#1 (permalink)
21-06-2006, 00:51
|
Kendini aşan 2de1'ci
Kayıt: 20.04.2006 Mesajlar: 6.854 Rep gücü: 23 Rep derecesi:  | KİMSİN SEN?  | |  | | | Kimsin sen? Tanıdıkça hiç tanıyamamış olduğumu düşündüğüm bir hiç mi yoksa yıllardır tanıyorum hissine kapıldığım her şey mi? Kendini koca bir hiç olarak tanımlarken hayatına bir anda giren, durduğu yerde parçalanacak kadar hassas olan bu kızın her şeyi olmak mı ağır geldi incitilmiş ruhuna ve parçalanmış kalbine? Seni tanımaya çalışırken bir anda kendimi tanıyamaz hale geldim ve içimde, seni kendime ve etrafımdakilere savunan bir taraf oldu hep. Kim bilir belki de diğerlerinin bilmediği kalbine ve ruhuna inen siyah perdeyi fark ettiğim içindi savunan tarafını bir türlü alt edemememin sebebi…
İstedim ki o perde biraz aralansın, aralansın ki güneş uzun zamandır yalnızlıktan üşüyen ruhunu ısıtsın, yıldızlara göz kırp istedim. Kayan yıldızları fark et, hemen bir dilek tut istedim. Ben bu dileğin içinde olmak istemedim ki. Hüzünlü gözlerin dalıp giderken, çoğu nereye gittiğini bilmezken ben, rüyalarında özlem duyduğun ve unutamadığın “meleğini” gör istedim, o rüyalarda ben olmak istemedim hiçbir zaman ya da yazdığın şiirlerde, şarkı sözlerinde… Sadece sana yazılanları okumanı beklemiştim …. İçinde kopan fırtınaları, fırtınalı ve yağmurlu günlerde nefesimiz kesilene kadar koşarak az da olsa dindirecektik, bazen de bir kelime etmeden saatlerce yürüyecektik… Sen, çocuk parkında arkadaşını sabırsızlıkla bekleyen ufaklıklar gibi beni bekliyor olacaktın, bense sana söz verdiğim “pamuk şekeri”ni almaya gittiğim için geç kalmış olacaktım. Biraz sinirlenmiş sen, koşmaktan nefessiz kalan beni, arkasında pamuk şekeri saklamış halde görecektin. Kızgın gözlerde, ama kendini affettirecek kadar tatlı sözlerde gizli olacaktı her şey. Ben dayanamayıp yine sorular sorarken sen de cevapsız ve yorumsuz bırakarak beni sinir etmeyi başaracaktın. Parkta oturmaktan sıkılınca cebindeki sinema biletini çıkaracaktın. Ben hemen eve fırlayıp üzerimi değiştirmek konusunda sana ısrar edecektim, sen de isteksizce bunu kabul edecektin. Beni almaya geldiğinde hala ne giyeceğime karar verememiş olacaktım, ama daha fazla germeden ve gerilmeden elime ne geçiyorsa geçirip çıkacaktım kapıdan. Ama ikimizde birbirimize çok sevimli gelecektik, çünkü üzerimizdekilerin ne önemi vardı ki gözlerimiz güldüğü ve içimizdeki heyecanı saklayamadığımız müddetçe. Unutmadan izleyeceğimiz film korku filmi olmalıydı. Korku ile heyecan arasında sıkışıp kalmışken birden elini tutacaktım, hem de ilk defa! Ee sen de film bitene kadar bırakmayacaktın . Sadece kendi parmak izlerim olan ellerimde o günden sonra senin kokun olacaktı.
Kahramanı olmayan hayallerdi bunlar ve daha önce hiç kimse bu hayallerdeki baş rolü alamamıştı biliyor musun? İlk defa bulduğunu sandı ama yanıldı… Bazı hayaller sadece kurulduğu kahramanlarla anlamlanır. Ama artık emin olabilirsin ki ne gelmeni bekliyorum bu hayallerin kahramanı ol diye ne de seni arıyorum bu hayallerin içinde. Ben sadece kendimi bulmaya çalışıyorum artık pembe olmayan hayatımda ve çekip çıkarmak istiyorum kendimi bu dipsiz kuyudan.
Şimdi senden son bir isteğim var benim : BENİ BANA GERİ VER ve kendi hayallerinin baş rolündeki “prensesinle” mutlu ol…..
BU DA CANIM ARKADAŞIMIN | |  | |  | |
| |