2de1

**zuzu** · #1 (**permalink**) 01-03-2007, 23:26

İmkansızlarla dolu bir sevdaydı belki de...Ama başa çıkılamayacak bir sorun olduğunu hiç düşünmedim.Oysa sen hep kaçtın benim sorularımdan.Hep korktun gerçeklerden.Unut beni derken hiç mi acımadı yüreğin hiç mi sızlamadı vicdanın?Ben senin için geceler boyu ağladığımı biliyorum,kendimi ev hapsettiğim günleri biliyorum.Niye yaptın sence bunları?Hadi cevap ver veremezsin çünkü o kadar cesaret yok sende ve hiçbir zaman da olmadı...Beni bırakıp başka birine git diyemi harcadım,perişan ettim yıllarımı?Yoo hayır bu kadar basit olamaz bu sevdanın sonu...
Hani biz birbirimizdik,hani meleğindim senin...Noldu da böyle çabuk koptun benden?Sen değil misin yoksa gözlerine aşık olduğum,bir bakışına dünyayı yakabileceğim adam,bir sözüyle havalara uçtuğum ve yine bir sözüyle yerin kat kat altına girdiğim???...
Ben seni bu kadar severken hiçbir şey söylemeden gitmeyi nasıl kabul ettirdin kendine bir türlü anlamıyorum.Tamam belki sevgin azaldı belki bir başkası beni unutturdu...O zaman şuna cevap ver bana gideceğini söyleyecek kadar da mı saygın kalmadı?O kadar yılın hatrına bir elvada demekte mi zor geldi sana?Bu kadar mı değerim kalmadı sende?
Tamam git öyleyse geride kalan bu kalbi bir an bile düşünme git,beni unut dedin ya unutmayacağım unutmayı da denemeyeceğim.Çünkü ben senin kadar vicdansız değilim.En azından o kadar yıla saygım.Anlıyormusun beni?Hiç sanmıyorum anlayabileceğini çünkü aşkı hep saçma buldun.Benim sayemde ayakta duran bu aşk şimdi yerlerde.Sen bilirsin gittttt.....
Ama şunu asla unutma:
UNUTULANLAR UNUTANLARI ASLA UNUTMAZLAR!!!!!..

**zuzu** · #2 (**permalink**) 01-03-2007, 23:28

Bir kıtayı diğerine bağlayan köprünün üzerinden geçerken fark ettim beni içimdeki benlere bağlayan küçük köprüleri.Beynim her hissime, her mekanizmama,her organıma küçük köprüler kurmuşken, her yanım köprülerle doluyken köprüsü olmayan tek yanım ruhumdu.Çünkü sadece bir ruhla başka bir ruh arasında köprü kurulabiliyordu.Çünkü iki ruh birleşince daha güçlü bir ruh oluyordu.
Ama her kıyıya kuralamıyordu bu köprü.Bir ayağı bendeyken köprünün diğer ayağı ben gibi olan bir kıyıya kurulmalıydı.Sen seçildin. Kader değildi bizi bağlayan,bendim.Sen seçildin çünkü ben gibiydin.
Beraber başlarken bu köprüyü kurmaya hep endişelerinden söz ediyordun.Ya beceremessem, ya beceremezssek diyordun.Ama yardım ediyordun yinede bana.Ben çok çalışırken bitmesi için köprünün sende boş durmuyordun.Benim kadar uğraşmıyordun gerçi.Çünkü kaygıların vardı, ya olmazsaların vardı.Kurduk yinede köprüyü.Sen temellerin zayıf olduğundan söz ediyordun.Haklıydın belkide , bu kadar kısa zamanda bir köprü kurmak istemenin hazıyyla düşünemedim ben katarken bendekileri senin katmadıklarını ,katamadıklarını.Temellerin zayıf olacağını akıl edemedim.Bu yüzden güçlendirmek gerekiyordu temelleri.Üzerinden geçerken ağır duygular yıkılmamalıydı köprü. O yüzden çok ağır şeyler yüklemeden kullanmaya başladık bir süre.Benden on giderken senden iki geliyordu,ama geliyordu. Daha fazlasını istemem için temelleri güçlendirmek gerekiyordu,zaman gerekiyordu.Öyle olmasını istiyordun,öyle olacaktı.
Zamanın çok çabuk geçmesi ürkütüyordu beni.Ya zaman bizim yanımızdan geçiyordu ışık hızıyla ya da hayatımız zamanın içinden.Ama geçiyordu hemde hiç farkında olmadan.Bir göz kırpışı kadar çabuk ve hızlı geçiyordu.Bizimse çok zaman yitirmemiz korkutuyordu beni.Çünkü ikimizde ne kadar zamanımız olduğunu bilmiyorduk.Zaman diyordun zaman ve düşünmek istiyorum.Ben biliyordum ki köprüyü güçlendirmek için elbette zamana ihtiyacımız vardı.Ama tekbaşına düşünce yetmezdi,eylemde lazımdı.Eyleme geçmeyen düşüncelerimiz bize sadece vakit kaybettiriyordu.Sen zaman diyordun sadece zaman istiyorum.Bende istediğin kadar zaman diyordum sana.
Şimdi düşünüyorumda ben sana istediğin kadar zaman verdim, ama bak hayat bana istediğim kadar zaman vermedi.Kanserli bir organım koparmaya başladı içimdeki köprüleri teker teker...
Kader değildi bizi bağlayan bendim ve sanırım bu bedeli ödemekle mükelleftim.

~~firtina_cocuk~~ · #3 (**permalink**) 01-03-2007, 23:29

uzunnnnnnnnnnnnnnnnnnn paylasımından dolayı tsk usenıyorum bunları okurkenn saol

~~Saripapatya~~ · #4 (**permalink**) 01-03-2007, 23:31

UNUTULANLAR UNUTANLARI ASLA UNUTMAZLAR!!!!!..

yüregine saglik zuzum.. tskler paylasimin icin..

**zuzu** · #5 (**permalink**) 01-03-2007, 23:31

kızıyorum ama bikerede okumayı dene bari okumuyosun okumadını belli etmee aaa

**zuzu** · #6 (**permalink**) 01-03-2007, 23:31

tşk ederim sarıpapatya OKUYAN GÖZLERİNE sağlık

~~firtina_cocuk~~ · #7 (**permalink**) 01-03-2007, 23:31

sen uzun yaz bende okuyayımmı okuyamam okadarda alla

**_P!nK_** · #8 (**permalink**) 01-03-2007, 23:32

yüreğine sağlıq zuzucum

**zuzu** · #9 (**permalink**) 01-03-2007, 23:33

millet okuyo ama (iyi be okuma sohbete döndürme konumu)

tşk ederim pink

**zuzu** · #10 (**permalink**) 02-03-2007, 00:53

Düğümlendim..

Her bir düğümü tek tek çözmeye çalıştıkça ellerimle, yeni düğümler oluşuyor adeta, hiç çözülmeyecekmişçesine..

Bu kez her şey daha zor...

Aslında zor olan ne sensin ne de hayat. Zor olan benim bana..

Artık zor geliyorum kendime.. Yoruldum...

Bir daha düşersem, kalkamayacağım ayağa, hissediyorum. Belki uzatacaksın elini ama, bu kez ben tutamayacağım, biliyorum...

Gözümün bebeğinde, yüreğimin en saklı yerindesin sen. Kimselere göstermiyorum seni, hatta bazen kendimden bile gizliyorum.

Varsın aklım sensiz bilsin yüreğimi...

Yokluğun içimi acıtıyor. Buna rağmen kal istiyorum, içimde bir yerlerde.

Sanki seni çıkarıp atarsam, tamamen kaybolacakmış gibi geliyor sana dair ne varsa.

Sana ait olan izler silinip yok olacakmış gibi, senli kelimeler yazamayacakmış gibi kalemim bir daha..

Her tutunmaya kalktığımda sana, dipsiz kuyulara çekiliyor ruhum. Çıkmaya çabalarken gücüm tükeniyor gitgide. Bir gün temelli bitecek, fark ediyorum..

Tüm şarkılarım, tutsak olup sensizliğe, çığlığa dönüşüyorlar içimde. Yüreğimle bağırıyorum, sen duymuyorsun, sen bilmiyorsun..

Bir zamanlar gecelerimi aydınlatan gözlerin, şimdi karanlığa çağırıyorlar beni. Kapatıp gözlerimi, düşlerimde buluyorum seni. Açtığımda yine gidiyorsun. Ve ben yine karanlıklara uyanıyorum.

Üşüyorum...

Beni üşüten ne ayazları kışın, ne de yalnızlığım. Yokluğun üşütüyor beni, bir yandan yakarken yüreğimi..

Göremezsem gözlerini, hiç aydınlanmayacak günlerim..

Tutamazsam ellerini, hiç ısınmayacak yüreğim...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
O KÜÇÜcÜk KuŞku Kapisi	Haberci	Son Dakika Haberleri	0	26-01-2008 11:10
..Kücücük bir Tebessüm..	_piki_	Hikayeler ve Efsaneler	0	16-07-2007 04:14
küçücük bina maketleri	@izci@	Fotoğrafçılık ve Resimler	0	05-09-2006 22:34
Perde açılmadı, meşale yanmadı	Zerd@	Genel Müzik Konuları	0	09-08-2006 11:53
küçücük çocuga bu şaka yapılırmı	ErGeNeKoN_	Komik Videolar	30	20-07-2006 16:47

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)