Gecenin karanlığında kendimi unuttum gene… Ama yinede unutmadım seni! Ben bu kadar kendimi kaybederken sen nasıl içimde hep aynı yerde kalabiliyorsun? Ben yüreğimdeki kördüğümü çözmeye çalışırken kördüğümün ortasındaki sen neden etkilenmiyorsun? Öyle şaşıyorum ki yüreğimdeki yerine hiç değişmiyor. Ve yolda yürürken, uyurken, uyanırken her an varlığını hissettiriyorsun. Gecenin bir yarısı gözyaşlarına boğulduğumda ölümü tam ensemde hissettiğimde senin gözlerin geliyor gözlerimin önüne gülümsüyorum. İçimde ki seni anlayamıyorum. Sana kızsam da, kırılsam da, senden vazgeçmeye çalışsam da, senden nefret etsem de içimdeki sana kızmıyorum, kırılmıyorum, içimdeki senden nefret etmiyorum… Aksine her saniyemi onla yaşıyorum. İçimdeki senden vazgeçmeyi hiç düşünmedim bile. Çünkü biliyorum seni içimden koparıp atamayacağımı. Nasıl bir insanın kalbi sökülünce hayatı biterse benimde seni içimden çıkartmam son nefesimi vermem demektir.Hep yüreğimde benimle kalacaksın.Benim yüreğimde bir ömür boyu sen olacaksın ama ben…?Kaybettim ben kendimi şimdi.Söylesene sen beni yüreğinden atarsan ben hangi yüreğe sığınırım?Bırakmazsın beni öyle değimli sevdiğim!Hani sen olmazsan ben ölürüm derdim sana sen olmazsan da ben ölürüm derdin sende!O zaman sende içinden beni çıkaramazsın değil mi sevdiğim?Korkuyorum…Kendimi bu kadar kaybetmişken ya senide kaybedersem!Her şeye dayanır şu yüreğim ama senin yokluğuna dayanamaz…Ben bu kadar senle dolmuşken,artık hayat S€N olmuşken nasıl unuturum seni?Unutamam ki…!Benden seni unutmamı bekliyorlar ama bilmiyorlar ki ben artık kendim için değil senin için yaşıyorum…!Ama çok korkuyorum…Ya sen beni unutursan?Ya sen beni silip atarsan?Düşünmesi bile ağır geliyor yüreğime..Öyle korkuyorum ki anlatamam sevdiğim..!!Bana S€N AĞLAMA derdin hep,işte bu yüzden ağlayamıyorum.Ama yüreğim kan ağlıyooor…!Artık geleceğe dair umutlarım,hayallerim kalmadı..Dedim ya ben bittim !! Kaybettim kendimi ben yokum artık.Bir yüreğim var paramparça kan ağlıyor;bir de aklım var çıkmaz sokaklarda yolunu bulamıyor.Şimdi sen söyle sevdiğim ben diye bir şey kalmış mı geriye?Yokluğunda tek düşündüğüm sensin ve tek hissettiğimse içime oturan sensizlik..!!
Sensizlik en çok geceleri vuruyor beni!Sen “iyi geceler” demeden uyuyamam ki ben..Öyle bir boşluk var ki hayatımda dolduramıyorum yerini!Her gece çaresizlimle boğuşuyorum.Karanlık ve çıkmaz sokaklarda kaybettiğim mutluluğu arıyorum.Bulamayınca üzülüyorum, ağlayasım geliyor ama tutuyorum kendimi.Gözlerini hatırlıyorum birde elimi sımsıkı tutuşunu geçiyor üzüntüm gülümsüyorum.Diyorum ya sevdiğim içimde yerin öyle farklı ki inan sensizken yaşama sevinci oluyor bana..Biliyorum beklide kavuşamayacağız artık.Keşke bırakmasaydın elimi ya da daha sıkı sarılsaydık birbirimize son görüştüğümüzde.Doya doya sevgimizi haykırsaydık defalarca..Ama olmadı sevdiğim yoksun artık sen ama ben yinede her gece gözümü kapattığımda sarılıyorum sana belki bana ihtiyacın vardır,belki hissedersin diye…Yokluğun da çok özlüyorum seni ama bana da alışıcam sevdiğim çünkü biz birbirimize yasaklandık artık…!
aLıntıdır..