2de1

**didoşum** · #1 (**permalink**) 16-06-2007, 19:58

Gelecekte, bir babanın çocuklarına bıraktığı mektup. Gelecek hakkında fikirler verebilir. 18 yaşından küçüklerin bu mektubu okumamasını rica ediyoruz. Lütfen 18 yaşından küçükseniz, bu mektubu okumayınız.
Uyarıyı dikkate almayıp, 18 yaşından küçük olduğun halde bu mektubu okumaya niyetlenmiş olabilirsin. Lütfen korkma. Gelecekte ne olacağına karar verebiliriz. Birlik olmak, gerekenleri yapmak yeterli. Mektubun yazılma amacı, gelecekte, böyle olayların başımıza gelebileceğini anlatmaktır. Mektubu okuman sakıncalı olabilir. Lütfen, bu sayfadan çıkarak, neler yapılabileceğini öğrenmeye çalış.

Canım kızım,
Şu anda derin bir uykudasın. Uzun zamandır bu kadar güzel bir uykuya dalmamıştın. Bugün karnını doyurabildin, kana kana su içebildin. Anneniz öldüğünden beridir çok zorlanıyorum. Siz daha fazla yaşayabilin diye ,canına kıydığını size anlatmam mümkün değil. Henüz çok küçüksünüz. Sizi dünyaya getirerek çok büyük bir hata yaptığımızı geç de olsa anladık. Koca dünya, suyu biter mi? Koca dünya, aç kalmayız ki diye düşündük. Anneniz öleli 17 gün oluyor. Zaten hastaydı, ölecekti diye düşünmeyin. İyileşmek için daha fazla yiyeceğe ve suya ihtiyacı olduğundan kıydı canına. 2000'li yıllarda sıkça duymaya başladığımız bir konuydu küresel ısınma. Bu gidişe dur demek amacıyla bir protokol imzalanıyordu ülkeler tarafından. Türkiye, Avustralya ve ABD imzalamamıştı 2007 yılına girdiğimizde. Belki Türkiye'nin imzalaması için birşeyler yapabilirdik. Mitinglere katılır, büyüklerimizin anlamasını sağlayabilirdik. Ama yapamadık. Bizim dünyadan daha önemli konularımız vardı o günlerde. Futbol liginde kimin şampiyon olacağı daha önemliydi. O günlerde Cumhurbaşkanımız seçilecekti. Öyle çok insan katıldı ki Cumhuriyet yürüyüşüne. O günlerde neyin daha önemli olduğunu anlamakta güçlük çekiyorlardı. Dünya ölüyordu, onlar nasıl yönetileceklerini düşünüyorlardı. Dünya olmasa, ülkemiz ve nasıl yönetileceğimiz o kadar büyük bir anlam taşımıyordu. 2025 yılına geldiğimizde açlık ve susuzluk had safhaya ulaşmıştı. Herkes, karnını doyurabileceği, su içebileceği yerlere doğru göç hazırlıklarına başladı. Ülke yöneticileri göçlerin önüne geçmeye karar verdiler. Kendilerine bile yetemiyorlardı ki. Göç edip ülkelerine gelenlere nasıl yetsinler? Açlık ve susuzluktan bitkin duruma gelenler ölüme terkedildiler. Bunun üzerine iç savaşlar başladı. karnını doyuranlarla, aç kalanlar arasındaki bu savaşlarda binlerce insan can verdi. Zenginler de öldü, fakirler de. Ülkeler arasındaki savaşların çıkmasına ramak kalmıştı. Çıktı da. Ülkemiz yaşamak için elverişli ülkelerden biri durumundaydı. Önce sınır ülkelerle sorunlar yaşadık. Onlar daha çok su istedi. Biz daha fazla azalttık. Bizim topraklarımızdan çıkıyor diye, tüm suyu sahiplendik. Suyumuz aslında tam olarak yetmiyordu. Yalnızca içmek için kullanıyorduk. Banyo yapmayalı aylar olmuştu. Herkes kokuyordu, herkes hastaydı. Su, yalnızca biraz daha fazla yaşamamıza yetiyordu. Salgın hastalıkların üzerine, bir de savaşlar başladı. Bu savaşlar yüzünden su kaynakları tehlikeye girince, ülkeler ateşli silah kullanmadan savaş yapmaya karar verdi. Herkes tarafını seçecek. İki taraf büyük bir meydanda savaşacaktı. O savaşa beni de götürdüler. Sol kolum orada kopmuştu. Kaybeden taraf su kaynaklarını paylaşmayı kabul etmiş olacaktı. Tüm bu savaşlar, birkaç yıl fazla yaşayabilmek içindi. Dünya, yaşanmaz bir hale geleli yıllar olmuştu. Herkes kendi derdiyle uğraşıyordu. Aile içindeki kavgalarda bile, can veren insanlar oluyordu. Herkes yeteni istiyordu. Kendine yetebilen vermeye yanaşmıyordu. Tüm bu olacakları öngören insan sayısı o zamanlar çok fazla değildi. Onları dinlesek, tüm yaşananları, olmadan durdurabilecektik. Keşke o günlere dönüp düzeltme şansımız olsaydı. Keşke o günlere dönüp, sesimizi daha fazla çıkarabilseydik, ortak derdimizi herkese anlatabilseydik. 28 Nisan 2007'deki mitingi hatırlıyorum. Yüzbinler bekleniyordu. Bu o zamanlarda iyimser bir tahmindi. Milyonların gelmesi gerekirdi. Onbinlere ancak ulaşılabildi. Sonraki aylarda bir miting daha düzenlendi. Belki de bu son şansımızdı. Aylardan Haziran'dı. Yine, umursamayanların sayısı daha fazlaydı. O güzel insanlar, biz anlayabilelim diye ellerinden geleni yaptılar. Açık Radyo dışında destek veren yayın kuruluşu olmamıştı. Diğerleri bize yalnızca dizi izletiyordu. Ne bir uyarı, ne bilinçlendirici yayınlar. Yalnızca daha fazla ratingi düşünüyorlardı. Devlet büyüklerimiz ülke çıkarları adına dünya için birşeyler yapmaktan kaçınıyordu. ABD ne yaparsa, ne derse onu yapıyorduk. Canım kızım. ben artık yanınızda olamayacağım. Kardeşine iyi bak. Siz birkaç gün fazla yaşayabilin diye, ben gidiyorum. Yanaklarınıza öpücük kondurup, çıkacağım bu karanlık delikten.

**didoşum** · #2 (**permalink**) 16-06-2007, 20:00

Dilekçe:

"Tunceli İli Nazimiye İlçesi"nde teröristlerle girmiş olduğu çatışmada şehit olan oğlum jandarma komando........ nın geriye kalan askerliğini babası olarak tamamlamak istiyorum. Gereğini arz ederim."

Dilekçe Kars"tan gönderilmiş. Tunceli İl Jandarma Komutanı da buna cevap yazmış:

Komutanın cevabı:

"GÖNDERMİŞ olduğunuz 25.06.1999 tarihli dilekçeniz tarafımızdan alınmış olup, bu asil davranışınız bize güç vermiş, son derece duygulandırmış ve gücümüze güç katmıştır.
Bizler, değerli şehidimizin komutanları ve silah arkadaşları olarak, aziz vatanın bölünmez bütünlüğüne kasteden hainlerin dersini vermek, hadlerini bildirmek ve şehitlerimizin ruhlarını şad etmek için, bu aziz vatan topraklarından olan Tunceli"deyiz.
Hiç şüpheniz ve kuşkunuz olmasın ki; komutanları ve silah arkadaşları, şehitlerinin kanını yerde koymayacak, hainlere gereken dersi verecek ve kanlarının son damlasına kadar, bu vatanın birlik, beraberlik ve esenliği için hayatlarını ortaya koyacaktır.
Siz ve kıymetli aileniz, memleketimizde rahat ve huzurlu olun. Şehitlerimizin bıraktığı yerden, kendi komutanları ve silah arkadaşları olarak, kutsal vatan görevine devam ediyoruz. Bu takdire şayan düşüncelerinizden dolayı şükranlarımızı sunar, size görev verildiğinde, yanımızda olacağınızı içtenlikle bilerek saygılar sunarız.

Osman Eker...

Jandarma Kurmay Albay...

Tunceli İl J. Komutanı..."

Vatanın bölünmez bütünlüğünü, bağımsızlığının ve hürriyetinin ilelebet devam etmesi için, kanının son damlasına kadar bayrağının göklerde sonsuza kadar dalgalanması uğruna, içindeki imanla düşmanla savaşmaya koşan, tarihe destanlar yazdıran ecdatlarımızın, Er ve Komutanlarımızın, vatan sevdalılarının, cepheye mermi taşıyan anaların, çocukların, tüm gazilerin ve şehitlerin, bu vatanın hayrı için bir çivi dahi çakanların hepsinden ALLAH razı olsun.

Kabirleri nur, makamları cennet olsun.
Gözyaşları rahmet olsun.
Çanakkale ve İstiklal savaşlarımızın şehitleri kadar, Vatanın bölünmemesi için terörle uğraşan şehit evlat ve kardeşlerimiz de aynı değerde şehitlerimizdir.
Onları da rahmetle anmayı, duayı da unutmayalım.

Milli şairimiz Mehmet Akif'in dediği gibi;

"Ey bu topraklar için toprağa düşmüş asker

Gökten ecdat inerek öpse o pak alnı değer"

Ruhunuz Şad olsun..

**_aLmİrA_** · #3 (**permalink**) 16-06-2007, 20:16

ALLah razı oLsn..
ikisi de çok güzel..
rep

**didoşum** · #4 (**permalink**) 17-06-2007, 21:38

teşekrüelr.....

**eLFiDa** · #5 (**permalink**) 17-06-2007, 22:05

gerçekten ikiside güzel ve anlamlıydı teşekkürler

**didoşum** · #6 (**permalink**) 23-06-2007, 16:30

teşekkür edrim

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Kasımpaşaspor, gelecekten umutlu	Haberci	Spor haberleri	0	14-08-2007 03:40
Tıp dünyası gelecekten kaygılı	Haberci	Son Dakika Haberleri	0	14-03-2007 15:10
mektup	Gecem	Dini Konular	1	09-07-2006 17:54
Mektup	Raid_IRON	Dini Konular	3	06-07-2006 23:29
GeleCektEn GelDiğiNi İddiA EdeN aDaM	PariLine_	Son Dakika Haberleri	0	05-06-2006 12:56

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)