2de1

**Gecem** · #1 (**permalink**) 23-04-2007, 13:43

Görmek istediğimde seni, belki de en yalın halinle yansımanı isterim. Hani hiçbir allama yapmadan. ne kalem çekilmiş olsun kaybolmak istediğim gözlerine, ne de ruj sürülmüş olsun öpmek için titrediğim dudaklarına...

En umarsız gününde nasıl giyiniyorsan, öyle giyinmiş ol isterim. ben seni, en kendini bıraktığın zamanında değil, en doğal olduğun anında görmek isterim; bakir bir ormanı keşfeder gibi...
Gözlerine saklanmak istiyorum.

Sonrasına ertele en yansımak istediğin görünüşünü. Ki, gözlerimin feri dönmesin bir anda. Ki, bir anda tüketmeyeyim seni. Azar azar, küçük küçük sunul bana... Hani, bir şiiri bir kerede okuyup bitirmek gibi olmasın. bir resme bir kere bakıp da yetinmek olmasın. Sen, içinde dünyalar dolusu güzel duyguları sığdırabilmiş bir yürek sahibisin. Kutsalsın herşeyden önce. Kadınımsın...

Düşlerime dolan, düşlerimde tanrıçalaştırdığım, düşlerimde iltica ettiğim... Kelimelerimle öptüğüm bazen, yüreğimi de göndermeye çalışarak sarıldığım. Sen kadınımsın, sürekli anlamaya çalıştığım ve bir mısrandan bir destan yarattığım.

Sen kadınımsın, yüreğimin koşar adım sana kavuşmak için çırpınmasını engelleyemediğim.

Kadınımsın işte, tüm devinimlerin bizim için olduğuna inandığım.
Koynuna saklanmak istiyorum.

Ne kadar bendesin bilmiyorum ama her ânımda düşüncelerimin her kılcal sonsuzluğuna yaydığım ulaşılmazımsın. Bir zerrenin atomundaki güç, bir evrenin yıldız doluluğundaki enginimsin. Doluluğum, hiçliğimin tutarsızlığını yokedenimsin.
Öpüşlerine saklanmak istiyorum...

Özlemeyi bu denli yaşatanım olduğundan, ki, özlemime tanım için yeterli bir kıyas da bulamıyorum. Herşey cılız kalıyor: ne Everest, ne okyanuslar, ne de yıldız akşamların lacivert pelerini... Çabuk gel sürekli koruduğum yerine. Her yandan saldırıyor bencil olsa\'lar. İnsan yanıma baskın çıkmaya çalışıyor yırtıcı dişlerini bileyen pençeli ve acımasız yanlarım. Savunmasızlığımın tek koruyucu kalkanı oldu kelimelerin ve gece sancılarımda serin bir pınar gibi yüreğime dolan sesin.

Çabuk gel artık, korunmak istemiyorum düşlerimden. Korunmak istemiyorum dokunuşlarından.
Gecelerine saklanmak istiyorum.

alıntı

**Law** · #2 (**permalink**) 23-04-2007, 15:11

Alıntı:

En umarsız gününde nasıl giyiniyorsan, öyle giyinmiş ol isterim. ben seni, en kendini bıraktığın zamanında değil, en doğal olduğun anında görmek isterim; bakir bir ormanı keşfeder gibi...

yüReğinE saaLık gecem

**Leg4cY** · #3 (**permalink**) 23-04-2007, 21:48

yüreğine sağlık gecem

**Gecem** · #4 (**permalink**) 24-04-2007, 14:25

yorumunuz için tşkler

law

mustafa

**!NC!PéR!S!** · #5 (**permalink**) 24-04-2007, 15:55

Ayrılık ne biliyor musun?
Ne araya yolların girmesi,
ne kapanan kapılar,
ne yıldız kayması gecede,
ne ceplerde tren tarifesi,
ne de turna katarı gökte.

İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık!

İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözlerini,
birer damla düş kırıklığı olarak toplaması içine.
Ardında dünyalar ışıyan camlar dururken,
duvarlara dalıp dalıp gitmesi.
Türküsünü söylecek kimsesi kalmamak ayrılık.
Saçına rüzgar, sesine ışık düşürememek kimsenin.
Çiçekçilerden uzağa düşmesi insanın yolunun.
Güneşin bir ceza gibi doğması dünyaya.
İki adımdan biri insanın, sevincin kundakçısı,
hüznün arması ayrılık.

O küçük ölüm!

Usta dokunuşlarla bizi büyük ölüme hazırlayan.

Ayrılık, o köpüklü öpüşlerin ardından gidip ağzını yıkadığında başlamıştı.
Ben bulutları gösterirken,
“bulmacanın beş harfli yemek sorusuna” yanıt aramanla halkalanmış,
“Aşkın şarabının ağzını açtım, yar yüzünden içti murt bende kaldı”
türküsü tenimde düğümlenirken, odadan çıkışınla yolunu tutmuş,
Dağlarda öldürülen çocukların fotoğraflarını bir kenara itip,
“bu eteğin üstüne bu bluz yakıştı mı? ”
diye sorduğunda varacağı yere varmıştı çoktan.

Şimdi anlıyormusun gidişinin neden ayrılık olmadığını,
bir yaprağın düşmesi kadar ancak, acısı ve ağırlığı olduğunu.
Bir toplama işleminin sonucunu yazmak gibi bir değer taşıdığını.
Boşluğa bir boşluk katmadığını, kar yağdırmadığını yaz ortasında....

Ne mi yapacağım bundan sonra?

Ayak izlerimi silmek için sana gelen bütün yolları tersinden yürüyeceğim önce.
Şiir yazmayacağım bir süre,
Fotoğraflarını güneşe koyacağım, bir an önce sararsınlar diye.
Hediyelik eşya satan dükkanların önünden geçmeyeceğim.
Senin için biriktirdiğim yağmur suyunu, bir gül ağacının dibine dökeceğim.
Falcı kadınlara inanmayacağım artık.
Trafik polislerine adres sormayacağım,
Geleceğe ışık düşüren bir gülüşle gülmeyeceğim kimseye....

Ne yapacağımı sanıyorsun ki?

Tenin tenime bu kadar sinmişken,
ömrüm azala azala önümden akarken,
gittiğin gerçek bu kadar herkese benzerken..
Senin korkularını, benim inceliğimi doldurup yüreğime,
bıraktığın boşluğu yonta yonta binlerce heykelini yapacağım...

''Alıntı''

**sweet_** · #6 (**permalink**) 24-04-2007, 15:59

Uzun zaman sonra, ilk kez dertleştik seninle, yudumlanan çay ve sigara eşliğinde.
Tam dertleşme denemezdi aslında, içimde gizlenen acılarımı anlatamadım sana, üzülmeyesin diye.
Sadece üzülmeyesin diye mutlu görünmeye çalıştım, göz yaşlarım için için kalbime akarken, yüzümde yedi rengin çiçekleri açan bir gülümseme gördün ....
Affet beni anne....

Yakıştıramazdın bana biliyorum, çünkü beni hiç böyle görmedin ...
Ne sen, ne de başkaları yüzümdeki maskenin sahteliğini fark etmedi ...
Ben sizin gözünüzde, yenilmezdim, en kötü zamanlarımda bile yılmazdım,
İçimdeki kopan fırtınalara inat, her zaman durgun bir denizdim ...
Sen de öyle sandın anne ..

İçimde sakladığım onca mücadeleyi, bıkkınlığı, yılgınlığı görseydin eğer üzülecektin, biliyordum.
Sana anlatamadığım için, affet beni anne..

Başkalarının gözünde güçlü oldum daima, benim düşüncelerim doğru olandı, içimden inanmasam bile doğruluk adı konduğu için kendi doğrularım oldu..

Yaprakları dökülmüş bir çiçek gibi, bir damlaya hasret çöl gibi, umudunu kaybetmeyen kul gibi, her zaman içimde saklanan, kimselerin bilmediği, duymadığı, içinde benden öte, bir başka ben oldum ..
Anlatamadığım için affet beni anne ...

Şimdi alkış tutuyor bana eş, dost, akraba, “Sen her şeyin üstesinden gelirsin “ diyorlar bana ...
Bilmiyorlar anne ..
Bilmiyorlar ...
Hayat en ağır cezayı bana kesti...
İçimdeki yalnızlığı kimse görmüyor anne..
Hayat sadece düş kırıklığı getirdi bana ..
Affet beni anne ..

**!NC!PéR!S!** · #7 (**permalink**) 24-04-2007, 16:05

SEN ÖMRÜM...
Hüzünlü bir parça çalan bestecinin yorgunluğuyla ve onu dinleyen bir şairin duygularıyla alıyorum elime kalemi...
Sana yazışımin her harfinde saklı... Belki de anlamayacaksın...
Ömrümün neresindeyim bilemiyorum... Ama belli ki senin dokunduğun yerdeyim.
Hani yüreğimi titreten yeri... Ömrümün başı sandığım, hayatla sevişip yarınlara umut doğurdugum yeri...
Benim kadar kimsenin seveceğine inanmadığım zamanlarımdayım.
Seni düşündüğüm saniyelerdeyim ve özlemine hasret ördüğüm dakikalarda...
Her saniye seninleyken sana kavuşmanın anında...
Hayatı gözyaşları, gülümsemeleri, en çok ta korkularıyla yaşadığım gecelerdeyim.
Biliyorum ömrüm boyunca hayata sataşacak kadar cesurum! ama seni kaybetmekten korkuyorum....
Ne garip duygudur ki hayatı sahiplenmediğim kadar seni sahipleniyorum hayatımda...
Belkide hayatın bir gün beni terkedeceğini bildiğimdendir. Sana öyle güvenmişim ki...
Senden önce ölmeyi isteyebilecek kadar bencilim... Ölümün beni senden ayıracağından değil o ana kadar seninle yaşayamamaktan korkuyorum... Bu yüzden hayatı senin uğruna açık arttırmaya çıkarabiliyorum. Buyrun...
Ortaya canımı koyuyorum! arttıra (bile)n varmı..

alıntı.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
hadi lan	AzeL	Mizah & Eğlence	15	25-11-2007 11:19
Hadi git..!	BuRcu	Resimli Şiirler / Resimli Şarkı Sözleri	10	28-10-2007 22:50
hadi leeen...	yusuf	Resimler ve Karikatürler	11	11-04-2007 16:14

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)