2de1

**YaqmuR** · #11 (**permalink**) 05-07-2006, 15:25

Aşkın ömrü, yaşamın sebebi, huzurun yolları. “İşte geldik gidiyoruz şen olasın Halep şehri” diye bir söz vardı, yaşamın hızlı geçişini, bizleriz çekip gitmemize rağmen kalan şeylerin olduğunu anlatan güzel bir sözdür. Eskiden sık kullanırdım, uzun süredir kullanmıyordum bu sözü, uzun zamandır aynı yerlerde dolaşmışım demek ki. Yer değiştirmemişim, iş değiştirmemişim. Çok mu durağan kalmışım şu son on yıldır acaba. Durup beklemediğim halde, kalkıp gitmemişim de. Beden yer değiştirmese de, düşüncelerin yer değiştirmesi de “işte geldik gidiyoruz şen olasın eski düşünceler” şeklinde bir sözle veda etmeyi gerektirir mi? Hangi düşüncenin tamamı beni kendinde tutabilir ki, fanatik yapabilir ki? Çok zor, düşünceler, felsefeler de kıvırtıp durdukça, beyin de kıvırıp durmaz mı? Bu beyin o nedenle boğum boğum değil midir, her boğumunda eski düşünceleri boğsun öğütsün diye.

Sabah kalktığınızda her şeyi yeniden öğrenmeye başlayan bir insanın öyküsü anlatılıyordu. Her sabah karısına yeniden aşık olmak için çaba gösteren, onu ilk kez tanıyormuş gibi davranan adamın öyküsü. Güzel bir şekilde filme almışlardı. İşte bitmeyen aşk isteyenler için güzel bir çözüm. Sonsuz veya ölüme kadar sürecek her gün aynı kişiyi kendine aşık etmek için çaba göstermek, yatıp uyuyunca unutmak ve unutmuş vaziyette uyanmak.

Yaşamın süresi, ölüm olduğu sürece, sıfıra yakındır, çünkü geldiğimiz noktada sanki geçmiş yaşanmamış gibidir, ve geldiğimiz noktaya hangi hızla geldiğimizi anlamakta güçlük çekeriz.
Bu kadar kısa ve olmayan bir yaşam için ortaya koyduğumuz çaba şayanı takdirdir bence. Bu hırs, bu ihtiras, yaşam olsaydı veya ölüm olmasaydı ne boyuta ulaşırdı acaba.

Hayat yok aslında, ölüm var. Hayatı anlamak yerine ölümü mü anlamak lazım acaba? Çünkü asıl olan ölüm bu evrende, biz asıl olanı bırakıp tali olanla cebelleşiyoruz.

Ölümden gelip, ölüme giden uzun ince bir yolda, yeni ölümler, hızlı ölümler keşfediyor insanlık. Sanki yaşam varmış gibi, ölümü icat edip duruyoruz. Alet kullanmaya başladığımızdan beri, tekli ve toplu öldürme araçları icat ederek tabiatın gerçekliğine yardımcı oluyoruz.

Olmayan hayatta çok yer değiştirip, çok lezzetler tatmak belki ölüm gerçeğinin ağırlığını üzerimizden alabilir. Çünkü yaşamak ve yaşam başlı başına bir hediyedir, dünyaya gelmeyi, insan olarak şekillenmeyi beceren sperm ve yumurtaya. Çünkü bu ödül, olmayan bir yaşamın şekillendirilebilmesi için haz ve acı ile doldurulmuş bedenler ve bunu kontrol edecek beyinler arasına katıyor bizleri. Herkes genlerinden ve yaşadıkları yerlerden kazandıkları beceriler ile hem kendi huzur dünyalarını, hem de kendilerinden sonra geleceklerin güvenli dünyalarını oluşturmaya veya tersini oluşturmaya çalışıyorlar. İşte burada olmayan hayattan en fazla mutluluğu almak önemli. Ve bu her insan için farklı ihtiyaçların karşılanması demektir. Olmayan hayatta çıngar bu nedenle çıkıyor, farklı ihtiyaçların tam
doyurulamamasıdır çıngarın kök nedeni. Bunu düzeltebilecek, kaynaklara ve anlayışlara sahip olmadığımız için, olmayan hayat hiç çekilmez hale geliyor.

Temas (contact) filminde “eğer yaşam sadece dünyada ise, bu evren çok büyük bir alan kaybı” diyordu filmin kahramanı. Hayatın yalnızca bize verilmiş bir hediye olmadığı belli de, nerelerde olduğu meçhul, ve sınırlarımız başka hayatları görmeyi engelliyor, onu yalnızca kurguluyoruz. Ve hata bu olmayan hayatı o denli sevmişiz ki ölümü de hayata dahil edip, ölümden sonraki hayatlar üzerine hayaller kuruyoruz. Bildiği hayatı gerektiği gibi yaşayamayan insana ölümden sonra hayat verilse onu da eline yüzüne bulaştırmaz mı dersiniz? İnsan kendine sunulan bu dünyasal yaşamı alt üst ediyor, cenneti, cehennemi ne hale getirir acaba? Hiç düşündünüz mü?

Aşk, ölüm derken, insanın olduğu yerde huzurun olmayacağı gibi bir kural mı çıktı ortaya? Veya huzuru kaçıran mülkiyet midir? Mülkiyet olmayan bir dünya nasıl olur? Bunu tasarlamak, anlatmaya çalışmak ne kadar zor. Düşünün hiçbir şeye sahip değilsiniz ve sahip olma arzu ve hırsınız da yok. Sadece karnımızı doyurmak için çalışmak yetecekti. Hasta olunca ya ölecektik, veya yan komşunun bize verdiği otu yiyerek iyileşecektik. Beynimi zorluyorum mülkiyetsiz bir dünya kurgusu için. Merakımızı ne ve neler artırırdı? Kuşun niye uçtuğunu merak eder miydik? Tekeri icat edip yer değiştirmeye bir sebep kalır mıydı? Masum insanlar olarak yaşar ve ölürdük. Mülkiyet masumiyeti mahvetti mi demek lazım, mülkiyet yoksa akla gerek yok mu demek lazım?

Aklın okyanusuna yelken açtıkça, ortak anlayışlı bir huzur düzeninin mümkün olmadığını, böyle bir limanın hep ufukta kaldığını görüyorum. Ufukta kalan limanlara götüreceğim diyen kaptanların gemilerine binmek deniz ortasında mahzur kalmak demek. Veya ufka ulaşmak için umut yolculuğuna çıkarak mutlu olmak demek. Başkasına zarar vermeyen her hayat şekli kutsaldır. Bu düşünce, hayatların korunmasını gerektirir, çünkü yok olacak ve belki şu anda düşünürken yok olan şeyleri, yok etmek yanlıştır. Çünkü süresi sıfır olan bir yaşam ne kadar yaşanılırsa yaşanılsın hiç yaşanılmamış gibi olacaktır.

Bir insanın bilincine ulaşmadığınız sürece o yaşıyor sayılır mı? Diyorlar ki, bir insan adını en son söyleyen öldüğünde ölür. Adını iyi veya kötü diye andığımız onlarca insan yaşıyorlar mı şimdi. Yaşadıklarını biliyorlar mı? Bilinçlerine ulaşabiliyor gibi düşünmek bizi rahatlatıyor. Ölüden güç aldığımız anlar ne kadar çok. Nekrofil( ölü sevici) olmak böyle bir şey. Yaşıyor dediğimiz anlarda insan kıymeti bilmemek. Öldükten sonra “sen olsaydın” , “sen ne büyüktün” demek, “kör ölünce badem gözlü olur “ demek nekrofil toplumların davranışlarını yönlendiren sözlerdir. Oysa her yaşam, başkasına zarar vermeyen her yaşam kutsaldır ve yüceltilmelidir gibi canlı sevici davranışlar zor mu geliyor?

Sevdiğinizi söyleyin, sarılmak istediğinize sarılmayı geciktirmeyin gibi sözlerin altında yatanlar, yaşamı sevmenin, yaşayanı sevmenin sonucudur. Olmayan yaşamın tuğlalarında sevginin çok olması belki yaşamı sahiden var edecektir. Denemek çok zor olmasa gerek.

Özlediğiniz her şeyi seviyorsunuz demektir. Onlara sevdiğiniz zaman zaman söyleyin, kaybedeceğiniz bir kelimenin yerini binlercesi dolduracaktır.

Çünkü “işte geldik gidiyoruz, şen olasın yaşam” gibi bir sözle gerçeğe doğru gitmek ne güzel olur.

**aSi MeLeq** · #12 (**permalink**) 05-07-2006, 20:29

Alıntı:

Yüreqine saqLık yaqmur..

Beni sevgilerinin ölümsüzlüğüne inandır,
korkulardan, şüphelerden kurtar.
Hiç aldanmamışların o engin iç rahatlığına hasretim.
Ayıkla, arıt beni...
Bütün insanlar aldanıyormuş, sürekli bir aldanmaymış yaşamak...
Ne çıkar? Ben artık aldanmak istemiyorum ya!
Sen ona bak...
Onun için seni erişemeyeceğin bir yere çıkarmayacağım,
olduğun gibi seviyorum seni. Olmanı istediğim gibi değil...
Hiç olamayacağın gibi değil... Neredeysen orada dur... Nasılsan öyle kal...

Bütün mevsimleri bir günde, bütün yılları bir mevsimde yaşamaya razıyım seninle.
Yanımda olduğun zamanlar nasıl apaydınlık oluyorum,
nasıl içim huzurla doluyor, görmüyor musun?
Gözlerimin derinliğine bakma; başın dönmesin
çııÖÖçşGelecek günleri düşünme, korkma büyük hazlar yaşamaktan.
Erişemeyeceğin hiç bir mutluluk yok.
"Yaşadım" diyemeyeceğin hiç bir günün olmayacak benimle...

Hiç aldatma beni, hiç yalan söyleme...
Bir gün aldatsan bile; aldandığımı senden öğrenmeliyim önce.
O zaman ölsem de mutlu ölürüm, inan... Biraz da olsa inanmış ölürüm.

Aldanmak...
En büyük yıkıntısı iç dünyamızın...
Aldanmak...
Ses veren üç telimizden birinin kopması...
Aldanmak...
O en son fakat en kesin kabullendiğimiz gerçek...
Sen hiç aldatma ne olur!..

Yıkılışım da sevgim kadar büyüktür benim.
Bırak, kalbimden ses veren bütün teller ben yaşadıkça sana inanmayı söylesin.
Sana kayıtsız, şartsız inanmak olsun; bütün kazancım yaşamaktan.
O zaman her şeye katlanırım.
Korkulardan, endişelerden uzakta her saniye yaşadığımı bilirim.
Çaresizlikler beni korktumaz.
Şu aşağılık dünyanın hiç bir acısı seni sevmeyi unutturamaz bana artık.
İnanmak; seni düşündükçe söylediğim bir şarkı olmalı dudaklarımda...
İnanmak; gökyüzünün en karanlık zamanında bile görebileceğim bir yıldız olmalı...
Dağlardan, denizlerden esen serin rüzgarlar gibi,
senden gelen bir şey olmalı inanmak.
Kimi gün kalem olmalı parmaklarımda, kimi gün kulağımda musuki, gözlerimde ışık olmalı.
İçtiğim suda, yediğim ekmekte sana tüm inanmanın tadını duymalıyım.
Her sabah ilk ışık, sana inanarak yaşayacağım mutlu bir gün getirmeli bana.
İşte o zaman yokluğuna bile dayanabilirim, özlemlerim daha derin bir anlam kazanır.
Seni beklerken şüphelerin o kahredici zehiri ile, geciktiğin her saniye bir defa ölmem.

Artık aldanmak istemiyorum.
Seni aldatmak zevkinden sonuna kadar mahrum edeceğim.
Beni aldatmanın acısını da, sevincini de hiç tattırmayacağım sana.
Çünkü, aldattığın zaman; yemin ediyorum yeryüzünde olmayacağım.
İnanmışlığım ölüme kadar sürsün, bırak...

Zarımı son defa senin için atıyorum!..
Ey benim doğmayan sabah yıldızım
Geceler mi uzak sen mi uzaksın?
Ne zaman bitecek bu yalnızlığım
Umutlar mı uzak sen mi uzaksın?

**ewa** · #13 (**permalink**) 05-07-2006, 22:45

Ellerin üşümeye başladığında anlamaya da başlayacaksın. Tokalaşmak için aranan bahanelerin, artık bahane olarak dahi tanınamayacak hale gelmesi; şüphesiz ellerin beraberken daha sıcak

ÇOK GÜZELDİ CANIM YÜREĞİNE SAĞLIK ...SADECE BU DEĞİL HEPSİ ÇOK GÜZELDİ

SAĞOL

**Gecem** · #14 (**permalink**) 05-07-2006, 23:20

sevgi bu akdar basitmiydi

ya sözlerr...

yaaa bakıslar...

seviyorum işte kahretsin...

ama...

sevilmeye dayanamam

saolun arkadaslarrr paylasım için

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Bu KaDaR SeveBiLiRmiSiniz ? ... LÜTFEN SONUNA KADAR OKUYUN ......!	PaçoSS	Hikayeler ve Efsaneler	15	03-12-2007 23:08
İncitmeyecek kadar uzak, Üşümeyecek kadar yakın..	KãRdé£éN	Hikayeler ve Efsaneler	2	03-08-2007 22:12
Hayat Kadar Yalan, Ölüm Kadar Gerçektik	NowomanNoCry	Paylaşmak İstedikleriniz	7	07-02-2007 14:11
'Ne kadar çok dış yatırımımız varsa, o kadar çok ihracat cephemiz var demektir'	Haberci	Son Dakika Haberleri	0	28-01-2007 18:00

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)