2de1

**!NC!PéR!S!** · #11 (**permalink**) 25-01-2007, 10:16

Kaybolursun kalabalığın içinde, yok olursun tuhaf bir serseri gibi... Umursamazsın belki insanların üzerine gelmesini. Hatta bazen çok ilginçtir, kahkahalarınla gülersin komik geldiğinden mi bilinmez. Ölümden kaynaklanır belki de yaşayamamaktan doya doya!

Rüyalarında düşler görsen, rüyalarında gerçekleri gerçekten hissetsen kısaca ayaktayken yatsan uykuya, bilinir mi gerçekler? O zaman belki de ıslak düşler resimlerde kalır, belki de kalmaz... Bilinmez ki dimi? Ama birşeyi çok iyi bilirsin. Oradasındır! Kalabalık içerisinde yaşayan bir serseri. Bazen birilerinin seni tutmasını, yardım etmesini beklersin düşmeden hemen önce, bazen de yaklaşanları, sıcak davrananları görür, hisseder; kaç benden dersin. Git! Uzaklaş!

Fısıltı gibi gelen merhabalara yeni bir tanesi eklenir ve hâlâ dimdiksindir , boynu eğiklerden değil!

Her şey yolunda dersin, güneş yakmaya , insanlar sıkıştırmaya devam eder. Bir ara güzellikler parıldar ama bazen de söner. Aşktır belki bu. Yolda devam edersin yürümeye ve bir AN.. yollar ayrılıverir. Tekrar tut beni dersin, tut beni! içinde patlamaya hazır balondan bahtiyar, yalancı kimlikleri hayatın ve koşup kaçmaya başlayan insan,sen!..

Bazen herşey doruk noktasına ulaşır ve durursun.. Karşında birini farkedersin aniden. Düşünürsün. Hiç yolda olmayan biridir, bir anda kendini bulursun onun yolunda veya o seni bulmuştur senin yolunda. Bir ucunda sen bir ucunda o. Ortada buluşalım dersin ama ne yol vardır ne de hayatın doğruları o anda.

Fısıltı bir merhabayla başlar ve elvedayla biter..

Güneş yakmaya devam eder. Herşeyi çıkarır, istenmezleri atıverirsin üzerinden. Sev beni dersin. Sev beni, hiç kaçırmadan gözlerini sev beni. Anla beni dersin. Güneşin yakışını , ayçiçeklerinin boyunlarını güneşe çevirmelerini izlersin... Kırılmayı hak etmedim ben dersin. Kırılmamalıyım!

Ama..

Bu kalabalık içerisinde senin gibi olan biri daha vardır, gözlerini senden hiç ama hiç kaçırmayan biri. Önce göremezsin onu. Ya da görürsün ama dikkat etmezsin. Sonra düşünürsün. Kalabalığın içinde yalnız bir serseri dersin ona, belki de lüzumsuz biri. Gelişimi anlayamazsın, değişimi olduğu gibi.. ama kimbilir belki de anlarsın... işte o zaman aklıselim gezmeye gitmiştir. bilemezsin ki.. Anlayamazsın onu. Anlayamazsın onun hissettiklerini, ya da anlarsın ama tahmin edemezsin, kendi hissettiklerini..

Sev beni diyeni anlayamazsın, seni sevmeyini anlayamadığın gibi..

Kalabalığı oluşturan tüm yalnızlar hep bir araya gelir, monotonluk artık yok derler! Yarınlardan, geleceklerden bahsederler, güzelliklerden bahsederler. Haykırırlar. Söylenenler, bilgiler, sevgiyle eyleme dönüşür. Zaten öyle değil midir? Bilgiler eyleme sevgiyle dönüşmediği sürece sıfırdırlar..

Güneşin , aydınlığın bu büyük zaferinden karanlık korkar, kaçar gider başka karanlıklara. Tutulamaz sensizliğin mahçupluğu. Sessizlik rahatsız eder, kendini zavallı, suçlu hissedersin belki de.. dayanamazsın mantığın direnişine ve işte o an! Düşlediğin andır belki de..

**NowomanNoCry** · #12 (**permalink**) 26-01-2007, 03:25

GİDİYORUM
Bak gidiyorum... Bırakıp gitmez sandığın ben ,ölümü yüreğime aldım işte gidiyorum.Ölüm vuslat belkide ,belkide hiçlik ölüm Ama ben ölümü gözü kara bir militan gibi cebime koydum gidiyorum .Bu gidiş ne senden bir kaçış nede sana bir veda .Karşı konulmaz bi istek sadece ...belki irade dışı ama iradeninde yok oluşu bu gidiş.Sen yoksun bu gidişte sevdiklerim yok .Sadece yokluğumun mutlu edeceği gülüşler yol arkadaşım .Sonunda sana kavuşmak yok ,ellerini tutup ,gözlerindeki denizleri görmekte .Dalgaların çığlıklar gibi haykırışların ,şimşek şakırtısı gibi kızışların da yok.Yani sen yoksun...Her mezar taşı ayrı bir hikayenin kitap kapağı...Onun için mezarlıklar şehirlerin tarihini anlatır ya... Benim hikayemin kitap kapağında ne yazacak acaba.Bunca çekilen çilenin ,acının,yaşanan güzel şeylerin sonucunda böyle gitmek ne kadar zor.
Bak gidiyorum... Dönüşü olmayan bir yola... Gitme hakkımı kullanıyorum elimde olmasada .İstersen son kurşunu sen sık yüreğime .Senin elinle bitsin bu gidiş Senin varlığın yoldaş olur belki böylece .Yada boşver sen hiç bulaşma bu gidişe .Kirlenmesin deniz gözlerin bu seyirle.Sen uçsuz bucaksız ufukları seyret .Belki bir gelen olur uzaklardan beklediğin.Ve bu geliş hiçbir gidişin seni mutsuz etmesine müsaade etmez .Her kar tanesine yer yüzüne inmeden tertemizdir,bembeyazdır.Ne olursa kirlilik adına yeryüzünde yaşanır kar tanesi için.Ben yeryüzüne ineli asırlar oldu Sadece ismimin çağrıştırdığı beyazlık kaldı yadigar .O da kar.Sen hiç kar denilince siyahı hatırladınmı . Kirliliğimle ,yanlışlarımla,ağlatılmışlığımla,aldatılmışlığımla ve en önemlisi yüreğimde taşımaktan yorulduğum sevdamla gidiyorum .Hakkını veremediğim belki hak etmediğim,yıprattığım ,yorduğum ve üzdüğüm sevdamla.
Bak gidiyorum .... Ölme hakkımı kullanıyorum tercih etmesemde .Selası veriliyor yüreğimdeki sevdanın Belki kılacak kimse bulunmayacak cenaze namazını sevdamın . Çünkü ben bu sevdayı tek başıma suladım ve büyüttüm kimseden habersiz.Ölümüde sessiz olacak doğumu gibi .
Bak gidiyorum... gitmez sandığın ben ölümü yüreğimin avuçlarına aldım gidiyorum . Türküler sende kalsın ve gülüşler.Ben ağlatılmışlığımla gidiyorum .Mutluluklar senin olsun ben hüzünlerimle gidiyorum.Güneşli güzel günler sana kalasın ben karanlıklara gidiyorum .
Bak gidiyorum...Yaşanmışlıkların izleri var yüreğimde .Yaşayamadıklarımın kırıkları.Belki anlayamayacaksın ben iama sen kalmana bak. Ama anlamak istersen beni Züleyha’ya sor Yusuf’u sevmişliğini.Yada sen boşver kalmana bak sen .Gözlerini ufuklara dik .Belki uzaklardan gelen bir beklenen hiçbir gidişe müsaade etmeyecek kadar mutlu eder seni.
Sen eyy düşe bile girmesi yasak sevgili
Hayallerim kadar ağır aksak sevgili
Altından yapılmış mermer zindanlarında vicdanım gibi köle
Garip tutsak sevgili HOŞÇA KAL

**sweet_** · #13 (**permalink**) 26-01-2007, 03:32

Bugün yüreğimin kıyılarına vuran gözyaşlarımı topluyorum .

Nedensiz bir sızı damlıyor ellerime.
Sağım solum önüm arkam kayıp..

Zamana savrulmuş bir avuç toprak misaliyim..

Musalla taşıma yazılacak ismimi unuttum..

Dipsiz kuyularda saklanmış bir damla gölgesiyim..

En saklı yarınların kıyısına iliştirilmiş bir kağıdın

Solmuş mürekkebiyim..

Bir satır cümlenin anahtar kelimesi

Kim bilebilirki..

Musalla taşıma yazılacak ismimi unuttum..

Ahlarımın adını unuturmu yıllara yıpranan yüreğim.

Sallanan sandalyemin yanıbaşına

Sarı bir yaprak misali düşermi

Ardına ektiğim gözyaşlarım..

Yüreğim söyle;benden içeri ben kalırmı.

İsimsiz,hükümsüz bir ben..

Bir nefes saklıyorum hayallarime zincirlenmiş umuduma.

Belki son dem alırken ömrüm,vermek için
Belkide yalnızlığıma yarın için.

Bilinmezki..

İsimsiz,hükümsüz bir ben..

Kayıp düşler şehrinde bir ben..

Musalla taşına yazılacak ismini unutan bir ben..

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)