2de1

Fotoğraflarımın ucundaki sararmış lekeyim şimdi, hatırlamaya zamanın yetmediği fakat vakti zamanın da hatırlarken acıtan o yarayım ben!

Ne zaman bitmiş olan 'biz' ile ilgili soru soracak olsam, ya hep işin çıkardı ya da konuyu değiştirirdin, ben yine cevapsız kalır, binbir türlü acaba-larla çekilirdim kendi kaosuma, yapacak hiç birşeyim kalmazdı, denecek satırlarım olmazdı, bu kirli sayfalara...

Aradan uzun zamanlar geçerdi biz hala aynı yerde iki yabancı gibi gülümserdik gözlerimizin içine bakmadan, aynı mekanda nefesimizi salmadan boşluğa, ben başka adamın elinin tutardım, sen ise kadının omzunu, sevişirdik hiç sevmediğimiz zamanlar ile, hiç aşık olmadık diye de yalanlar atardık yaban sevgililere...

yalancı sevda idik biz.

Haziranın bir başını seviyorum bir de sonunu, sebebini bir 'biz' biliyorduk. gerisi hayal idi. Nemli camlara yazardım ismini, çünkü ben ismini söylemekten cok mutlu oluyordum, şimdi ismini bile almak haram oldu tüm nefesimde...

Hissediyorum hala beni sevdiğini, bir başkasına ben gibi bakamadığını, ve mutsuz olduğunu, senin duvarların var idi, bizi yıkacak tam da duvara karşı güldürecek şekilli şemalli idi.
Korkma derdin hep, korkma birtanem geçecek bu özlemler, ardından mutluluk senfonisi çalacak diye uzun uzun nutuklar tutardın aşık yüreğime, ya peki şimdi? bittik mi? hani mutluluk çalacaktı tüm şenliklerimizde, hani kavuşacaktık biz ilk duran otobüsle beraber, hani bebeğimizin güzelliği bana benzeyip gözleri senden alıntı olacaktı, hepsi birer yalanmıydı?

Hala ordasın biliyorum, hala orda varlığımla, gözlerini yumup uykularına beni alırken {düş`ümü} ben sadece rolüm gereği davranıyorum, ara ara usanıyorum sensizlikle, bir başka adama ismini söyleyeceğim diye ödüm koparken yaşamaya direniyorum "sen`siz"

Sensiz kalmış sokaklarını geziyorum, tek gidiyorum, yanıma yaban sevgili almadan, ben hep geceleri ışıklı mekanlarda gezerken, seni seviyorum, sen şimdi napıyorsun diye düşünürken, kimselere seni düşündüğümü söyleyemiyorum, unuttum ya! sevmiyorum ya! sen öldün ya! yüzüm yok ya! sensizlik koymuyor ya bana...

Belki de herkezden sakladığım yanımı çıkardım bu gece masaya, satırlara ve önüne dizdim tüm isyanımı, yüzümüz yok dönmeye.

Zaman epeyce geçti, ben kendimi seralarla mutlu etmeye çalışırken birden boğazıma birşeyler takıldı, yutkunamadım, dedim bu nefessizlik ve onsuzluk öldürecek beni, sen yine yok idin.
Şimdi sana seslenesim geldi tüm yüreğimle beraber çift kişiydik ya biz, çift kişi ile ismini söyleyecektim bu gece, ama sen çoktan maskeni yapıştırmıştın tüm yüz yuvarlarına...

"Bu gece sana ağlayacağım,tekrar özleyeceğim tenini, gözlerini, ismini, resimlerindeki öpüşünü, dimdik duruşunu, teninin rengini...
sonra uykuya dalacağım rüyamda seni görüp birden sıçrayacağım, telefonuma bakacağım, arayanlarda göremeyeceğim, aradığına dahil, yine hayal kırıklığına uğrayacağım ve tekrar rüyaya dalacağım, uyandığımda komidine koyduğum maskemi tekrar takıp oynayacağım oynayabildiğim kadar, bunların hepsi birer gercek,ve sen birer hayal oldun bende,tökezleniyorum şimdi ağlayarak diyorum sana..."

Çok özledim birtanem.