2de1

**__ n i L i m __** · #1 (**permalink**) 08-02-2007, 16:48

Yine SenSiz

Masa üstü hikayeleri gibiydin bazen. Bir fincan kahve, bos bir vazo veya titrek ellerime sıkıstırdığım bir sigaraydın belki de. Adını koyamadığım bir hayattın, ne siyah ne de beyaz!

Her anımda seni istedim yinede, attığım her adımın sana uzanacagını düsündüm, her kelimenin sonunda ismini de söyleyecegimi sandım ve ben bunları yasarken seni sevgini hayal edip durdum!

Karmasa içine düsmüs insanlıgımı kurtarmak için çabaladım durdum. Ne seni istedim ne de sensizligi. Bir haykırıstın içimde saklanan bazen de yaramaz bir çocuk.

Bir anım bir digerine uymadı hiç bir an. Ne zaman seni istesem bir çıglık kopardı hep içimden. Beni seven herkes kosarcasına uzaklasıp kaçardı benden. Sensizligin gürültüsü yankılanırdı kimsesiz sokaklarda.

Seni yazmak istedim her defasında. Ne aklım seni anlatacak bir kelime buldu ne de kalemim seni yazacak rengi. Bir düs oldugunu düsündüm sonrasında. Güzelliklerle dolu bir hayatın anlamıydın çogu zaman. Sensizligi bile içinde yine sen olduğun için sevdim.

Bilmiyorum hayat nedir sevgiler asklar ölümler gerçek midir? Sensizliğin yükünü papatyalara yüklemeye cesaret edemedim. Sormadım o bir kaç yapraga sevip sevmediğini.

Senden habersiz seninle yasadım askımı. Bazen kızdım sana yakın görmediğim anlarda. Bazen de delicesine sevdim yüzüne bakmaya korkarak. Çok saftım çok temizdi sevgim. Sana bakamayacak kadar ürkekti. Delicesine asıktı dudaklarım seninle konuşmayı unutacak kadar!

Yeni dogmus bir bebege hayatı anlatmak kadar zordu seni anlatmak. Kelimeler dügüm dügüm saklandı hep damarlarımda. Birini çıkarabilsem çorap sökügü gibi hepsi art arda dökülecekti ellerine. Ben ne o kelimeyi ne de onu kullanabilecek dogru zamanı bulamadım!

Yeni koparılmıs bir gül gibi masumdu sevgim. Ruhumu yesertip o güle bir kaç yaprak yaptım ve sonrasında ufak bir dal! Hayatımdaki bütün renkleri bir bir sürdüm yapraklarına yalnız siyahla beyazı ayırdım kendime. Kırmızıyı da kendi kanımdan çaldım ve öylece bir hayatı o gülle birlikte ellerine sundum. Yine de umursamadın!
Ve ben kaybettim. Ne acıları düsünür oldum ne de dipsiz uçurumlara yuvarlanan hayatımı. Ömrümde bir kez olsun anlam kazanmıştı oysa hayatım. İlk kez sevmistim kusları agaçları denizleri. Yaşamın kıyısından izlerdim hep hayatı ve insanları. Hiç tatmamıştım kalabalığın arasındaki deniz kokusunu ve böylesine kalabalık bir askı!
Her kelimemde bir küfür her hareketimde bir isyan olacak belki hayat..
Belki de karanlıga saklanmıs bir tek aydınlık...
Belki açık belki kapalı...
Belki siyah Belki beyaz..
Ve belki...
Her sey olacak iyi, kötü, güzel veya çirkin ama öncesinde hep belki olacak...

Her ne olursa olsun, yerin dibinde ya da gökyüzünde ben yine sensiz, yine sahipsizim...!!!

Agathon

**^^DELİKIZ^^** · #2 (**permalink**) 08-02-2007, 17:15

canım eline saglık güzel yazı

**__ n i L i m __** · #3 (**permalink**) 08-02-2007, 17:21

Beğenmene sevindim canım ..

**!NC!PéR!S!** · #4 (**permalink**) 08-02-2007, 23:16

Akması gerektiği için akıyor zaman yada adı zaman olduğu için akıyor sadece ve biz kâh zamanlı yaşanmışlıklarımızla kâh zamansız yalnızlıkların durağanlığıyla akıyoruz yaşamak zorunluluğundan hayatın içine ve hayat akıyor içimize zaman zaman...

Çalan mı çalınan mı...
Eksilten mi eksilen mi...
Kimim ben ? Sen kimsin ?

Zamanın anlamsız bir diliminde kaybolmuş yaşanmışlıklar...
Hatıralar... Kırgınlıklar... Kırmalar... Hatalar... Dengeler...Dengesizlikler...
Tekerrür eden bir yaşamın ortasında kalabalık yalnızlıklar...

Su gibi akmaktan öte zift gibi yapışkan zaman, kara...
Akıp gitmesi ve beraberinde her şeyi götürmesi gerektiği halde, üstümüze başımıza bulaşmış tüm hüzün ve mutluluklar zamanla, yalanla, zararla... Kaçıp gitsen neye yarar , bu siyahlık bulaşmış tenimizin en derinine bile. Oysa hayat pamuk şekeri kıvamında ağızda erimeli ve hep pembe olmalıydı... Nerden çıktı bu siyahlık, bu yapışkanlık... Yakamızı bırakmıyor istemesek de zaman... Günler geçiyor ve unutuluyor her şey aslında unutulmuyor da sadece göz yumuluyor...

Seni yaşadım...
Masal gibiydin...
Oysa sürekli bir yalnızlık halinin siyah yakıcılığının bir yapayalnızlık uzantısında...
Yağmur yağıyor lakin arınamıyoruz bile bu karanlıkta...

Uzun zaman oldu...

Neydim ne oldum..Aslında asıl düşündüğüm neydik ne olduk... Ve neler olamadık, neleri kaçırdık, tatsızlaştık... Oysa tek sorunum zamandı... ben çok zamansızdım ve zamansız geldi tüm beklenilenler... Çekiliyorum yavaş yavaş bilmediğim bir yerlere bilinmezler üstüme geldikçe...

Zaman... Değiyor bir yerden yaralarıma, açılarım daralıyor, yer yer bunalıyorum ve her bunaltan havanın bir muson yağmuru var tropikal iklimimde... Karmaşık her şey. Hangi dakika ne olacağını bilmeden... Kompleks ritim...

Bazen sadece boşluğa boşluk ekleyerek yaşıyoruz yaşama zorunluluğundan, değersizleşiyor her şey , tüm anlamlar kayboluyor, uzaklık... yakınlık... her şey yok oluyor, hisler bile donuyor, birbirimize teğet bile geçemiyoruz... Düşey asimptot...

Aynı yine günler... Suskun...Sakin... Yorgun... Ama sanırım mutsuz değil... Yetiyorum kendime zaman zaman ve bazen her şey çok yetersiz anlatmaya kendimi, bilinmezlerimi, içime sinmeyenleri, içime sinip silinmeyenleri, sinmesini istemeyip de zorla içime işleyenleri... Çok zor oyunlarla oynatılmak... Dar geliyor her şey, sıkıyor, geriyor, bunaltıyor, yetmiyor... Standart sapma...

Yüzeysel her şey ve çok içerde gizli aslında bütün gerçekler ben iniyorum ama kimsenin peşimden gelmesine izin vermiyorum, saklıyorum, saklanıyorum. Kör bir kuyu gibi benliğim... Derin...Bazen gücüm yetmiyor... Güçsüzlüğüme rağmen yine de hala aynaya bakabilmenin haklı gururu yüzümde...

Uzun zaman oldu.. Konuşamıyorum... Eziliyor kelimelerim haksızlıkların haksız galibiyetiyle.

**^^DoLCe^^** · #5 (**permalink**) 09-02-2007, 00:03

ey sevgili
duysan sesimi gelirmisin bana
ağlarken silermisin göz yaşımı
mutluyken benlesinde
mutsuzken niye yoksun

**!NC!PéR!S!** · #6 (**permalink**) 09-02-2007, 22:40

Kim demiş artık bende yoksun diye? Sen gönlümde bir yaşsın… Ağlamaklı mazimin en hüzünlü köşesinde akmayan bir damlasın.
Kim demiş artık bende yoksun diye? Sen gönlümde bir yaşsın… Ağlamaklı mazimin en hüzünlü köşesinde akmayan bir damlasın.

Hâlâ okurum mektuplarını. Ne dokunaklı yazmışsın. Ağlamıyorum belki, ama yüreğimde yaşsın. Yaşlıyım aynı zamanda sayende. Yüreğimde bir huzurevinde saklısın.

Bir kâğıt mendil buldum sana dair eşyalarımın arasında. Ağlamışsın ve bende o kâğıt mendili saklamışım. Üzerine de tarih atmışım. Çok geçmiş üzerinden mutlu anlarımın. Bil ki ağlamıyorum yokluğunda ama her yerde sen varsın.

Sensizliğin hüküm sürdüğü yalnızlığımın yollarında sana uzanan levhalar var sonra. Oysa benden çok uzaktasın. Belki de bir başka gönülde yaşamaktasın. Sen ağlarsın ben ağlayamam. Sen, gönlümde bir yaşsın.

Kızgın mısın bana? Hâlâ öfkeleniyor musun adımı duydukça? Öfke de bir duygudur diyebilir miyiz? Yakınlık bir uzaklık ifadesidir değil mi? Gecelerce düşünüyorum. Seni düşünüyorum, beni düşünüyorum. Ellerimiz birleşemeyecek de olsa sevgimi inkâr edemiyorum. Gözlerine hiç bakamayacağım artık eskisi gibi. O güzel gözleri ağlattım çünkü… Ama bil, bu yüreğimi de ıslak bıraktım.

Üşüyorum artık. Yoksun. Yoksunum. Ellerim titriyor. Nasıl bir günah işledim, nasıl bir beddua ettin bana? Bil ki ağlayamıyorum. Bir yumruk gibi düğüm var boğazımda, haykıramıyorum.

Islanmış yüreğim. Ellerimde değil ellerin. Kime bakıyor gözlerin? Kime sevdiğim diyorsun? Ağlardın eskiden, bilmem hâlâ ağlıyor musun? Ben boş bakıyorum artık sensiz dünyama. Gözlerim yanıyor. Ağlayamıyorum? Neden biliyorsun. Çıkarıp atamıyorum kalbimi. Çünkü orda sen varsın… Sen yüreğimde bir yaşsın

**zuzu** · #7 (**permalink**) 09-02-2007, 22:43

ellerien sağlık çok güsel

**__ n i L i m __** · #8 (**permalink**) 09-02-2007, 22:45

gözLerinize sağLık

**zuzu** · #9 (**permalink**) 09-02-2007, 22:51

Elveda düşlerim Senli gülüşlerim Esip sarmışken ruhumu hasretin Benden sana sımsıcak bir elveda Hiç olmazsa yanımdasın Gözlerimde Gönlümde Vedamın yanlızlıklarında Hiç bozulmamış ağlamalarımda Aklımdasın
Buruk bir sevinçlede olsa Hatıralarımdasın Elveda sevdiceğim Ağlamıyorum inan Dudaklarımı ısırdım buğulansada gözlerim Ağlamıyorum inan Haydi git Derdim büyüksede Katlanırım ben Haydi uğurlar ola Sana bu son mektubumla
Sımsıcak bir elveda...

**__ n i L i m __** · #10 (**permalink**) 10-02-2007, 12:33

Vakit gece yarısı. Vurdu yine yüreğin dem saati. Sustu dünya, hayat durdu. Bak işte tıngırdıyor yalnızlığın gam teli. Şimdi kim bilir hangi sevilenler var hayallerde. Kim bilir hangi sevdaları deşiyor kör karanlık. Kim bilir hangi yaraları....

Karanlığa sevdalanıyor aslında insan bu yalnızlık saatlerinde. Ay ışığı da süzülmese pencerelerden. Perdeler gözlerde şimdi, pencereler çıplak. Ahh karanlık, vefa abidesi, unutulmuş yürek sevdası karanlık. Dem saatlerinin işveli cariyesi. Dol hadi (bu) gözlere. Dol ki gidenlerden kalan boşluklara yerleşmesin sahte ışıklar...

Umut vardır ya hani o varlığıyla yaşatan. Kim bilir hangi zihinlere taht kurmuş, kim bilir kimlere hayat veriyordur şu an.
Uğramıyor buralara ya, kırgın da değil (bu) yürek. Bir de acımasa....

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Yine Dida, yine 'artistik' bir düşüş -VİDEO-	Krã£	Son Dakika Haberleri	0	04-10-2007 18:30
yine, yeni, yeniden ve yepyeni resimLerLe işte yine karşınızda sekiL ;)	sekiL	Üye Resimleri	67	15-07-2007 01:26
SenSiz..	Saripapatya	Paylaşmak İstedikleriniz	10	24-11-2006 17:42
Yine SenSiz..ÇareSizLiğimLe TükenirceSine...	ahSenTi	Paylaşmak İstedikleriniz	6	04-11-2006 23:20
Yine Sensiz....	aSi MeLeq	Paylaşmak İstedikleriniz	6	05-08-2006 21:07

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)