Bugun ilk kez yalnizlikla arkadas oldum, bu gece ilk kez yalnizligi sevdim. Bir sure ondan uzak kalmistim, ozlemisim hayret. Yalnizlik, geceyi de katinca kendine cok guzellesiyor ay isiginda, farketmemistim daha once...
Kalabalik bir sehrin, kalabalik bir apartmaninin issiz bir evinde, florasan lambali odamdayim. Belki cocuklugumda oldugu gibi yildizlarla suslu gecenin altinda uyuyamiyorum ama hayal edebiliyorum hala en azindan.
Ozlemlerim hep yarina akiyor simdi. Gecmisi beynim umarsizca dusunmuyor. Gecmis dumanli bir ruya gibi simdi gozlerimde, kaybolmak uzere. Geriye birkac kirik dokuk, ufak tefek ani kalmis, onlar da bir sonbahar yelinde savrulup gidecek kuru yapraklarla birlikte.
Bugun ne yapmaliyim, neyi yetistirmeliyim telasiyla yarin ne olacak kaygisi girdaplarinda surukleniyorum.
Nereye yetismeliyim,
saat kac,
kacta uyumaliyim,
kacta uyanmaliyim,
gec kalmamaliyim,
erken gitmemeliyim ve uzar gider kucuk bu tellerden orulu ama kocaman kafes.
Bedenim sıkısır bu sehre. Ve takilir kalir kafesin tellerine ruhum baska yerlerde gezerken. Ruhum sakin ol derken, yavas yavas yasamak isterken bedenim durmadan kosar her sabah servis duragina, her aksam eve ve her saat bu sehirdeki kosusturmanin oldugu herhangi bir yere. Bu yuzden ruhumla bedenim cogu zaman anlasamazlar. Biri tezcanlidir, digeri durgun, sessiz ve yavas olmak ister.
Sakin, yavas, dusune dusune, sindire sindire yasamak lazim iste...
Bir sure dingin olmak lazim iste, belki bir saat, belki bir omur. Ama biraz yavaslamak lazim, bir an herkesi ve herseyi susturup sessizligi dinlemek lazim, belki de kosusturmanin olmadigi sakin bir yerlerden esip gelen bir sabah ruzgarinin sesini.
Yavas yavas yurumek lazim, yavas yavas yemek lazim, sakin sakin konusmak ve durup bazen dusunmek lazim. Belki de biraz tembellik bu ama durup biraz beklemeliyim ruhumu yoksa bolunmem gerekecek heryere yetismek icin.
Bu gece sadece yaziyorum, hicbiryere yetismem gerekmiyor, hickimseye dert anlatmam gerekmiyor, saate bile bakmam gerekmiyor. Zamani durdurdum bu gece...Bir kalemim, bir kagidim ve bir de ben variz simdi gece. Hafif dalgali bir deniz kenarindayiz. Dalgalar oksarken ayaklarimi ve uzaklara dalmisken ben dusunuyorum onlar yaziyor. Durup dusunecek ve soyle cekilip hayata geriden bakilabilecek neresi varsa orda olacagiz.
Bu gece telas yok...Bu gece ucumuz variz...