizLiğinin ardına sığınmak yok..
YarınLarın ikimiz için oLduğunu biLmek biLe yetiyor ya$adığım yaLnızLığı yıkmaya.

Hep benimLe oL, yüreğin hep bana ait oLsun..

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)