2de1

**Çekolata** · #1 (**permalink**) 03-09-2007, 20:40

Nette bulabilir miydim bilmiyorum,aramadım da,bi dergide okudum hoşuma gitti,kopyala-yapıştır değil el emeği-göz nuru ,paylaşmak istedim.Az biraz uzun ama inşallah beğenirsiniz...

Ben, sokak çocuğu…

Biliyorum, sizin çocuğunuza benzemiyorum. Çocuğunuz gibi, akşamları döndüğüm bir evim yok. Evin kapısından veya pencerelerinden bakıp yolumu bekleyen anne gözlerinden yoksunum. Oturduğum bir baba kucağı da yok. Saçlarda dolaşan baba ellerinin güvenini, yanaklara kondurlan anne öpücüğünün sevgisini derseniz, hiç bilmem.
Hem annesiz, hem babasız, hem de evsizim.
Oysa benim de bir evim vardı. O evde bir anne ve babam… Biliyorum ki her anne gibi, annemde hamile kaldığında heyecanlanmıştır. Her anne gibi o da umutlanmıştır. Doğacak ve onları sevindirecektim.
Ama öyle olmadı.
Hayatın sert rüzgârları evimizi, anne ve babamı yaralayıp geçti. Artık ne evimiz vardı, ne de anne ve babam… Evimiz ne kendini, ne de beni koruyabildi. Ev olmayınca, aile dağılmışsa, anne-baba da, anne ve baba olmaktan çıkıyorlar.
Evden koptum. Koptum ve sokağa düştüm. Sokak evim oldu.

Yirmi dört saat sokaktayım. Anne kucağına koşmadan, baba elini öpmeden günlerim geçiyor. Sokakta, köprü altlarında, parklarda uyuyor, buralarda uyanıyorum. Gecenin karanlığında kimsesizlie sarılarak uyuyorum. Kaldırım taşları yastığımdır. Soğuklarla ve hastalıklarla sarmaş dolaş büyüyorum.

Ailesiz ve okulsuzum. Ne yanı başına oturduğum bir soba, ne tuttuğum bir kalem, ne de güzel rüyalar çizdiğim bir defterim var. Okşanmamış kirli saçlarım, yıkanmayı unutmuş vücudum, açlık içinde küçülmüş midem ve yüreğimle sokaktayım.
…
Sokaklar…
Ummadığınız kadar soğuk, ummadığınız kadar katı, ummadığınız kadar zordur. Sokaklarda ne evlerin sıcaklığı, ne de güveni var. Soğuk ve güvensizler. Her sokok başında bir tehlike gizlidir. Sokağa düştünüz mü, tehlike başlamış demektir.

Bizi koruyan anne ve babalardan yoksun olduğumuzdan, kendimizi tehlikelerden korumak için gruplar oluşturur, böylece kendimizi güvene alırız. Grupların da kuralları vardır. Bunları çiğnemek gruptan çıkarılmak demektir; gruptan çıkarılmaksa, hayattan düşmek gibidir.

Zayıf bedenlerimizle ve güçsüz kollarımızla sokağın zorluklarına direnmek için, uçucu maddelere sığınıyoruz. Acılara karşı hissizleşmek için... Utanma duygumuzu da yitirdiğimizden dilenciliğimiz saldırganlığa dönüşüyor. Belki de bu, duyarsızlığa olan bıçkın tepkimizdir.

Hayır, sokakta yaşamayı/sokak çocuğu olmayı biz tercih etmedik.Sokağa gelmedik, sokağa düştük! İlk önce evimizi yitirdik, sonra anne ve babamızı…
Anne ve babamız ya öldüler, ya ayrıldılar veya bize bakamayacak kadar yoksul düştüler.
Ne okuyabildik, ne de karnımızı doyurabildik.
Bir de baktık ki, sokağa düşmüşüz.
Kim ister sokağa düşmeyi?!
Bir çocuk, anne kucağından başka, güven veren baba gözünden gayrı ne ister?

Hayır, bir sokak çocuğu olan ben, sokak çocukları olan arkadaşlarım, bizler sokağı sevmiyoruz. Hepimiz sıcak bir ev, huzur veren/çok şey öğreten yerler ve gözler istiyoruz.

Sokakta yaşayarak, sokakta kötü bir hayatı devam ettirerek kendimizi öldürüyoruz. Ve biliyoruz ki, biz böyle ölmeye devam edersek, siz de öleceksiniz. Çünkü bizim sayemizde(!) sokaklar yaşanmaz bir hâl alacak.. ve adım atamayacaksınız oralara…
…
Biz, sokak çocukları… Huzurunuzu kaçırıyorken huzurumuz kaçıyor. Çocukça yüreğimizle biz bile bunun böyle gitmeyeceğini hissediyoruz. Sanki, kalbi güzel insanlar bir gün gelecek ve yüreklerini bize açacaklar…

Güzel bir rüya göröyoruz. Öyle inanıyoruz ki, bir gün, birer birer alınacağız buralardan. Bizim de evlerimiz olacak. Sonra gittiğimiz okullar… Sıcak ve temiz yataklar açılacak bize. Şefkatli anne gözleri okşayacak bizleri. Sevileceğiz, doyurulacağız. Midelerimiz ve kalblerimiz bayram edecek. Zihinlerimiz iyi ve güzel bilgilerle süslenecek.

Beni, sokak çocuklarını bu güzel rüya ayakta tutuyor. Bizi yaşatan böyle bir umuttur. Üzense, bize kötü bir gözle bakılmasıdır. Bizlere iğrenç bir şeye bakar gibi bakılması, pis bir şeye dokunur gibi dokunulması, canımızı daha da acıtıyor.

Dönüp baktığımızda bir anne görmek, kendimizi bırakacağımız bir baba kucağı bulmak hayali içinde savrulmak kalıyor bize.

Bilmem, farkında mısınız?!.

**BurcuUu_** · #2 (**permalink**) 03-09-2007, 20:54

OkumuŞtum daha önCe.. Harika biR yazı.. ELLerine sağLık canım..

**DeJJaVu** · #3 (**permalink**) 03-09-2007, 20:57

bizi; hayata onların gözleriyle baktırdığın için
teşekkürler

**Notheart** · #4 (**permalink**) 03-09-2007, 20:59

Sokakta yaşayarak, sokakta kötü bir hayatı devam ettirerek kendimizi öldürüyoruz. Ve biliyoruz ki, biz böyle ölmeye devam edersek, siz de öleceksiniz. Çünkü bizim sayemizde(!) sokaklar yaşanmaz bir hâl alacak.. ve adım atamayacaksınız oralara…
…
Biz, sokak çocukları… Huzurunuzu kaçırıyorken huzurumuz kaçıyor. Çocukça yüreğimizle biz bile bunun böyle gitmeyeceğini hissediyoruz. Sanki, kalbi güzel insanlar bir gün gelecek ve yüreklerini bize açacaklar…

emeğine sağlık canım öncelikle elinle yazmış uğraşmışsın

mükemmel bir paylaşım...neyazıkki sokaklarda bu kaderi pay laşan okadar çok çocuk varki...biz millet olarak onlara hep suçlu nazarıyla bakmışız ...oysaki burdada anlatıldığı gibi onlarında kendilerine ait bir hayatları vardı ve onlar istemediler böyle olmasını ...kim isterki zaten değilmi

işte bir anlık bir gafletle cahillikle kendilerini sokağa atıyorlar...ama önemli olan o nun praya düşmesine vesile olan aile değilmidir?

Rabbim yardım etsin...

**Çekolata** · #5 (**permalink**) 03-09-2007, 21:11

Rica ederim arkadaşlar , çok hoşuma giden bişey olunca aklıma burda paylaşmak geldi
Çok haklısın Notheart,
aslında ortada suçlanacak birileri varsa bile en son suçlanacak olanlar onlar,ama yine de insanların bütün suçu o çocuklara yükleyen bakışları ve onlara birer pislikmiş gibi davranılması çok gücüme gidiyor.
Elimizden her zaman herkes için bişeyler gelmiyor olabilir,her zaman bi iyilik meleği olup herkesin yardımına koşamayız belki ama en azında davranışlarımızda kırıcılıktan uzak kalıp,biraz daha sevgiyle yaklaşabiliriz diye düşünüyorum...

**CoCoStar** · #6 (**permalink**) 03-09-2007, 21:27

ufs kötü oLdum okurken
maddi ve manevi yönden yardim edemiyorsak..duaLarimizLa yanLarinda oLaLim ...

eLLerin dert görmesin cnm

**Çekolata** · #7 (**permalink**) 24-12-2007, 03:31

Alıntı:

CoCoStar isimli üyeden alıntı

maddi ve manevi yönden yardim edemiyorsak..duaLarimizLa yanLarinda oLaLim ...

İnşallah

Alıntı:

Çekolata isimli üyeden alıntı

Beni, sokak çocuklarını bu güzel rüya ayakta tutuyor. Bizi yaşatan böyle bir umuttur. Üzense, bize kötü bir gözle bakılmasıdır. Bizlere iğrenç bir şeye bakar gibi bakılması, pis bir şeye dokunur gibi dokunulması, canımızı daha da acıtıyor.

Aslında tek istedikleri biraz daha duyarlılık...

**Life_is_beautiful** · #8 (**permalink**) 24-12-2007, 10:08

çok güzel bi yazıydı,teşekkürler eklediğin için

**kalem20** · #9 (**permalink**) 24-12-2007, 12:07

Hakkaten GÜzel Bİ Yazi PaylaŞimin İÇİn SaĞol

**ilaydaa** · #10 (**permalink**) 25-12-2007, 12:20

içim tuaf oldu ya ellerine sağlık canım...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Zehirlenen askerler sokaktan toplandı	Krã£	Son Dakika Haberleri	0	13-01-2008 18:20
Bir mektup...	gülümse75	Paylaşmak İstedikleriniz	4	11-12-2006 20:47
bir mektup	Argion	Hikayeler ve Efsaneler	5	12-09-2006 14:13
mektup	Gecem	Dini Konular	1	09-07-2006 17:54
Mektup	Raid_IRON	Dini Konular	3	06-07-2006 23:29

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)