2de1

**£R$$!İN** · #1 (**permalink**) 20-07-2007, 01:31

Şehrin yapışkanlığından ayrıldığım bir vakitti gözlerimi aralayabildiğim.
Taş gibi bir beyin taşıdığımı, saati görmeye çalıştığım zaman vuran "saat başı" düdüğünden sonra algılayabildim.
Saat 19:00...
Bu sersemlik halinin üzerinden kaç vakit geçtiğini anımsamıyorum.
Yoksa dünde miyim hala?
Ve düşte mi uyandım bu saatte?

Başımı kaldırıp bakmaya cesaretim yoktu. Sararmış gözbebekleri çevresinden ayırt edebildiğim; puslu bir kırmızılığın, şüpheci yalnızlığıydı. Görmek istemiyordum. Havluyla küçük bir münakaşa yaşadık...

Bahçede uğraşırken koparıverdiğin gelinciğin tebessümüyle tutmuştum bıçağı saçlarından.
Fesleğenlerin ona ihtiyacı vardı. Güneş kulaklarımdan süzüldüğünde, ter kokan avuçlarının bile ne denli mühim olduğunu kendime itiraf ediyordum. Gözlerimden içeri yalnızlığım girdi...Masaya son gelen salataydı. Tabiiki sevdiğin gibi, fesleğenli. Bir de efkarımız olmalıydı, şatırlarımıza inat. Vardı. İki mumun ayrıntısına sıkıştırılmış yüzlerimizde, isten geçecek kadar dirençli bir çizgiye rastlamamanın verdiği memnuniyet vardı gülümsemelerimizde. "Gizli aşkım..." Leonard Cohen başka bir şey diyemez miydi acaba, bu ıslak cereyanlarda... En keskin üzüm şıraları bile bu kadar sarsar mıydı gönlümün ihya edilmemiş yerlerini?

İlk yudumu senin elinden içtim, sen de benim. O zaman başım ağrımıyordu... Bir müddet sonra karşımda oturmaktan sıkılmış olduğunu düşündüm. Senin her zerrenden, ne demek istediğin çıplaklaşıyordu. Kalktın. Bir günebakan tarlasının içinde, güne bakmaktan yorulmuştuk. Elimde dolaştırdığın şarkıyı biliyordum. Bir disk çalar totalinin üçle çarpılması kadardı sanırım, aksak ritmli ayakta kalmanın bedeli. Tuttun. Hiç kimse senin kadar güzel dokunmuyordu hislerime...

Uyandığımı anımsıyorum.
Kalkar kalkmaz saate bakarsan, saniyelerin devinimi sana yorucu gelir.
Hangi öğüdün bilgeliği sunabilirdi ki bunca efsaneyi?
Yastığımın başucuna bakmayı unutmuşum.
Aynanın karşısında bu kadar vakit mi geçer?
Saat 23:00.
El yazından kalma bir baş ağrısını sürüyorum yüzüme.
Seni kırdığım için üzgünüm, beni kırdığım için de...
Aynadaki, özgün bir fonla notunu bırakıyor şimdi.
"Gece yarısını bekle. Düşlediklerinin hepsi sensin. İyi bak. Seni Seviyorum..."

Kıraç bir esnemeyle ayılmaya çalışırken, kapı tokmağıyla sarsılıyordum...
Kalkabildiğim yer, mutfak parkelerinin ziftli yumuşağıydı.
Kapıyı araladığımda, gördüğüm düşü hatırlıyordum.
Sen gelmedikçe,
Sen gitmemişsin akılmdan...
Bin yıllık hasretten gelip, boynuma sarılacağını umuyordum ...

**!NC!PéR!S!** · #2 (**permalink**) 20-07-2007, 12:07

Seni gözümdeki yaş gibi bekledim gelmedin
Gittin uzak diyarlara geri dönmedin
Seni yağmurda güneş gibi bekledim gelmedin
Yedi renk vardı içimde sen bunu hiç görmedin
Kapatın kapıları bir bir, üstüne karanlığa umudunu bağladın
Bense umudumu bahara sakladım gelmedin
Gonca gülleri senin için sakladım beğenmedin
Gittin kurumuş dallara bezler bağladın
Bense düşen her yaprağımda senin için ağladım
Şu kahrolan kalbimi hiç görmedin
Kırılan gururumla hep dalga geçtin
Ben bekledim sense hep gittin
Seni çatlayan toprağın, yağmuru beklediği gibi bekledim gelmedin
Anneye hasret çocuk gibi bekledim gittin
Oysa sen benim kuruyan gözlerimden gelen kandın
Seni kana hasret damar gibi bekledim sen gittin
Senden sadece bir cümle bekledim söylemedin
Git deseydin giderdim ama sustun
Ben senin kalbinle kendime bir dünya kurdum
Ama sen gittin geri gelmedin
Düşler kurardım ikimize ait ama sen gittin
Bana gözlerindeki nefret kaldı geri gelmedin
Sevmek güzel sevilmemek çok kötü bilmedin
Seni yağmurda dolu gibi bekledim gelmedin
Denizde fırtınaya yakalandın dinmedin
Seni deryada mehtap gibi bekledim gelmedin
Liman oldum denizlerde sen girmedin gittin
Oysa seni vapuru bekleyen martılar gibi bekledim gelmedin
Yunuslar gibi hep yolunu gözledim bilmedin
Ben seni kalbime gömdüm geçmedin ....

**BurcuUu_** · #3 (**permalink**) 20-07-2007, 16:26

ELLerinize SağLık..

**eLyA** · #4 (**permalink**) 20-07-2007, 16:35

Adresine düşecek binlerce cümlelerden yalnızca birine sığdırıp seslenmeyi öğrendim. Yazdığım bütün dizelerde, bütün satırlarda coşkun akan ırmaklar gibi geldiğim sensin. Sınırlar ötesinden, dağların ardından söylediğin sıcacık sözlerin göğüme düştüğünde, uzatırım elimi göğe; ellerime bulaşsın diye yüreğinin maviliği...

Sevmeyi bıraktığımsın iki yüreğin arasına, gücümün yettiği kadar alsınlar beni diye. Gözlerim uyku nedir unutsunlar diye gecelerde...
Bu bir ürperiş. Anlatsam şiir gibidir sözlerim; öyle bir sevdanın insafına kalır ki ömrüm, sessizce alıp başımı giderim bakışlarından.

Kendimde yaşadığımsın, dünya diye. Dünya diye, sevdana hasret duruşlarımla bu şehrin duraklarında, bu şehrin sokaklarında beklediğimsin...

Kendimde yaşadığımsın; temmuz akşamlarının serinliğinde, coşkulu halaylarda mendil mendil...

Kendimde yaşadığımsın; parmaklarımın arasından öylece düşerken kelimeler sayfalara, yüreğimde büyüyen bir sızı, bir derince yara kalbimde kan/ar/ ırmak...

Kendimde yaşadığımsın; bütün geçen dakikaları bir armağan bilip, dudaklarının kıvrımındaki gülümsemeye YASAK KELİME eğen; her şeyin kirlendiği bir dünyada... Yaşanan bir tek an´la ahbap olup, konuşur oldum. Yakama takıp sokak sokak gezdirdiğimsin; gözlerimde bu şehri seyredensin.

Kendimde yaşadığımsın; bir yokluğu göğüsler gibi, bir hayali kucaklar gibi kollarımda; iki dudak arasında susan ve hep susan suskular içindesin.

Kendimde yaşadığımsın; ölürcesine yaşanan. Kanadı kırık bir kuş... Bir acı yalnızlıktan geçerken bile, cehennemden geçer gibi...

Kendimde yaşadığımsın; yalnızlıkları çoğaltan kalabalıklar ortasında, gece nöbetlerinde, uyanan günün kızıllığında, derin düşüncelerde, hüzün nağmelerinde...

Kendimde yaşadığımsın; dağlar ötesinde, bir deniz mavisinde, kara gözlerinde; kalan cevapsız sorularda, söylenmiş sözlerde, yetim yazmalarda sen...

Kendimde yaşadığımsın; bensiz söyleşmelerde bile. Yaşanan an´larda ve yaşanacak an´larda. Bir yabancı gibi öykünerek kendime, ha durdu duracak bu dünya dönüşünde, baktıkça içime yıkılan gözlerinle.

Kendimde yaşadığımsım; vatan bildiğim o yüzünün derin çizgilerinde uyurgezer gibi /veya/ bir sürgün gibi...

Sen kendimde yaşadığım gibi, kendimde öleceksin gibi!

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)