2de1

**ölüm_meleği** · #1 (**permalink**) 16-05-2006, 22:10

Ben senin yüzündeki gülücük olmak istiyorum

Ben senin için yaratılmış bir candım. Ben susuzluğunu giderecek olan
bir damla suydum. Senin için yaratılmıştım ben. Senin olabilmek için
gönderilmiştim yeryüzüne. Senden başkası değildim. Seni sana tamamlamak
için gelmiştim. Ama bilmedin. Dışındaki yüzlerde aradın
bulamadığını.İnsan yüzlerinde aradın kendini. Bir elmanın yarısı gibi
bir ayın yarısı gibi yarılanmış kalbinin öbür yarısını aradın durdun
hep insanlarda. Yanıldın. Kalbinin öbür yarısı geçmişteydi. Seni
tamamlayacak olan öbür yarınsa o yarımın içindeydi. Beni dışında
araman gerekmiyordu. Gözlerinle görmeye gözlerinle bulmaya gerek
yoktu. Ben zaten senin içindeydim. Ben seninleydim zaten.Yalnızca
yalnızca hissetmen gerekiyordu bunları. Ben aşk şölenine katılacak
bir dansçıydım. Ben seninle aşkın öyküsünü yazacak bir kalemdim. Ben
sığdıramadığın şeyleri tablolarda şekillendirecek olandım. Ben
elindim ben gözündüm ben hislerin ve düşüncelerindim. Ve ben
kalbindim. Bunu görmedin. Ben seni oluşturacak ikinci sendim. Ben
senin dışında hiç bir şey ama hiç bir şey değildim. Bundandı senin
dışında hiç bir şey görmeyişim senin dışında bir şeye bakmayışım
senin dışında hiç bir yere gitmeyişim. Ve bundandı yalnızca seni
sevişim. Yalnızca seni sevmek isteyişim. Allah beni senin dışında bir
şeye yerleştirmemişti yeryüzüne geldiğim ilk anda bile senin
yüreğine indirmişti beni. Benim sen olmadan seni hissedişim sen
uzaklardayken bile senin acılarını paylaşmam bundandı. Evet varlığın
varolman yanımda olman gerekmiyordu. Sen çok ama çok ötelerde bile
bulunurken ben senin kimsesiz yalnızlığını duyuyor ve senin adına o
yalnızlığı bölüşüyordum. Geceleri sessizce kimseler olmadan
kimselerden sakladığın o yaşlara ağlarken ben içine girip ben
yüreğine girip ve ben senden ayrıyken bile seninle ağlamıyor muydum
sanıyorsun. Ben gözyaşlarında bile varken ben gözyaşlarına kadar sana
yakınken sen öyle uzak tutuyordun ki beni kendinden. Ama ben gözyaşın
olup akmıyor muydum gözlerinden sanki. Yaranı saracak olandım. Aşkı
öğretecek olandım. Sana sevmenin ve sevilmenin bilinmez korkulmuş hiç
yaşanmamış hallerini getirecektim. Sana insanların yapacaklarını
yapacak değildim. Ben bir başkası değildim ki. Ben sendim: Seni sevmenin
ve sevilmenin kimselerce bilinmeyen kimselerce yaşanmamış kıyılarına
götürecektim. Seni sonsuzluğun zamansızlığın ötesine götürüp
ölümsüzce sevip yaşayacaktım. Seni sonsuzluğun ötesinde
bekliyorsun. Sense gelmiyordun. Gelmiyor sırtını dönüp kaçıveriyordun.
Ben senin ulaşacağın seni sonu sınırı olmaz umutlarla
bekleyen limandım. Senin çıktığın yolculukta sana arkadaşlık sana
sırdaşlık edecek olandım. Seni koruyacak olandım. Kollarımla sarıp
sarmalayacak soğuklardan ayazlarda seni koruyacak olandım . Sana
koruyucu olacak ve senin adına karşı koyacaktım kötülüklere. Kalkan
olacaktım kor yüreğine. Ve ben gittiğin yolda rastladığın insanların
çirkinliklerinden arınıp temizleneceğin insanlardan arınacağın bir
handım. Ben ölüm isteyebileceğin candım. Senin susman gerekmiyordu
söylemeliydin sevgiye olan susuzluğunu gönlündeki kuraklığı
vermeliydin bana ve ben sana aşkı sunmalıydım özgürce. Bırak
gözlerinin göz bebeği olayım, bırak elinde olsun ellerim, gözünde yaş
olayım, bırak umudun olayım, yalnızlığın olayım, bırak aşk olayım. Ve
bırak ben senin yüzündeki gülücük olmak istiyorum...

***cooky*** · #2 (**permalink**) 17-05-2006, 14:26

çok güsell yüreğine sağlık arkadaşımm

**ölüm_meleği** · #3 (**permalink**) 17-05-2006, 21:33

cooky saol canım gözlerine sağlık

**!NC!PéR!S!** · #4 (**permalink**) 17-05-2006, 22:34

yüeqlere saqlıq

Son dönemeçle birlikte gelen o masum mutluluk...Belki kelimelerin anlam denen giysilerini çikarmak belki de sadece gezip görmek gerekiyor Ermenek’i anlatabilmek için

Toroslarin sirtina dayanmis öylesine rahat ki...Sanki uyanmak istemezmis gibi bir hali var. Uyumak degil de sabah mahmurluguyla gözlerini agir agir açmaya çalisan bir çocuk sanki.Bir bütün olarak degerlendirildiginde daha farkli oldugu apaçik ortada.Onlarca yila inat öylece duran evlerinin yüzü sanki gökyüzüne çevrilmis,mavilere bakiyor.Yokuslar ve yillanmis çinarlar gibi en derin izlerin bulundugu evler seni sen yapan özelliklerden biri olmustur hep.
Son dönemeç ve yatagina uzanmis,uyumak üzere olan güzel bir kadinin kiskandiracak görünümüdür Ermenek.Tipki o kadin gibi yatagina yatmadan,uykuya dalmadan önce son hazirliklarini yapar sessiz bir yaz gecesine kavusmadan önce.Günes son kez karsi daglarda görünürken bir anda farkli bir havaya bürünüverir.Sessizligin kollarina atar kendini.Aksami,geceyi,karanligi belki de üzerine kabus gibi inen ne getirecegi bilinmez dakikalari istemezmis gibi bir hali vardir.”Hep gün olsun,hep gündüzde,hep gündüzle kalsin dakikalar.Geceyi çekip alin üzerimden.Çekip alin ki herkes yüregine bin bir umut katacak bir yer görsün...”der gibidir Ermenek.
Son dönemeç ve bakislarimda kolayca fark edilebilen canlilik...Akdenizin sicagi seninle daha bir baska.Toroslarda yavas yavas ilerlerken otobüsten gördügüm dört bir yanimdaki çam agaçlarinin,gülümseyen bir çocuk gibi öylece duran karsidaki daglarin ve bu daglarin arasindan aheste aheste akan irmagi,Göksu’yu gördükten sonra içimde bir kez daha beliriverdin.Nedendir bilinmez,aklima birden senden ayrildigim gün dostlarimla yasadigim unutulmaz dakikalar geldi.Belki de senin sayende yasamistim o güzel dakikalari.Varliginla yasadigimizin farkina vardik.Kendimi her gün daha taze ve dinç hissettigim o eglenceli,güzel günlerin ardindan senden ayrilmistim,geride en çok sevdigim insanlardan birini,büyükbabami,o sislerin ardinda kalan hüzünlü ve yorgun bakislarini birakmistim Sen-de.Gözyaslarimiz yagmurlarina karismisti.”Ayrilmak mi,baska bir sehir mi,o da ne”sorularinin cevabini simdi aliyordum iste.Sevdiklerimden ayrilmamin acisina bir de hayallerimde yasatacagim bir sehrin,senin acin eklenince daha da zor oluyordu her sey.Yüregim ikisini birden kaldirmasa da dayanmak zorundaydim.Serseri yollarinda yasadigim anilar beni hayata bagliyor,tek teselli kaynagim oluyordu.
Sahile yaklastikça bir seyler unutuluyor sanki.Belli bir süre sonra hatirlamak bile imkansiz hale geliyor.Itiraf etmek zorunda kaldigim bir sey var:Bir baska sehrin aksaminda seni düsündüm son kez,artik hayal etmekte bile zorlaniyorum seni.Yavas yavas siliniyorsun,anilar da artik paramparça...
”Dönüs için fotograflara mi bakmam gerekiyor” yoksa tekrar “geride kalanlara özlem duymam mi”diye soruyorum kendi kendime.Cevabi yine kendim veriyorum.Belki evet,belki hayir...Aylardan sonra nihayet elime bir foto?raf geçiyor.Bir köseye oturuyorum ve dakikalarca o nadide yerlerinden birinde yasadigim anilardan biri depresiyor zihnimde.Fazla degil,bir yil öncesine gidiyorum.Geçmiste yasadiklarim sanki yanibasimda,benimle beraber.Özlem dalgalari çarpiyor yine gönül kiyilarima aylardan sonra.Yine o kavusma istegiyle geçen yolculuk ve benzer sorulardan biri beliriveriyor zihnimde.Sevdigim insanlari mi daha çok özledim yoksa seni mi Ermenek?Yüregimin kuytu yerlerinde onlari mi gizlemeyi basardim yoksa seni mi Ermenek?Sorularla bogusurken çantamda dostlarimla çektirdigim fotograflardan biri daha.Dostlar uzakta diye mi,sen daha yakinsin diye mi bilinmez arka plandaki o mahzun,aglayacakmis gibi duran evlerine ve evlerin hemen asagi tarafindaki baglarina bakiyorum,sana bakiyorum.Ve az önce sordugum sorunun cevabini da almis oluyorum.Yüregimin gizli yerlerinde var olan hazine gerçekten senmissin Ermenek...
Fotografi senden ayrildigim gün bakmak,seni yüregimde yasatmak için çantamin herhangi bir yerine koyuyorum.Otobüs soförü gözünü hiç ayirmamak zorunda oldugu yolda ilerlerken ben de günlerden sonra belki de ilk kez bir mutluluk tablosu çizecegimi bilmenin gururuyla”Elveda kagit Ermenek,merhaba gerçegi”diyorum.Artik karsidaki bakir levhalarin ardinda bize son kez gülümseyen günes
batarken hemen su dagin ardinda Toroslarin gizli cennetinin,Ermenek’in varligini bilmemin huzuru var yüregimde.
Son dönemeç ve uzaklardan gelip sana birçok sey itiraf edecek birileri var,duyuyor musun Ermenek?Baska sehirlerin is kokan caddelerinde seni düsündüklerini,senin tertemiz havani cigerlerine çekmek istediklerini söyleyen birileri var,duyuyor musun?Bunlardan biri benim aslinda.Tipki benim gibi benzer cümlelerle sana sesleniyorlar her ne kadar büyüklerimizin anlattigi o imrenilecek günler yasanmasa da.”Az kosturmadik,insani yoran yokuslarindan çikarken bile mutluyduk,belki de çocukluk anilari sende sakli kaldi.Hep sen sakladin sirlarimizi, gözyaslarimizi ve sevinçlerimizi. Sevinçlerin en koyusunu yasar gibi mevsimlerin en koyusunu yasadik.Kisi kis,yazi yaz,bahari bahar gibi,yani olmasi gerektigi gibi...”
...Ve devam ettik.Yesiline hasretiz ve o tadi damagimizda kalan batirmanin özlemi hala yüregimizde.Uzak sehirlerin birinde bizde o kendine has yemegini yaptigimizda sendeki tadi vermiyor ki Ermenek.Sende,senin topraklarinda tadi bambaska...”
Son özlemi anlatan cümleler-bazen de birkaç misra-hep ayni oldu:Sende kaldi yüregim\Artik sevgiden mahrum bos bir kalbim var\Sende kaldi yüregim\Çaresizim uzaklardaki yalnizlar kadar\Sen-
de kaldi yüregim\Yoklugunda her günüm azap\Artik bu sehir bile bana dar...

**ölüm_meleği** · #5 (**permalink**) 18-05-2006, 18:27

senınde yureqıne saglıkk cnmcm

**DiLrUbA** · #6 (**permalink**) 14-11-2006, 01:53

Senin susman gerekmiyordu
söylemeliydin sevgiye olan susuzluğunu gönlündeki kuraklığı
vermeliydin bana ve ben sana aşkı sunmalıydım özgürce. Bırak
gözlerinin göz bebeği olayım, bırak elinde olsun ellerim, gözünde yaş
olayım, bırak umudun olayım, yalnızlığın olayım, bırak aşk olayım. Ve
bırak ben senin yüzündeki gülücük olmak istiyorum...

YÜREGINE SAGLIK TATLIM::

**CaN'da CaN** · #7 (**permalink**) 15-11-2006, 13:49

harika gidiyonuss falla
hepinisinde paylaşımları çok güsel
teşekkür ederim bislerle paylaştıgınıs için

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
ben...hiç oLmak istiyorum...^	_aLmİrA_	Hikayeler ve Efsaneler	9	14-08-2007 19:30

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)