2de1

**aSi MeLeq** · #1 (**permalink**) 21-06-2006, 16:33

ölüyorum.. sebebimsin..

Şimdi sen gideceksin ve ben arkandan bakakalacağım. Dur diyemeyeceğim, sesim çıkmayacak. Susuşlarımda saklı kalacak duygularım ne kötü... Söz geçiremeyeceğim göz yaşlarıma akacak. Saklayacağım görmeyesin diye, beceremeyeceğim. "Ağlama" diyeceksin bana, seni dinlemeyeceğim. İçimde biriken ne varsa gözlerimden taşacak dışarı. Dokunmak isteyeceksin, başımı geri çekeceğim öfkeyle. Kızgınım gidişine çünkü, öfkem bir dağ gibi büyük. Ne varsa hayata dair alıp götürüyorsun benden farkında değilsin. Ya da farkındasın ama değilmiş gibi davranıyorsun. Sen kendi yolunu çiziyorsun şimdi ve doğru bildiğini yapıyorsun. Bense binlerce yanlışın ortasında tek başınayım. Oysa beklediğim sevgiliydin sen. Yorgun dünlerden damıtılmış, kimliksiz sevdalardan süzülmüş aşkımın tek sahibi. Sanki seni aramıştım yıllarca da , ararken aşk niyetine yabancı kollarda uyumuştum. Bu yüzden kimse kandırmadı beni, dindirmedi aşka susamışlığımı. Hep eksikti hep yarım. Ne yazık ki "Bu kez tamam" dediğimde de yarım kaldığımı görüyorum. Belki de sevmeyi beceremiyorum ben.

Öyle ya, deli sevdalar bana göre değil belki de. Dümdüz, heyecansız, içimdeki kuşlar kanat çırpmadan ve tutkuyu kanımda hissetmeden yaşamalıyım aşkı. Buna aşk denirse tabii.. Bu yarım kalmışlık duygusu yok olur mu o zaman? Peki sen biliyor musun bu acıya katlanmaların ilacını? Bu yürek sancısını ne dindirecek? Bu geceler nasıl geçecek? Söyle yar, içimi kor gibi yakan bu ateş nasıl sönecek?
Acelen var biliyorum. Gideceksin, yaşanmamış zamanları da beraberinde götüreceksin. Bunu hiç istemiyorum. Ne berbat bir duygu bu.. İstemediğim bir şeyi yaşıyorum ve buna engel olamıyorum. Benden bağımsız gelişiyor her şey. Çarpmanın etkisiz elemanı gibiyim. Ya da bir savaş filminin daha ilk karesinde atılan ilk kurşunla düşüp ölen ve bir daha da hiç görünmeyen figüran...
Haydi git, bu yol senin yolun. Dilediğince özgür at adımlarını. Kendin için iyi olanı yapıyorsun ya ne önemi var gerisinin. Yaşadığımız kısa günlerin anısına sığınır, atlatmaya çalışırım bu acıyı. Sensiz olmaktan daha kötü ne olabilir bu hayatta? Bir insanın başına en kötü şey gelmişse başka hiçbir şeyden korkmuyor. Bir tek seni kaybetmekten korkuyordum. Oda geldi başıma...

**ewa** · #2 (**permalink**) 21-06-2006, 16:38

OFFFF YAA ÇOK GÜZELDİ

YÜREĞİNE SAĞLIK CANIM

**aSi MeLeq** · #3 (**permalink**) 21-06-2006, 16:43

Okuyan qözLerine saqLık canım..

**aSi MeLeq** · #4 (**permalink**) 21-06-2006, 18:16

Bazen öyle birisi çıkar ki karşınıza, öyle bir zamanda girerki hayatınıza, daha önceki ilişikilerinizde yaşadığınız tüm olumsuzlukları unutturur birden. Ne kadar korusanız da kendinizi birkez daha acı çekmemek için, karşı koyamazsınız duygularınıza. Çok fazla direnmez ve bütün kapılarınızı açarsınız ona. Ve hadi dersiniz "Gel içeri, gel ve aşkın ispatla bana " Her şeye rağmen gerçekten sevmeye ve sevilmeye, aşkın varlığına tekrar inanabilmek için o kadar ihtiyacınız vardır ki. Bu kez herşey çok güzel olacaktır. Beklediğiniz insanın o olduğuna emin olmasanız bile, öyle olmasını istediğiniz için buna kendinizi inandırmışsınızdır bir kere. Tüm canayakınlığı, güzelliği, sempatisi ve sevgi dolu görünüşüyle gelir ve girer sevgiyle açtığınız kapıdan içeriye. Onunla yeniden herşey çok güzeldir işte. Sevdiğiniz zaman tam seversiniz çünkü siz. Sınırı yoktur ve hiçbir zaman olmamalıdır sizin sevginizin. Ya heptir ya hiçtir felsefeniz. Ölmek var Dönmek yoktur. Var oluşunuzun nedenidir sevgi. Hayatınıza girmesine izin verdikten sonra ondan başka hiçbirşey önemli değildir sizin için. Aşk kapınıza gelmiştir bir kez daha. Nereye gidrseniz beraberinizde onu da götürür, gözlerinizi kapatınca onu görürsünüz. Öyle içten, yalansız ve çıkarsız sürüyordur ki ilişkiniz, bir gün bitebilecegini aklınıza getirmek istemezsiniz.
Her şeyin çok güzel gitmesi, bir sonu olabileceği gerçeğini değiştirmez yine de. Sizin istediğiniz, aşkın varlığını ispatlamasıdır size. Ama onun amacı size aşkın varlığını ispat etmek değildir. Deneme yanılmayla kendisi için uygun insanı arıyordur o aslında. Ve yanılmıştır yine. Aşk için seçtiği yol sizi inciten yanlış bir yoldur ama yanılmış olsa da iyi bir insandır. Sizi kırmadan uzaklaştırmak için kendisinden, klasik "kendinden soğutma" oyunlarını oynamya başlar sonra. Bu oyunların sizde işe yaramayıaağını anlamayacak kadar az tanımıştır sizi. Siz bilmezsiniz o oyunları. Aşka en sahici yolu olarak bakanlardansınızdır siz çünkü. Aşk varsa eğer gerçektir sizin için ya da hiç olmamıştır. Oyunları işe yaramayınca daha fazla dayanamaz ve; "hiç sevmedim seni çok çalıştım ama beceremedim. Beni anla ve affet ne olur. Aslında ne kadar istesemde kimseyi sevemiyorum" der. Yada "Çok düşündüm, sen çok iyi bir insansın, inan seni üzmek istemiyorum. Hayatım çok karışık. Bunu hak etmiyorsun ama bu aralar kendimle bir savaş veriyorum ve bu savaşta yanımda olmanı istiyorum " der. Siz onun için hayatınızı ve geleceğinizi sorgulamaya başladığınız sırada söyler bunu hemde. Sizin için ne kadar inandırıcı olmasada söyledikleri, artık onu kaybetmişsinizdir bir kere yapabileceğiniz hiçbir şey yoktur. Aşkta mantıkta yoktur sizin için gururda yoktur, olmamalıdır da. Bu yüzden biraz daha gidersiniz üstüne son bir şans için. Hiç ummadığı bir anda karşısına çıkıp "Seni hala seviyorum" diye bağırabilmek için her zaman geçtiği yerlerde beklersiniz. Ama göremezsiniz. Görmedikçe ona daha çok bağlanır, uzaklaştıkça daha çok yakınlaşırsınız ona. Ama bütün gemileri yakmıştır o artık. Önce beyninde bitirmiştir ilişkinizi, sonra da kalbinden çıkarıp atmıştır sizi. Çok uzun değil, daha bir gün önce yüzündeki o küçücük tebessümüyle sizi sevdiğini söylerken, gökyüzünden kendisi ve sizin için birer yıldız seçerek hayatınıza küçük anlamlar katan o güzel insan, hayatınızı kabusa dönüştürür aniden. Birdenbire kapatır kalbinin kapılarını, yasaklar kendini size. O acımasız yüzünü gösterir bir kez daha size hayatın. Ne olduğunu anlayamazsınız. Duvara çarpmışsınızdır. Kendinize güveniniz ve bütün güzel duygular altüst olmuştur. Hayatı kendinizde aramaya başlarsınız yine. Öyle ya, eğer yanlış bir şey yapılmışsa bunu hep kendisinde arayanlardansınızdır siz. İyilik ve güzel şeyler için varsınızdır çünkü. Hatalarınızı sorgularsınız bu kez. O size "suç sende değil, kendimle savaş veriyorum, hata bende" dese de bunu kabullenmez ve nerede yanlış yaptığınızı anlayabilmek için çırpınır durursunuz. Sonunda yine bütün hatayı kendinize yüklersiniz. O yüzden her seferinde biraz daha dikkatle ve tereddütle başlarsınız yeni ilişkinize. Bir yanınız hep korunaklı tutarsınız. Uzun süre açmazsınız kapınızı kimseye. Ve her seferinde daha zor açarsınız kapıyı oradan içeri girmek isteyene. Ne zaman ki.........

**aSi MeLeq** · #5 (**permalink**) 22-06-2006, 00:48

Aşkı tadmamıştım, seni tanımamıştım ki daha. Yağmurları, gökkuşağına gebedir
diye beklerdim hep özlemle. Yalnız yürürdüm yosun kokan kıyılarda. Dalgaların
sahile vuruşunu seyrederdim, çırpınan ruhumun dalgakıranlarında...

Aşkı tadmamıştım, seni tanımamıştım ki daha. Şiirler dert ortağım değildi. Sevgi
nedir bilmezdim. Siyah beyaz filmlerde seyrederdim ağlayan aşıkların yorgun
gecelerini. Aşkı doyumsuz mutluluğun anahtarı sanırdım...

Aşkı tadmamıştım, seni tanımamıştım ki daha. Sahil boyunca el ele yürüyen
sevgilileri kıskanırdım. Gözlerinde görürdüm gökyüzünün dinginligini ama ne
fırtınalar koparmış meğerse o maviliğin derinliğinde. Martılar uçuşur sanırdım
ellerin samimiyetinde, lakin gözlerde saklıymış şahinlerin kanatları. Ve
sigaramın dumanını çekerdim ciğerlerime, denizde süzülen o gemilerin
güvertesinde. Ama sen yoktun. Ne martılar uçuşurdu gökyüzünde, ne de şahinler
cirit atardı gözlerimde...

Aşkı tadmamıştım, seni tanımamıştım ki daha. Senle tattım aşkı, konuğun oldum
yüreğinde. Sen yağmurdun, gökkuşağı doğdu senden sonra. Sözlerinde renkler
uçuştu ve sen konuştukça her yer masmavi oldu. Yan yanaydık seninle, hayat ise
bizim hemen yanı başımızda...

Gözlerimden dökülen hüzünler artık yüreğimde saklı. El ele tutuşarak yürüyorum o
ıslak yolları ve birlikte seyrediyoruz dalgaların hırçınlığını. Aşk bir umut ve
paylaşımdır yaşamak. Seninle nefes alıyorum ve gözlerinde yemyeşil umutlarım...

**M'LANCOLY** · #6 (**permalink**) 22-06-2006, 00:50

Biz seninle hep calinti asklar yasadik. Baskalarinin bitirdigi, yitirdigi...

Baskalarinin yazdigi ask siirlerini okuduk birbirimize, yalan melodiler esliginde. Bestesini baskasinin yaptigi sarkilarla serenat yaptik gecelerce...

Biz yasanip coktan bitmis asklari sunduk birbirimize, hep baska ellerde buyumus cicekleri verdik, cogu zaman yalan yere edilmis yeminleri kullandik cumlelerimizde... bayat, hormonlu bira askin son soluklarini yasadik, yasattik, bitirdik, bittik…
Sen bana hic kendi yetistirdigin bir cicek vermeidn mesela, ben sana hic sarki yazmadim, yazilmislari armagan etmek disinda...

ask emek istiyordu, oysa biz hic emek vermeden zaten hazir asklari isitip, o iki kelimenin soguklugu ve basitligiyle surduruyorduk herseyi, emek yoktu, ask vardi saniyorduk, o da yokmus...!

Ve bitti sonunda, bittik her yasanmis sahte sey gibi. Gercek su yuzune ciktigi an yittik. Simdi basardim anliyormusun, yazmayi, yasamayi, yikmayi, yok olmayi… sana ragmen yasamayi ogrendim. Simdi bizden bir yigin enkaz cumleleri kaldi geriye, bizden sonraki sahteliklere miras… hep derdin ya "derman arardim derdime, derdim bana dermanimis". Bak öyle degilmis derdin sana derman degilmis, ben sana derman degilmisim, sen de bana…ne basit bitti gordunmu, tek kelimeyle…

bitti dedik "BITTI".

Alıntı:

Eline sağlık Asi..Resim ve yazı süperdi

**aSi MeLeq** · #7 (**permalink**) 22-06-2006, 00:55

Alıntı:

TskLer His,beqendiqine sefindim,senin yazında harikaydı her zamanki qibi

Sormak lazım hayata sana karşı mı yoksa bana karşı mı daha acımasız davrandı?Sen mi yoksa ben mi daha çok üzüldüm?Sorsana bir korkmadan bütün cesaretinle hayat seni mi yoksa beni mi ağlattı?cevap verirmisin?Susuyorsun gene....en güzel yaptığın şey buya gene onu yapıyorsun!susuyorsun çünkü biliyorsun bu hayatın bana karşı daha acımasız olduğunu!zaten bu yüzden çekip girmedin mi;kaçar gibi;seni çok seven uğruna ölmeyi göze almış yüreğimi ellerime bırakıp;ardına bile bakmadan çekip gitmedin mi?beni sevdiğini söyleyip,beni asla yalnız bırakmayacağını söyleyip.benimle bana acımasız oyunlar oynayan hayata karşı birlikte savaşacağını söyleyip çekip gitmedin mi?şimdi yoksun!!bana küçük melekler kadar uzak ölen babam kadar ulaşılmazsın şimdilerde...
Söylesene sana ben mi git dedim?seni her zaman sevdim!yüreğimin en saf en sorunsuz yerini sana verdim!bunu yapmakla kötü mü yaptım?seni sevmenin bedeli bu muydu!bak gene susuyorsun...gene cevap veremiyorsun...En iyi yaptığın işi yapıyorsun!!! Şimdilerde ben kendi hayat çizgimi yeniden çiziyorum.yıkılan kalbimin temellerini yeniden atıyorum.ama sen olmadan.biliyor musun her kırık parçada sana ait bişeyler gördüm.aslında kalbimi yeniden temellendirirken anladım ki o yıkılan yürek tamamıyla sana aitmiş...SENİNMİŞ...Sen gittin gideli artık şarkı dinlemiyorum;sahilde yürüyüp balıklara ekmek atamıyorum;sultan ahmette güvercinlerin arasından geçemiyorum.çünkü oralarda sen varsın.adımlarımı attıkça sen geliyorsun aklıma.ne kadar yepyeni bir yürekle dolaştığımı düşünsemde içim acıyor.eskiden geçirdiğimiz güzel ama şimdilerde bana ızdırap veren günleri hatırladıkça...İÇİM ACIYOR...Bilirsin ağlamayı sevmem harbi kızımdır ya;ağlamak bana göre değildir.herkesin içinde gülüyorum.çünkü yapmam gereken bu bunu biliyorum ama gece karanlığı çökünce İstanbul’a gözlerimdeki yağmur bulutları eriyor...Bilirsin işte ortalığı sel götürüyor...o gözyaşı diyip küçümsenmicek yaşlar senin için aktı biliyor musun.hani sen bana ağlamayı yakıştırmazdn yaaa ama bu sefer sen beni ağlattın...!!!Sanma ki bu satırları bana geri dönmen için yazıyorum sanma ki sensiz yapamıyorum sanma ki seni hala seviyorum...ben aslında güzel geçen ama hüzünlü biten bir aşk romanının son sayfasını yazıyorum...olayın esas kızıyım yaa içimi döküyorum...iki kişilik başlayan bu aşk romanını isterdim ki ölüm bizi ayırdığında bitirelim...AMA OLMADI...ben bu romanı tek kişi olarak tamamlıyorum sensiz...!!! Sana kızıp bağıramıyorum,gözlerinin içine bakıp senden nefret ettiğimi söyleyemiyorum...!!!!her ne kadar kaçıp gitsen de bana destek olduğun günlerde oldu.bunları hatırlayarak vazgeçiyorum...Bugün bir kere daha uzan çamlıcadaki o eski çınarın dallarının altına BENSİZ!bir kere daha bak yıldızlara BEN OLMADAN!!! son bir söz ver bana bir daha karşıma çıkmayacağına dair...ama bu bana verdiğin sözler gibi olmasın erkek sözü ver ve TUT...! Yolun açık olsun.umarım mutlu olursun...aradığın insanı bulursun...hani senin hep bir sözün vardı ya ne zamana üzülsem kulağıma fısıldardın işte o sözü bu sefer aynanın karşısına geç ve kendine söyle...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
ölüyorum !	One	Paylaşmak İstedikleriniz	6	01-12-2007 13:05
sebebimsin sonumsun sen...	Zeep	Paylaşmak İstedikleriniz	0	11-10-2007 18:49
Ölüyorum...Sebebimsin...	adLer	Paylaşmak İstedikleriniz	10	02-04-2007 23:10
Ölüyorum :(	blackangel	Paylaşmak İstedikleriniz	9	14-12-2006 05:53
ben öLüyorum...	!NC!PéR!S!	Paylaşmak İstedikleriniz	15	12-12-2006 10:36

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)