2de1

**_aLmİrA_** · #1 (**permalink**) 06-07-2006, 13:41

--------------------------------------------------------------------------------

ÇOK SADE BİR HİKAYE

Şimdi size çok sade bir hikaye anlatacağım.

Ne anlatan için anlatması, ne dinleyen için anlaması zor olacak bu

hikayenin:

Ne büyük anne ne büyük baba tanımıştı masallarda ya da hayatta olduğu

gibi ki kendisine bir şeyler öğretilsin. Ama iklimi munis sözü gerçek biri o

henüz küçücük bir çocukken söylemişti:

Hava soğuk, su soğuk ve yatak sıcacıkken ve uyku kollarına çağırırken

seni; sabah namazına kalktığına yarın ruz-i mahşerde, yatak tanıklık

eder, yorgan tanıklık eder, su tanıklık eder.

Oysa hayat onu, tanıklıkların yabancı dilden giren sözcük listeleriyle ifade

olunduğu bir metropol uygarlığının kollarına bırakmıştı. Hep o bildik

cümle. Plastik kredi kartları. Artık betonarme bile olmayan çok ama çok

katlı binalar. Bilgisayarlardan da öte teknolojiler. Hayata kablolarla bağlı

bir yaşam. Hayata sorsanız ki her şeyin sorumlusuydu, o da sorumsuz

olduğunu söyleyecekti. Görünürde alabildiğine genişlemişti yaşamı.

Görünmezde alamadığına daralmış. Sıkışıp kalkmıştı. Nefes almasaydı

ölecekti. Nefes almadan yaşamayı öğredi.

O kadar ki gökyüzü artık daraltılmış bir alandı.

Yıldızları saymak artık çok kolaydı.

Çünkü kentler aydınlık ve yıldızlar öylesine azdı. Zeytin ağacı. İncir dalı.

Gül yaprağı. Papatya tortusu. Toprak kokusu. Sardunya. Su.

Uzak bir rüyaydı.

Rüyaları olmadığından olacak uykusuzlukları başladı. Gece terlemeleri.

Oysa çok imkanlı ve çok yenilikli sağlık ünitelerinin, çok bilmiş doktorların

denetiminde biliyordu ki hasta değildi. Sorular sordu sonra, görünürde

soru sormasına neden yokken. Neden, diye sordu. Neyim ben? Nereden

geldim? Nereye gideceğim? Ne? Ne? Ne? Ne çok N ile başlayan soru

vardı. Ve N, ne çok geometrik hesapların dik başlılığına terk edilmiş

çizgileriyle ilk bakışta görkemli ama ne sert ve acı ne acımasızdı.

Sentetik elyafın sıcaklığında ısıtılmış yatağında bir sola bir sağa dönüp

durduğu uykusuz gecelerin birinde. Yapayalnızken. Bir avuç uykuya avuç

açmışken. Gecenin sessizliğinde. Gecenin sabaha döküldüğü yerde.

Birden. Üst kattan gelen sesler dikkatini çekti. Önce suyun sesi,

mahremiyeti ihlal edilmiş katlar arasında. Sonra iki diz’in sanki, sanki

sonra bir alnın yere dokunması, yere kapanması gibi. Yaşlı bir beden

olmalıydı bu. Bir anlam veremedi önce. Sonra bir gece, iki gece, üç gece.

Anlamını bildi.

Öyle oldu ki, uykusuzluklarının, gece terlemelerinin arka plan nedenleri

ortadan kalkıp da plastik bir uygarlıkta huzur dolumlu uykuları kendisine

döndüğü zamanlarda bile. Artık vakit gelince kendiliğinden uyanır ve o

sesleri bekler oldu. Bir tür refakat duygusu. Önce su.

Gecenin bu vaktinde kendisi gibi ama kendisinden bambaşka bir

uyanıklıkta olan, görmediği bir gövdenin hareketlerini izlemeye başladı.

Ne biliyorsa, ne kadarını biliyorsa hatırlamaya, okumaya ve boşlukları

doldurmaya çalıştı. Ama hiç yerinden kalkamadı. Hava soğuk ve yatak

sımsıcaktı. Oysa insan, istediği kadardı.

Her gece uyku ile uyanıklık arasında süre gitti bu refakat.

Biri sentetik yatağında huzursuz ve uykusuz, diğeri uyanık iki kişi.

Aradan çok zaman geçti. Kalbin uyanmasına, bedenin bile değişmesine

yetecek kadar çok zaman.

Bir gün. Günün geceden sıyrıldığı bir zaman. Yani o zaman. Refakat anı.

Kulak kesildi. Su sesi bir alt kata inmedi. Ne bir ses ne bir hareket. İçi

sızladı. Uyuya kalmıştır, dedi. Gidip kapısını çalsam. Uyandırsam.

Vazgeçti. Hava soğuk yatak sıcaktı.

Bir gece. Üç gece. Beş gece. Çıt yoktu.

Neden sonra duydular. Kapıcının sayesinde buldular. Su her zamanki gibi

soğuktu.

İçi sızladı adamın. Yalnız ve yaşlı bir kadın. Yaşamı gibi ölümüne de

refakat edecek kimsesi olmamıştı. Hava soğuk, yatak sıcacıktı. Kalktı. İlk

kez soğuğu duymadı. Gökyüzüne en yakın olabileceği yere, balkona çıktı.

Çelik kolonlarla sağlamlaştırılmış kente doğru baktı. Sonra başını kaldırdı,

yıldızları saydı. İçi sızladı, hem nasıl sızladı.

Onun, dedi, her sabahın geceden sıyrıldığı anda uyandığına ve sıcacık

yatağını terk ederek soğuk suya koştuğuna; yatak tanık, yorgan tanık,

yastık tanık. Kabul edersen tanıklığımı, dedi, şu aciz beden tanık.

……

Bir alt katta genç bir üniversite öğrencisi, gecenin o vaktinde şiir yazmak

için gamlanıp duruyordu. Birden, mahremiyetleri ihlal eden bu çok katlı

ve kendi zenginliğinde yoksul binada, bir üst kattan gelen su sesiyle

irkildi. Sonra sanki iki dizin ve sonra sanki bir alnın zemine hafifçe

dokunması sesi. Orta yaşlarda bir gövde olmalıydı bu. Önce bir anlam

veremedi. Sonra bir gece, üç gece, beş gece… Çok sade bir hikayeydi.

Nazan Bekiroğlu-Mor Mürekkep

**Mahbube** · #2 (**permalink**) 01-08-2008, 15:38

DeĞİŞİk : ) ama Çok gÜzeldİ

**melankoliasi** · #3 (**permalink**) 01-08-2008, 15:45

gercekden degişik ama güzel bir hikaye yüregine saglık...........

**_aLmİrA_** · #4 (**permalink**) 01-08-2008, 19:53

eywallah.uzun zaman olmş.bir kez daha okudum.yine aynı işte

vesselam.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Anlayana Anlamlı sözler	minas	Güzel Sözler - Sevgi Mesajları	1	20-03-2008 03:54
teşekkür ya da sade bir rep	filament	SMF Destek Bölümü	4	15-09-2007 18:54
İnat (Anlayana)	SeaBoy	Şiir Köşesi	4	27-07-2007 15:09
AnLaYaNa !!	jan_flavo	Paylaşmak İstedikleriniz	5	17-09-2006 20:39
peri`ce {güldüren değil ağlatan karikatürler}anlayana	!NC!PéR!S!	Resimler ve Karikatürler	32	18-05-2006 12:15

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)