2de1

**bLue** · #11 (**permalink**) 27-04-2007, 16:06

Alıntı:

hazell isimli üyeden alıntı

Ben Artık Gidiyorum

Işte bu yüzden imkansızlıgına hep inandım!
Ben yalnız kalıp seni düşünmeyi deli gibi sever oldugumda, sen benim her şeyim oldugunda ben senin için hiç yoktum... Bu yüzden yalnızlıklarım, aglamalarım, özlemlerim canını hiç acıtmadı.Benim tarafımdan sevilmek belki de hayatında önemseyecegin en son şeydi...

Keşke kendi dünyamda bir zamanlar seni sevdigimden hiç bahsetmeseydim
Sen beni hiç sevmedin!
Ben Seni Seviyorum dedigimde Seni Seviyordum!
Ben Seni Özlüyorum dedigimde Seni Özlüyordum.
Ben Senin Için Ölürüm Dedigimde ben senin özleminden zaten ölüyordum...

Ve Ben Simdi Senin Hayatından Gidiyorum!

Ben Kaybettim...
Sen Kazandın!
Artık sesimi duymayacaksın...

Sana sımsıkı sarılmak istiyordum, kokunu içime yıllarca bana yetecek kadar çekerek, sana sımsıkı sarılmak istiyordum.... Gelmedin!

Gelsen yapabilir miydim bilmiyorum...Ben artık gidiyorum..

çok güzel bi yazıydı yüreğine sağlık...

**BonJuk** · #12 (**permalink**) 27-04-2007, 16:12

Suya Yazılmış Sevdaydık Seninle!

Suya yazılmış bir sevdanın, vuslata gebe kalmış umudun ölümsüz satırlarını yazıyorum yıldızların gözbebeklerine. Mürekkebini yüreğimizin sevda kokan çağlayanlarından alan bu aşkı yazıyorum Melek’lerin ıslak kirpiklerine. Arsız dikenleri ayaklarımızla ezip vuslat yolculuğundaki pamuksu düşlerimi anlatıyorum bizi dinleyenlere. Seni ve ölümsüz sevdamı suya yazıyorum çünkü sevdamız su gibi berrak, su gibi saf ve güneş gibi sıcak. Aldığımız her nefes umuda ve mutluluğa sunulmuş adaktı. Kazanan biz olmalıydık çünkü beyazı giyindik sevdanın. Aşkın yüce duygularında nefes aldık ve suyun duruluğundan güç alarak yalnızlığın üzerine delicesine yürüdük.

Hatırlıyor musun bu sevda yolculuğunda nice uçurumları aştık seninle? Karanlık ve puslu yollardaki arsız ayazları ezerek nice kaldırımları aşındırdık. Üşüdük mevsimlerin sıcakla olan dansında. Üşüdük çünkü sevdamızın yollarında umutlarımız kaç kez esir alındı. Kaç kez yüreklerimiz hain sorgularda acılara gebe kaldı. Ama pes etmedik ve yenilmedik. Sevdamızı içimizdeki kelimelere saklayıp umuda gülümsedik. Ayaküstü yaşanan sevdalardan değildik biz. Küçük ve ağrısız pusulara diz çökecek kadar, elleri kanlı cellâdın topal dizine boynumuzu bükecek kadar kırılgan değildi bizim sevdamız. Acıya inat, yokluğa inat büyüyen bir aşk hikâyesiydi bizimkisi. Gecenin güneşe beslediği ve ateşin suya içten içe gizlediği sevgi gibi imkânsız heves değildi birbirimize duyduğumuz aşk. Altı çizili kelimelerin anlatmakta aciz kaldığı bir duygu sağanağıydı hislerimiz. Birbirimizi uzaklardan görsek, avuç içlerimiz sebepsizce terlemeye başlar, dilimizdeki kelimelere sevdanın prangaları vurulurdu. Tek bir söz etmeden saatlerce gözlerimizin içinde Cenneti solurduk. Utangaçlığın bu kadar güzel yakıştığı yanaklarımıza kelebeklerin ince sevdaları dokurduk..

Pusulara kafa tutup yalnızlığa karşı süngüsüz savaştık. Süngüsüz savaştık çünkü bembeyaz sevdaya kan ve isyan yakışmazdı. Aşktan öte ,yüreğimizden öte silahımız yoktu. Mermisi çicek olan bir silahın peşinde nice engellere göğsümüzü siper ettik seninle. Karanlıklara inat hep mayasız geceleri aşındırdık kırgın kaldırım taşlarını ayak uçlarımızla ezerek. Oysa ayaklarımız çıplaktı. Pamuksu bir yolculuğun peşinde sürüklenirken nerden bilebilirdik ki yollarımızda çicek diye suskun dikenlerin ekildiğini, nerden bilebilirdik ki gecelerimize yıldızların yerine karanlıkların serildiğini ? Kanasa da ayaklarımız, vuslatı tuz diye kanayan yaramıza sürüp umut kokan sevdamıza yürüdük. Pusular kurulsa da yollarımıza, aldırmadan aşkımızı baharların gülüşlerine ördük..

Nice uçurumları aşmışken kan ter içinde kaldı yüreklerimiz. Ilık meltemler aradık sırtımızdaki teri silmek için. Bulamadık ama üzülmedik. Ilık nefeslerimizi birbirimizin tenine sürüp karanfil kokan terimizi gülüşlerimizle sildik. Yalınayak yürüdük bıcağın üstünde. Yıldızları sağıp gökyüzünden aydınlığın içinde yıkandık. Bu sevdaya yüreğimizi koyduk. Kirlenmemiş köpüklerde yıkanmış ölümsüz sevdayı tüketmedik. Aksine tek nefeslik sevdamıza vuslatı ekleyip nice yanık türküler ürettik bu pamuksu yolculukta.

Mavinin göğsüne su misali beyaz sevdamızı yazmak için çıkmıştık yola. Ve söz vermiştik Cennet kokulu vuslata.Yol üstündeki tek nefeslik molalarımızda, arsız ayazlarda toprağa boynunu çevirip umuda küsmüş çicekleri güneşe çevirdik. Susuz kalmış çardak kuşların dudaklarına zemzemi değdirip sevdamızın ak sütüyle emzirdik. Her şey gül gülistanlık değildi oysa. Her an nefesimizde hissediyorduk kanlı pusuları. Bir kapatsak gözlerimizi karanlığa; darağaçlarımız hazırdı oysa. Ve ikindi vakti ayrılıklara kefensiz gömülmek için hazırdı musalla taşımız. Onca acıya, onca ayrılığa inat korkmadık, sevdanın korkuyla işi olmazdı çünkü. Gerekirse bu yolda diklenen arsız yangınlara kafa tutacaktık. Ve yumruklarımızı bıçağın ucunda bileyip kaygısız fırtınanın boğazına dayacaktık sevdamızın kararlılığını. Olmadı mı göğsümüzü siper edecektik . Çünkü söz vermiştik vuslata ulaşmaya. Kör kuyularda kalsak da umudun merdivenlerini birer birer çıkıp aydınlığa çevirecektik yüzümüzü. Karakışlarda sevdaya yenik başlasak da kelebeğin sırtına vuslat diye motifleyeceğiz naif gülüşümüzü..

Sevda hamalı olduk bitmek bilmeyen yokuşlarda. Sırtımıza nice ayrılık çuvalları yüklendi. Yılmadık, kızmadık. Sadece sustuk ve içimizden dualara sarıldık. Ne zaman yükümüz kaburgalarımızı esecek olsa; ağır yükümüzü rüzgar boynuna asacaktı ..İsyanlar büyütmedik dilimizin ucunda. Çığlıklara bürünmüş ateşten kelimelerimizi boşa harcamaktan sakındık. Dilimizden sürgün eyledik umutsuzluk kokan satırları. Çünkü su kadar narin bir sevdaya isyan yakışmazdı. Bir an çığlıklarımız büyüse, dilimize gem vururduk. Çünkü bize ağlamak bize kalleşce isyan etmek değil, savaşmak yakışırdı. Savaş diyorum sevdayla kör ayrılığın savaşıydı buydu. Vuslat yolculuğunda üzerimize gelen nice fırtınaları yakmadık mı ? Engin okyanuslara yüreğimizi yaslayıp bir avuç su damlasına gül kokulu sevdamızı yazmadık mı ? Ilık rüzgarla gelen sevinçlerimizi vuslatın dudaklarına kazımadık mı ?

Umuda ve mutluluğa giden bu pamuksu yolculuğun sonunda sevdanın ellerinden zemzemi içeceğiz. Avuçlarımızda karanlıkları ezip gümüş damlaları serpeceğiz dolunaylı gecelere. Yetim çocukların gülüşlerini ekeceğiz vuslat bahçelerine. Adlarımızı sonsuzluğa bırakıp tek yürekte Cennetin güzelliklerini içimize çekeceğiz. Gülüşlerimizi acıya adak diye serip umuda ve sevdaya Anka’nın kanadında delicesine gülümseyeceğiz. Karanlıkları göğe gelin edip baharlardan kalma çicekleri kelebeğin yüreğine işleyeceğiz. Ayrı bedenlerimizden feragat edip tek nefesimizle hayatın ılık sularında gezineceğiz.Bize, bembeyaz bir sevdaya da ancak böyle güzellikler yakışır. Pes etmeden ve her şeye inat yüreğimizdeki umutla vuslatımızı bir gün güllerin dudaklardan içecegiz.....

**BonJuk** · #13 (**permalink**) 27-04-2007, 16:12

Alıntı:

bLue isimli üyeden alıntı

çok güzel bi yazıydı yüreğine sağlık...

teşekkürler..

**BonJuk** · #14 (**permalink**) 27-04-2007, 16:16

ölürmüsün benimle
yüzünü özledim. daha bir saat önce birlikteydik halbuki.
hiç tükenmiyor özlemin. aslında duyduğumu anlatmaya özlem kelimesi yetersiz kalıyor. ve ben asıl buna şaşıyorum. seninleyken bile özlüyorsam seni sensizken hissettiğim ne o zaman. başka bir adı olmalı. adı ne olursa olsun sevmiyorum sensizliği.
deli bir aşk benimkisi. sonu gelmeyecek bir macera.
aşk gibi hayatta bir macera tadında yaşanmalı. ne olursa olsun yaşanmalı.
bütün kahpeliğine rağmen,iki yüzlülüğüne rağmen...
insan hiç kiseye bağımlı olmadan kendi ayaklarının üzerinde durarak yaşamalı hayatı. keyifle,mutlulukla, her saniyeden zevk alarak. bilinmezlerin peşinden koşarak keşfederek ve keşifden kaşifin aldığı o doyumsuz hazzı alarak yaşamalı. dinleyerek konuşarak sorarak sorgulayarak öğrenerek ve öğreterek yaşamalı.
insan hayatı bir heykel traş titizliğiyle bir şair duyarlılığıyla bir ressam bakışıyla yaşanmalı. sen benim hem aşk hemde hayat maceramın birinci kahramanısın. yapacak ne çok şeyimin var diye düşünüyorum ne kadarına yetecek ömrümüz bilmiyorum. ama hayata ve aşka dair ne varsa hepsini yaşamak istiyorum seninle. kendi tuttuğum balıkları pişirip ellerimle yedirmek istiyorum sana...
toprağın sarı sıcak kumların yemyeşil çimenlerin üzerinde el ele ama yalın ayak yürümek...
akdeniz kıyısında hiç bir şey yapmadan saatlerce güneşin altında yatmak. yazi severim bilirsin ama, kışın hatırınıda bırakmam elbette. karların içinde ellerimiz ayaklarımız morarana kadar yuvarlanmak ve sonrada çıtır çıtır odun ateşinin karşısında gözlerimizi birbirimizden bir saniye bile ayırmadan yine saatlerce oturmak...
sabaha karşı istanbulun bir tepesinden boğaza bakarken serin rüzgarın hafifçe titrettiği vücutlarımızı birbirimize sarılarak ısıtmak.
zaman bizim elimizde ne kadarını kullanırsak o kadar uzun olacak ömrümüz.
ve giderken bu dünyadan aramızda yaşadığımız şeyleri değil her anı birlikteliğimizle aşkımızla dolu bir hayatı bırakacağız...
ne dersin???
önce yaşayıp
sonra ölürmüsün benimle.......

**BonJuk** · #15 (**permalink**) 27-04-2007, 16:27

BEN SEVMEYE AŞIĞIM SEVGİLİM....

Aşığım evet...
Çok seviyorum...
Hayatımın dışında tutmam imkansız.
İtiraf ediyorum,
Ne kadar zorlansa da şartlarım,
Vazgeçmeyi düşünmüyorum...
Bir kadının bir erkeğe sevdası değil , söylediğim.
Ben,
“sevmeye aşığım” sevgilim....

bu umarsız kaosta her şeye rağmen,
sevmesini bilenleri seviyorum.
Yüreğini yaratılmış her şeye tereddütsüz ve çıkarsız uzatanları,
Anne sevgisi gibi yalansız,
önyargısız bakışlı aydınlık gözleri,
canı yansa da can yakmayı düşünmeyenleri,
görünene bakıp,
görünmeyeni görebilenleri seviyorum sevgilim..

seviyorum evet,
yeni doğmuş bir kedinin doğum ıslağı tüylerini,
ebruli dişisine kur yapan güvercini,
yoz bir sokak köpeğinin o güzelim sevgi dolu,
umut dolu buğulu gözlerini,
el ayak çekilince geceleri,hayatı pahasına
bir lokma ekmek için koşuşan fareyi,
sıcak nemli oyuklarda yaşayan mağrur akrep i
iradeli karıncayı ,sabırlı örümceği,
parmağımın ucunda
şeker yedirdiğim arıyı seviyorum sevgilim..

seviyorum evet.
Derin çizgili alınları,hoşgörülü tebessümleri,
Dar vakitlerde sabır telkin eden dost sesini,
Bir yaşlının,Bir güçsüzün , bir öksüzün eline uzanan elleri,
Teşekkür beklemeyen iyilikleri,
Kuşlara ıslak ekmek ayıran evleri
Sokak hayvanlarını doyurup,
çocuklarına onları sevmeyi öğretenleri,
Merhabanın nimetini bilenleri seviyorum sevgilim

Aşığım evet.
Memleketimin toprağına suyuna,
Bayrağımın hilaline yıldızına,
Nakışlı kıyılarıma deli ırmaklarıma,
Şehirlerimin unutulmuş köylerine sokaklarına,
“vatan sağ olsun” diyen analara babalara gelinlere aşığım...

.seviyorum evet
yüreklerden süzülerek
gök kubbeye yükselen ezan seslerini,
eski şarkılardaki hüznü,
sevdalardaki zerafeti
selamlardaki nezaketi
kendisine yapılan en küçük hizmete,
hatta , evinde bir bardak su getirenine bile
“Allah razı olsun” diyenleri
gönlüyle herkesi kucaklayan,
yaratılanı, Yaratan dan ötürü sevenleri
sevgi denince ,
aklına salt kadın-erkek ilişkisi gelmeyenleri seviyorum....

ben,
sevenlerimi, sevmeyenlerimi,
yerenlerimi, övenlerimi,
göçenlerimi, kalanlarımı,
göz yaşlarımı, anılarımı,
doğrularımı, inançlarımı seviyorum,
takdiri haddim olmayan “insan” lığımı
ve bunun için “Yaratan’ıma” şükretmeyi seviyorum sevgilim..

**BonJuk** · #16 (**permalink**) 20-06-2007, 20:42

Giderken Beni DeğiL..Yüreğimi DinLe...

GİT.. YÜZÜME ÖYLE BAKMA GİT...HİÇ DURMA,BİR GİDENİN BİRDAHA BU KAPIYA ASLA GİREMİYECEĞİNİ UNUTMA KAPI ORDA GİT..HİÇ BİRŞEY AÇIKLAMAK ZORUNDA DEĞİLSİN..SEN BAHANELERİN ARKASINA SIĞINANALARDAN OLMA,GİT..

((Oysa daha doyamadım sana...kokunu yeterince çekemedim içime..yapacağımız ne çok şey vardı..neler planlamıştık..nasıl hayaller kurmuştuk..şimdi ne yapacağım ben? nasıl duracağım ayakta?"kal"desem kalırmısın? nasıl istiyorum yalan bile olsa"bu gidişim zorunluluktan bekle döneceğim" demeni..))

HER AŞK BİTER SENDE GİT..HEM ZATEN BİTECEĞİ DAHA BAŞTAN BELLİ OLAN BİR AŞKTI BİZİMKİSİ...SEN GİTMESEN BELKİ BİRGÜN BEN GİDECEKTİM,HERKES KENDİ TERCİHİNİ YAŞAR VE SEN TERCİHİNİ YAPTIN.RAHAT OL,GİT..DRAMATİK VEDALARIN KAHRAMANI OLMAYALIM,GİT..

((Benim aklım sende kalacak.sadece aklım değil yüreğimde...bitmezdi bizim aşkımız..asla terk etmezdim seni..benliğimi hayatımı varlığımı adamıştım ben bu aşk'a..beni tercih etmeni isterdim..şimdi kimi, yada neyi seçtiğinin ne önemi varki artık? ağlayacağım ardından..kahretsin yıkılacağım..))

İSTERSEN DOST OLABİLİRİZ..HABERLEŞİRİZ BİRBİRİMİZLE..MUTLU OLMANI İSTERİM BENDE MUTLU OLACAĞIM MERAK ETME HADİ GİT..HAYATIMIZA BAŞKALARI GİRECEK VE BİZ BELKİDE BİRLİKTE YAŞADIKLARIMIZI HATIRLAMAYACAĞIZ BİLE...HANGİ YARA KABUK BAĞLAMAMIŞ HANGİ ATEŞ SÖNMEMİŞ Kİ BUGÜNE KADAR? YAPMAN GEREKENİ YAP,GİT..

((Sensiz mutlu olabilir miyim? unutabilir miyim? yaşadığımız onca şeyi silebilir miyim? mümkündeğil,seni içimden çıkartıp atamam...biliyorum hiç bir ilaç iyileştiremiyecek açtığın yarayı..senin mutlu olmanı istediğimde yalan..mutlu olma...benim gibi sende mutlu olma..belki o zaman,yeniden dönersin bana..))

HADİ ZAMAN GEÇİYOR ARTIK GİT..HEM NEDEN SURATIN ASIK? SEVİNMELLİSİN GİTTİĞİNE..ASLINDA SANA TEŞEKKÜR ETMELİYİM.BENİ BU AŞKIN YÜKÜNÜ TAŞIMAKTAN KURTARDIĞIN İÇİN.RAHATLADIM BİLİYORMUSUN? UZAMASINA GEREK YOK ARTIK,GİT..

((Gitme sevdiğim,GİTME!! beni bu dünyada bi çare yanlız bırakıp GİTME!! gidip de yüreğimi öldürme..içim acıyor,kanım çekiliyor,kalbim sıkışıyor..ben asıl sensizliğin yükünü taşıyamam gitme..ne olur GİTME!!..))

**BonJuk** · #17 (**permalink**) 20-06-2007, 20:50

Seni "Sen"Le PayLaşamayacak Kadar Çok Seviyorum. .

. . .Ayrılığın bir ahtapot gibi kollarını sardığı bir aşk istedim. Çünkü aşkı tüketecek kadar çok paylaşmak istemedim seninle...Paylaşıldıkça azalır tutku, paylaşıldıkça eskir aşk. İstemedim sıradanlığın gri ezikliğiyle renklenen bir sevdayı. Özeldi. . Özel kaL. . .

Seni, seninle paylaşamayacak kadar çok seviyorum.. Çabalama sakın anlamak için beni. Benim derdim bendeki benleri, bendeki senleri seninle paylaşmak değil ki...Seninle anlam kazanmadı sahip olduklarım. Ben zaten güneşin parlak bir tepsi gibi kapladığı göğe yabancı değildim ki! Ayın kızıydım ben senden önce de. Simden bir örtü gibi üstüme örter ayı, hıçkırıklarımla renklendirirdim dolunayı. . .

Öpüşlerimi saklamadım hiç dudaklarına. İçimi kıpır kıpır yapan baharla taçlanan papatyaların sarı göbeklerinde de dolaştı dudaklarım, sahip olamadıklarının acısını inci tanelerine dönüştürüp yanaklarına bir kolye gibi dizen çocuğun acısını da tattı pembe yanım. . .

İstediğim için vardın hayatımda. Sana uyanan sabahlar katmak istediğim için, düşlerimde soktum seni koynuma. Gülüşünün haylazlığını, gözyaşlarının tuzlu tadını tatmak istediğim için “aşk”a düştüm bu deli oyunun kucağında. Sokaklarda yürüyen, kendi geleceğine adımlar atan milyarlarca insandan ikisiydik yalnızca. Düşünsene olasılıkların sonsuzluğunu...Rastlantıysa, çarpışmalarımızı ben kattım adımlarımıza. . .

İçimdeki melankolik kadını besledim yokluğunla...Bir kırmızı kadehin içinde boğuldum yalnızlığımla.Adaklar adamadım kavuşmaların uğruna.Çünkü sen kadar sensizliği de istedim ben aşkın tadına doyasıya varabilmek adına. Özlemek istedim seni, gecelerce uykusuz kalan bir kadının gözünü kapatıp rüyalara teslim olmasını istemesi gibi. Havai fişekler patlamalıydı gözlerimde seni yeniden gördüğümde...Kavuşmanın lezzetini sağlayan özlem değil miydi? Özlenmeyen bir yürekte aşk barınabilir mi? . .

Bardaktan boşanırcasına yağan yağmurda elin elimde sarılmak istemedim yağmurlara. Yokluğunu yüklenip sırtıma, şeffaflığında hissedebilmek istedim seni umarsızca.Kolaydı ıslanmak sırılsıklam saçakların altında, zor olanı istedim; yağmurla değil, varlığının kattığı yoklukla yıkanmak...Başardım canözüm, az önce okşarken saçımın her bir telini bir sağanak, özleminle sırılsıklamdım sensizliği her bir hücremde anlayarak. . .

Seni tüm bencilliğimle sevdim...Sevilme ihtiyacımın cevabıydın sen...Aşkın sendeki yansımalarıydı beni çeken. Yankılanan sesimdi, sesindeki. Ben sevmenin bana ait olan kısmını sevdim. Deniz dibinin büyüleyici evreninden çıkıp, vurgun yiyen yanını sevdim. Dingin doğanın içine kattığım fırtınayı sevdim...Belki seni değil, seni sevmeyi; belki seni değil, senin beni sevmeni sevdim. . .

Bir senfoninin çok sesli ritminde, hayalini giyinip süslü bir elbise gibi üzerime, sonsuzluğa uzanan adımlarla dans etmekti istediğim. Sımsıkı sarıldığım bir beden yetmezdi ki bana. Kurallarla sınırlanmayan, dokunmakla doyulmayan bir eşti beklediğim...İşte tam bu yüzden sendin istediğim. . .

Uçurumların ürkütücü yüksekliklerinden uzanıp beni kurtaracak bir el istemedim. Zirvelerden diplere yuvarlanmanın tanımsız heyecanını tatmak istedim. Sakin limanlara, dingin havalarda demir atmak istemedim. Alabora olmak, deniz tuzuyla yıkanmaktı...Monoton bir huzuru değil, tutkulu bir kaosu seçtim.Bana göre değildir düz çizgiler bilirsin, sivri uçlu köşeleri severim. . .

Bedenimin içinde sanki binlerce peri, efsunlu sihirlerle ihtirasımı besledi. Dokunmak istemedim hemen, artık benim için erkek kelimesinin anlamı haline gelmiş tenine. Beklemekti tutkunun dehşetini arttıran. İlk dokunduğunda delice istediğin kadına, içine yuvarlandığın zevk dehlizlerini anımsa...İçiçeydik, bütündük, tektik. İstediğim için karışmıştık birbirimize. . .

Ayrılığın bir ahtapot gibi kollarını sardığı bir aşk istedim. Çünkü aşkı tüketecek kadar çok paylaşmak istemedim seninle...Paylaşıldıkça azalır tutku, paylaşıldıkça eskir aşk. İstemedim sıradanlığın gri ezikliğiyle renklenen bir sevdayı. Özeldi, özel kalmalıydı. Özlemeliydim hep seni, istemeliydin hep beni. Kavuşamamanın, yoklukların devasa gölgesi olmalıydı üzerimizde. . .

Ben seni kavuşmak için değil, kavuşmayı özlemek için sevdim...Öyle bir imza attın ki sol yanıma, gizli gizli dolaşıyorsun bedenimin her yanında...Öyle bir yazıldım ki alnına, taşıyorsun gitsen de dünyanın öbür ucuna...Buydu istediğim hayatıma anlam katan adamım, ben sensiz, sen bensiz hep yarım kalacak bir yanımız. . .

Funda BiLgiLi. .

**BonJuk** · #18 (**permalink**) 25-07-2007, 21:16

Yavaş yavaş yağmaya başlıyor yağmur. Gece çoktan inmiş yeryüzüne, yıldızlar yok bu akşam ay parlamıyor ve gece iyice karanlık basıyor her yanı.rüzgar esiyor delice, yağmur bastırıyor iyice.Ben ışıkları kapatıyorum ve bir mum yakıp izlemeye başlıyorum dışarıyı. Fonda hafif bir müzik çalıyor.Şarkıcı kaçmaktan söz ediyor sürekli, gitmek gerek diyor gitmek ve yeni bir hayat başlatmak kendim için, yeniden başlamak gerek her şeye. Şarkı sözlerine takılıyorum bir an cama vuran damlaları saymaya çalışırken, aklımı kaçma fikrinin güzelliği çeliyor.Şimdi çıksam diyorum her şeyi bırakıp çıksam.Ve arkamda bırakıp karanlığı önümdeki başka bir karanlığa doğru korkmadan atsam adımımı… Pencerede yansıyan yüzüm dile geliyor o anda..

“Korkak nereye kaçmaktan söz ediyorsun durmadan.”

Ben anlamıyorum, anlamsız anlamsız bakıyorum önce.Hayal görmeye başladığımı düşünüyorum ilk başta; ama o konuşmaya devam edince, anlıyorum ki aslında içimdeki yalnızlık dile geliyor.

O bile sıkılmış artık sürekli yanımda olmaktan..O bile sıkılmış buzdan evimde benimle oturmaktan da artık birilerinin gelip kurtarmasını istiyor . Benden…Evet o bile kurtulmak istiyor benden.

“Bıktım senin her şeyden üzüntü duymandan.”

Diyor.

“Hayal perestliğinden, deliliğinden bıktım.Ayakların yere bassın azcık.Biraz olsun kurtul çocukluğundan.Büyü büyü de korkuların bıraksın peşini.”

Düşünüyorum bir an..Delilik neye ve kime göre delilik..Neden ayaklarım yere bassın ki..Her yere basışımda kayan ayağım ve her yere basışımda sarsılan kalbim neden yere bassın. Kendi savunma mekanizmamı neden yok edeyim ki bir bir. Tutunacak hiçbir nedenim yokken ve deliliğimle birlikte alay ederken içine düştüğüm durumdan.Ayaklarım yere bastığında daha mı iyi olacak sanki?

“İşte.”

Diyor o sırada penceredeki yüzüm.

Ne, der gibi bakıyorum ona.

“Sen hiçbir şeyi başaramazsın. Hayalleri bırak ve dön gerçek dünyaya.Gerçekler senin düşündüğün kadar temiz değil. Hadi artık uyan.. Bir sen misin sanıyorsun içi sıkılan bir sen misin ailesinden ayrı olan.Eee bırak artık bu sulu gözlülüğü.”

Gözümdeki damlaları siliyorum.

“Bırak beni..Rahat bırak..Ağlamama bile kızıyorsun. Yapabildiğim tek şey bu.Ben, kimse benim çektiklerimi çekmiyor mu diyorum sanki.Ben mi diyorum hayır, sadece ben acı çekiyorum diye.”

“Ama hiçbir insan senin gibi mızmızlanmıyor, hiç kimse garip garip hayaller kurup ta onlardan yarattığı saçma sapan bir dünya kurmuyor kendine.Ve o dünya ile gerçek dünyayı unutup şizofren bir edayla dolaşmıyor sokaklarda.”

“Ne yani şimdi de şizofren mi oldum gözünde.”

“Evet şizofren değilsin de nesin söyler misin bana. Şu an neyle konuştuğunun farkında değil misin yoksa.”

“Seninle konuşuyorum..”

“İyi de ben kimim?Kaçmayı düşünmeden önce, bir dön bakalım kaçmak istediğin yere.Yada bir yen bakalım şu sürekli kaçtığın ama hep hatırladığın gerçekleri.Ama ondan önce bir gel kendine de şu an neyle konuştuğuna bir bak bakalım.”

O anda kayboluyor penceredeki yansımam. Gene gece gözüküyor ve evin ışıkları parlıyor her tarafta.

Ben o anda anlıyorum ki “ben”liğim doğru söylüyor. Neden kaçmayı planlıyorum diye düşünüyorum bir an. Buraya da bir kaçış düşüncesinin ardından savrulmamış mıydım esen rüzgarla.Buraya gelirken de her şeyi geride bırakıyorum diye söz vermemiş miydim kendime..

Bırakabilmiş miydim peki?..Beynimde son verebilmiş miydim her şeye?.. Hayırsa, o zaman şimdi neden kaçmak istiyorum, her şeyden kaçınca kurtulacak mıyım onlardan.Yada kaçıyorum gibi hissetsem de gerçekten kaçabilecek miydim acaba?

Okurken ne anlatıyor diyorsunuz değil mi bu deli kız.

Ah birde ben anlayabilsem yazmak isteyip de bir türlü yazamadıklarımı.Ah bir de ben anlasam şu anda ne anlatmak istediğimi.

Gece gene saçmalamama sebep oluyor ve ben inadına yazıyorum farkındayım. Durmadan yazıyorum, yazarken yüreğimdekilerden kaçmaya çalışıyorum.Atmak istiyorum hepsini de, yüreğim hafiflesin diyorum.Kendime geleyim, hüzünlerim aksın bir bir kağıda ve ben gitgide gülümsemeye çalışayım zorla da olsa.

Bak hala yazıyorum hala saçmalıyorum.Evet neyse kesiyorum.

Meral BİLGİÇ

**eLFiDa** · #19 (**permalink**) 25-07-2007, 21:30

canım çok fazla uzun paylaşımların var o yüzden birkaçını okyabildim ama eminim diğerleride çok güzeldir yüreğine sağlık

**BonJuk** · #20 (**permalink**) 01-08-2007, 11:54

Kırık bir veda döküldü gözlerimden ayak uçlarıma. Başımı döndüren yüreğini yüreğime niyet tutarken göz yaşlarımı ardından kaybettim. Hükümsüzdür sadece yüreğine..Kırık bir veda..

Belki dostane belki de ölümüne sevdalı bir masalın kahramanıyım. Toprağıma kaybettiğim yaşlarımın ömründeyim. Musallamı sorarsalar bilinsin adımı unuttum..

Mazi gözlerimden bulut misali yağarken; sisli bir sabahın ilk mahmurluğuna çalıyor yarınım. Gecenin koynundan düşen bir meçhulüm. Bana bir ad var mı?

Alyazmalım, gönülsazım, yanık türküm..

Yüreğime düştüğün o sonbahar ikindisinden beri aklım hep hayalinle ayazlarda. "Üşüyor ellerim "dediğinde yanında yoksam bilki ellerim kayıp ayazlarımda.

İlkbahardan kalma en sevdiğin papatyalar var sol yanımda. Sesin hala kulaklarımda; "Gelecek baharda sözüm olsun sana papatyalardan taç yapacağım"..

Alyazmalım, gönülsazım, yanık türküm..Gelmiyor bahar..Baharlar uzak.. Baharımsın ama yoksun..Papatyalarım soluk..

Biliyor musun sana susmalarımın adını koyamadım. Yüreğime damlayan sızıyı duydum ama adını koyamadım. Bana bir ad var mı?

Ne çok birikmişim var gizimde. Sarhoş ellerimi daldırdığım umutlarımı tek tek kaldırıyorum ömür defterimden. Kırık bir vedanın ardı sıra yanık bir türkü tutturmuşum, sol yanımdan sızlayan bir yaranın izine..

Yazan ben söyleyen yine ben.Duymazsın ki bilesin..

Bir garip aşık dediler yüreğimin kör kuyularına

En kuytularda saklım adını görmediler sevdama

Mehtaplı gecenin en koyu aydınlığı dediler

Çöllerde bulunan serabın kum taneleri dediler

Kaybolan yıldızın çobanı dediler

Bilmediler yüreğine yüreğimi

Ömrüne ömrümü bildiğimi..

Seni gördüya gözlerim, ah gözlerin ah, benim çeyizim..Gözlerin derdimin merhemi yüreğimin sihirli sözü ela gözlerin..

Gönülzenginim, ömür nazarım, sevdam..

Yağmur yağıyor zamanın ipine astığım sabahlarımı gecelere sallıyorum. Sen yine yoksun ve ben senin yoksulunum. Her güne bildiğim nefesimi ömrüne vermekteyim..

Ömrüme biçilen yazıma razıyım..Gel desem biliyorum ama dilime vurulan kilidin ucu kırık, kelimelerim ömür boyu muhabbet. Gardiyanımın gözleri kör..

Bir çiçek olsam hep yanında kalsam. Beklediğin çiçeğin.. Hani her daim söylediğin; "Ben ömrümde hiç çiçek almadım" dediğin, işte o çiçek olsam. Bir gül, bir karanfil, bir menekşe..

Yüreğime düşen çocuksun, içimde kıpır kıpır büyüyen.. Bugün acaba hangi yaramazlığı anlatacak diye beklediğim içimdeki bensin.

Sevdam, aşkıma nefes bildiğim, ömür kuşum..

Ellerime değen yüreğini kıskanırım gözlerinin değdiği nazarlardan. Gamzene vurulduğum tebessümünden gözlerimi, ben seni benden kıskanırım..

Varsın mecnun desinler yüreğimin atışına.Ömrüne yağan yarınıma bugünsüz desinler. Bilmesinler seni benim ellerimde.. Ben seni sensiz yaşıyorum buralarda..

Dostum, ömrüm, karanlık ışığım, canım..

Seni seviyorum ömrüme mühürlüm.. Varsın yanık sevdalara değmesin adımız benim masalım sensin..

Kırık bir veda; masalımın sonu.. Bir yürek naaşı var, adım yok..

Elif İşyar

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Senin icin Sevdigim..	BuRcu	Paylaşmak İstedikleriniz	12	07-03-2008 14:32
Senin için..!	sweet_	Şiir Köşesi	14	27-02-2008 18:53
Senin için..	PaçoSS	Paylaşmak İstedikleriniz	0	16-10-2007 22:23
...::BIRTANEM - SENIN ICIN!!::...	Deli_Sibz	Şiir arşivi	444	22-01-2007 23:13
Senin icin agLamak..	Saripapatya	Paylaşmak İstedikleriniz	8	05-12-2006 22:16

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)