#1 (permalink)
18-05-2008, 12:16
|
İşi kavrayan 2de1'ci EsKi Yara ...
Kayıt: 15.03.2008 Yaş: 22 Mesajlar: 1.578 Rep gücü: 26 | Açık Mezar  | |  | | | Ben;
Teğet geçtim kalın bir balçıkla örülmüş tövbelerimi,
Soluksuz kalan aklımın en tenhasındayım... 
Ana caddelerin kaldırım taşlarına demirledim gemilerimi,
Öyle, kurak bir iç şehirde gemilerim,
Bense böylesine kurak bir denizde boğulabilirim...
Taze ölümlerle kefenleyin düşlerimi,
Ben bir cümlenin en imlasız köşesinde kelimelerimle düşeyim o ateşe...
Yansın her bir cümle; hece hece...
***
Onlar önceleri solumdaki kesikle alay ettiler...
Ben yetim kalmayı,
Sol yanımı bir kesik uğruna yakmayı,
Nedense daha haysiyetli sanıyordum... 
Fakat, sol yanım kalem uçlarıyla dolu,
Seyri bol gözyaşı sularıyla...
Fark etmez..
Yüreğimdeki enkaz izleri artık balçıkla sıvanıyor...
Bir mezarla konuşmak gibi yalnızlığım, şuuru bilinçsizleşiyor... 
İşte buyurun; açık mezar... /- ölümlü beden, sonunda ölümü farkediyor...- | |  | |  | |
| |