2de1

**!NC!PéR!S!** · #1 (**permalink**) 22-02-2007, 16:31

sana bir özür borçluyum,gitmeden veda edemedim.gitme demenden korktum.senden gidememekten...
aklım çoktan yeni bir dönemece yaklasırken.

küçük mutlulukların Dİlime bir parça bal çaldığı,tüm zıtlıkların,tüm farklılıkların arasında
olabildiğine sıradan bir gündeyim.
baktığım heryerde karsıma cıkma olasılığına karşı ,dışarıya çıkmıyorum bugün.
pencerelerimi kapattım,dört koca duvarım ve ben,tapınağımda huzurlu ve güvendeyim.
ışığın sızıp yaralarımı,kuytularımı açığa çıkaramayacağı kadar kalın bir perde çektim gözlerime
kurallarımı yerle bir ettim,seni kendime terkettim bugün.

Parmaklarımın ucu üşüyor sen-li cümlelerimin boynunda gezinirken.
tırnaklarım,senin başrolünü oynadığın bir eylemin, duyulan istek kipine dokunuyor,
hafifçe başını öne eğiyorsun,yaptıklarını hikaye ediyorum,sana anlatıyorum uzun uzun...
gözlerime bile bakamıyorsun.pişman oluyorsun.virgüllerimle birtürlü bitiremediğim
bilmemkaç dilde seni seviyorum içeren tümcemde, kavganın tam ortasında,kirpiklerinde tuz
masumca oturuyorsun.
beni suçluyorsun içinden bazen,kirpiklerinin altından gözkırpan küfürlerini hssediyorum.
sana haksızlık ettim biliyorum..

sana bir özür borçluyum,sen koca bir adamsın,aklı başında,benimle dalgalı denizlerde
boy göstermeye alısmayı hak etmedin,
sana bir özür borçluyum,dalgaya yabancı,sütliman kıyılarında,köpükler ve sert kamçılarla
kıyıya vurulmayı hak etmedin
sana bir özür borçluyum,sırlarını çaldım,seni tanıdım,kalelerine girdim,aşkıma alet ettim
...

beni affet.yaşanılası ve bitesi bir şiir bu.noktalarında nefeslenmeden devam ederken ben
sana dair cümlelerim sırtını ölüme verdi.
kim haklı kim haksız tayin etmesi zor.
en kolayı seçen benim bu sefer.en kolayı seçiyorum ömrümde ilk defa
aşka erken sana geç kalan ben,bu sefer gece haberlerine yetişecek şekilde
hayatından çekip gidiyorum.

sana bir özür borçluyum,gitmeden veda edemedim.gitme demenden korktum.senden gidememekten...
aklım çoktan yeni bir dönemece yaklasırken.

beni affet,sevmeye yeni bir tanım türettik beraberce.gözlerini helal et,onlar hep çakılı kalacak
kirpiklerimde..

seni sevmek..
sancısı karnında bir ananın
acısına gülmesi...
ya da koca bir kentin
yurdunu terk etmesi...
seni sevmek yalnız bir Haziran gecesi
ya da kaderin en torpilli işkencesi..

Ne Olur Bir Söz Söyle...Yüzüme Bakma Böyle...
Suskunluğun Yakar Beni...Karşımda Durma Öyle...

"HİÇ SEVMEDİM" de "KIRILMADIM" de "SENSİZDE HAYATI YAŞARIM" de
"HİÇ AĞLAMAM" de "ŞAŞIRMADIM" de "SENİ ŞİMDİDEN BİLE UNUTTUM" de

**nUv@nd@** · #2 (**permalink**) 22-02-2007, 16:35

çok güzel

ellerine sağlık... biras duygulandım yaaa

**f.kulalı** · #3 (**permalink**) 22-02-2007, 16:37

en kolayı seçen benim bu sefer.en kolayı seçiyorum ömrümde ilk defa
aşka erken sana geç kalan ben,bu sefer gece haberlerine yetişecek şekilde
hayatından çekip gidiyorum.

Gerçekten çok duygulandım okurken, Çok güzel bir yazı..Şu anda yaşanılanlara göre tam benlik..+Rep

**!NC!PéR!S!** · #4 (**permalink**) 22-02-2007, 16:41

yorumlarınız beni mutlu ediyo inanın Rep e gerek yok
cok saolun yorumlarla renk werdiqiniz için

Yİne boş hayaller için tepinip durdum. Yine karşıma aldım, karşıma alınmayacak bütün karanlıkları.
Elimde bazılarının yetenek deyip sahip olmadığı bir kibrit alevinden başka bir şey yoktu. Bir kibrit aleviyle
Karanlıkları yenebilirim sandım yine. Isıtabilirim diye düşündüm, umutsuzluktan dona kalmış, biçareliğin elinde
tirtirtireyen geleceğimi. Aldandım...
Hep denir ya yaşam parmakları arasındadır insanın diye, koca bir yalan bu... Asılsız, istisnai gerçeklere dayanan...
Parmaklar yetmiyor hiç bir zaman, beyin bile yetmiyor düşünceler, fikirler eksik kalıyor... Olmadı en güçlü ve kaybı
en büyük silahınızı deniyorsunuz, yani yüreğinizi o bile müsvette kağıtları gibi ezilip atıla biliyör çöpe.... Oysa
O yürek asla silinemeyecek başarılarla, yepyeni fikirlerle ve hep paylaşılacak bir şeylerle dolu... doluydu...

Herşey zor gibi gelir başta. çocuksu bir heyecanın sırtına binip delice aşmaya çalışırsın engelleri... Yüz çevrilsin,
Adın geçer kıskanç dudaklarda, beğenilmezsin, hor görür seni, hoş görüden nasipsizler... Sayfalara akarsın yudum yudum,
Nakış nakış işlersin kağıda azmini... "Bu sefer" lerle gelir başlar cümleler, "kesin yani muhakkak, yani olmaması imkansız
gibi bir şey" lerle biter cümleler. Ki o cümlelerdir hüzünlü mağlubiyetlere merhem olmaya çalışan tesellilere, gebe kalmış...

Kadere lafımız olmaz, yokuşuda bize inişide... Peki ya neden sapa sağlam ayakların varken, koltuk değneklerine apansız
Ümitlerle sarılmak...
Daldan dala konuyoruz, konduruluyoruz bir şekilde. Kimi zaman yokluğun zalim inadı, kimi zaman ipe sapa gelmez pişmanlıkların
emrinde... Her dalda bir kırılma sancısı, bir düşermiyim acaba korkusu. Ve hesap vermeler değiştirdiğin her daldan diğerine
geçerken. Filmin sonu hep hüzün olunca gülünecek bir tarafı kalmıyor oynanan rolün. Tüm replikler aynı mananın farklı yüzlerini
Takınmış, ayrı insanlarda aynı karekter oyunculuğu sergileniyor. Bir figuranın çığlığı ancak kendini sağır edebilir. Senaryolar
bundan başka bir şey yazmaz alsında. Olamayacağın onca şey arasında olacakların kiyafetsiz cümlelerle boşlukları doldurmaktan
İbarettir...

Kız gözlerinde yitikliği unutmak istedim belkide. Cinsel temalarla dokunabilirdin hayvan yanıma, şehvete bulanmış engin sularında
boğulup, hakkım olan tüm kaybettiklerimi unutabilmek isterdim... Sana dokunabilmek isterdim, başarmak gibi bir safsatayla kandırıp
bedenimi, zihinsel doyumların en ilkel tadında, tüm gerçekliklere perde çekip, bulutların üstünden atmak isterdim yalnızlığımı...
Orada tüm mağlubiyetime inat, ödülüm olmak istiyordun biliyorum. Keder yerine sevebilmek rüyası... Oysa kilitsiz kapılarda, bir
Mahkumum ben, kendi elleriyle kendini kör eden. Ama kör gözlerim bile biliyordu güzelliğinin ne kadar paylaşılabilir olduğunu.
Pişmanlıklar defterimde, kaybettiklerime ekliyorum senide, kazanabilmek hissini yaşamadan. Yinede teşekkür ederim, samimiyetindeki
tüm heyecana ve akıl almaz davetkârlığına.

Kalemlerin, sayfaların, sandalyenin hatta o beyaz masanın olmadığı bir resimde, paniğe yer kalmıyor artık... Saatler alabildiğine
umarsız, elde kalan tek şey isteksizlik. Fırtına sonrası bir sefillik, tek kişilik bir karamizah oyunundan ibaret yaptığım...
Yaşlanıyorum sanki çocuklar, siz beni geciyorsunuz sürekli, ben lerden oluşan bir küçük güruh var, çalışan, dertli, çocuklu ve
evli. Yerimi hazır ediyorlar sessizce ve istiyerek gidiyorum artık yoruldum, dayanaksız hayallerin peşinde koşmaktan...

Yaralı bir atım, soluk almadan yükümü sonsuzluğa taşımaktan yoruldum...
Yoruldum. Yediğim kırbaçtan, kanımı emen sinekten, tepe taklak ve sürekli hiçliğe sürülmekten...

alıntı...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
~°°Hic Sevmedim Kimseyi Senin Kadar°°~	didoşum	Paylaşmak İstedikleriniz	10	15-09-2007 13:20
Hiç Kimseyi Senin Kadar Sevmedim	KãRdé£éN	Şiir Köşesi	6	26-08-2007 01:24
HiÇ KiMSeYi SeNiN KaDaR SeVMeDiM	ewa	Paylaşmak İstedikleriniz	8	08-05-2007 12:16
Hic sevmedim kimseyi senin kadar....	^^DELİKIZ^^	Paylaşmak İstedikleriniz	0	10-02-2007 22:57

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)