2de1

**Sümbüle** · #1 (**permalink**) 05-09-2006, 19:23

Beni inandırmışsın bir kere,
İki insan aynı yöne, aynı kararlılıkla ve de aynı yürekle giderse yer sallanırmış fikrine..
Aksini benden isteme. Gittin mi geri dönmeyeceksin, Döndün mü bir kez, bir daha gitmeyeceksin. Adam gibi yaşatmadılarsa sevdamızı, zalimlere inat düştün mü kalkacaksın. Yarım kaldıysa yüreğin, yarım bıraktılarsa seni, benimle tamamlayacaksın kendini.
Birlikte yürüdüğümüz yollara tek başına gitmeyeceksin,, beni de göndermeyeceksin böyle gözü yaşlı, kalbi kırık, per perişan.
Birlikte büyüdüğümüz bu yerbizi birarada görmemeye alışamadı da, sen bensiz yaşamaya nasıl alıştın sahi?
Hiç mi terk etmedi gözyaşların gözpınarlarını,hiç mi atmadın beynini bir yerin en yüksek tepesinden, ya da hiç mi sarılmak gelmedi içinden bir daha ayrılmamacasına.
Sözlerini benden kacirma sevdigimgözlerine baktigim zaman kendimi görecegim..
sen teslim olmayı erteliyorsun kendince. Peki ömrümüz ne kadar rötarlı dersin?
Ben seni oldugungibi sevdim. Ben senin yüreğini sevdim. Ne kocaman cüssene aldırdım, ne deli gözlerine. Ben seni sen olduğun için ve beni bu denli sardığın için sevdim. Ben omzuna bir yaşam boyu güvenle yaslanayım diye sevdim, kaybedeyim diye değil.
Hiç bir şey için geç değil inan.
Hayat -geç-(iyor) sevdiceğim!

**sinemis** · #2 (**permalink**) 06-09-2006, 13:56

Sahipsiz bir uçuruma düştü gözlerim
Aşkın yalnızlığına vurdum gecemi
Yine havada kan kokusu var.
Yine hüzün firarında yüreğim...
Uçurumlar özgürü bir failin günlüğünden düşüyorum.
Ve sayfa sayfa ölüyorum,
Sana yazılmış tozlu bir romanda
Beni ihbar ediyorsun ayrılığa,
Ayrılıksa kan kusturuyor,kelepçeli yalnızlığıma...

Kinim yeşeriyor sarı sayfalarda
Sisli bir kabus oluyorum.
Çatlayan bileklerim seni arıyor, dilim susuyor yine.
Olumsuz bir kent düşüyor yastığıma
Sen ölüm oluyorsun beynimin labirentlerinde.
Alnımda bir kavga duruyor ,kaşlarım ayrılığa çatılı,
Ben seni tüketiyorum ateş çemberi yaşamalarımda.
Ve tükenmişlik oluyorum ömrümün geri kalanında.
İçimde ölüyor bu şehrin insanları,
Ben yalın ayak kor taşıyorum kara kışlara.
Soğuğum sen ,gecem sen, yangınım sen ...
Bir avuç kül savruluyor uzaklara,
Gözlerimde kan sonbahar kokularında.
Her hücremde bin intihar büyüyor.
Ve sen can çekişiyorsun kuytularımda.
Bense kayboluyorum...

Yine havada kan kokusu var.
Seni çekilmiş bir yürekte senden geriye
Kocaman bir ayrılık var....

Şimdi her adımda düşüyorum,
Tuzağına takılıyor yüreğimin kenarı,uzaklara göçüyorum.
Yollara vuruyor zaman , uzadıkça uzuyor.
Mevsim tükeniyor içimde,yağmurlar ıslatıyor gözlerimi.
Hayır hayır ağlamıyorum,
Ayrılık kaçtı gözüme , belki ondan bu yaşlar...

**sinemis** · #3 (**permalink**) 06-09-2006, 14:52

Gönül hicranıma yoldaş...

Bir kara ağacın gölgesindeyim bu gün,

Yarası kapalı yiğidin yüreğine sorarım yanmışlığı..

“Yürek bilmek ister” derim, sessiz yakarışları

Senin gezdiğin yollarda sana hasret kalanları,

sahi kim onlar?

Anlatabilir misin yarım kalmışlığı..

Bitti sanıp alkışlarken, yeniden başlamayı

Her dönemeçte karşına çıkan zorlu savaşları..

Her dönüşte yeniden tutunmayı ve yeniden tutundurmayı

Sahi ! Kimlere döndün yüzünü,

Kimlerle döndü yüzün bahara..

Kaç bahar geçti senden

Ya da kaç baharı görmezden geldi yüreğin?

Kaç yangın bıraktın geride

Ya da kaç yangına bahar oldu gözlerin

Yürüdüğün yollarda duyurabildin mi hiç ayak seslerini uzaklara

Yitip giden onca kalabalığın arasından çekip alabildin mi sana ait gölgeleri?

Uzakların inadına geri getirebildin mi artık dönmeyişleri,dönmeyecekleri

Peki kaç dönenden memnun kaldı yüreğin...

Hiç bu kadar soğuk olmamıştı ellerin...

Sen yine dönmeyeceklere yaz sevgili..

Onlara söyle en hicranlı besteleri

Ve ben..!

Ben seni dinlerim,

sonuna dek dinlerim

Sonsuza dek...

Ve ben yine sözlerinin en ağır anlamları sırtladığını düşünüp

Her dinleyişte

Sende yüreğimi yenilerim...

Sığ sularına çekilip gözlerinin,

En masum haline bürünüp

Yine sana koşar yüreğim

Sende büyür,

Sende çoğalır

ve yine

sende tazelenirim..

Hümeyra TÜRKSOY

**Sümbüle** · #4 (**permalink**) 09-09-2006, 12:51

Ertelenmiş bir zaman, hiç yaşanmamaya mahkumdur..Hayallerin bekleyişini yalnızca bir pişmanlık karşılar...Mevsimleri, ayları ve haftaları saymaya kalktığında, ömür yaşanmamış bir bahar gibi tükenir, kaybolur gider...

Sevdiğini bulmak ya da bulduğunu sevmek tercihi en zor olan iki seçenektir yaşanan bu hayat sınavında...Boşuna akan ırmaklar mı var yüreklerde, sebepsiz mi coşkun bir denizde maviye olan özlemler...

Ufukta görünen o ki, mutluluk tek kişiliktir aslında...

Karşımızdakinin çabasına ihtiyacı yoktur mutluluğun...Sevginde
sevebildiğin kadar büyüktür, sevdiğin sürece meydan okur dünyaya... Sevip te sevilmiyorsan, karşılık bulmuyorsa sevdan, masumane bakışlarınla baktığın gözler seni görmüyorsa hasretle beklenen gelmez hiçbir zaman, o hasret yüklü zamanı yalnız ve tek başına tüketirsin......

Ama boşa geçmemiştir dolan vakit...
Heba olan, yazmaya çalıştığın şiirlerin de değildir...Türkülerin diliyle yas tuttuğun ıssız geceler, sırdaşlığını hiç terk etmez...Kıymetini
bilmediğin kır çiçekleri yeniden açar, o içinde özenle sakladığın gül solarken...

Yıllar geçse de üstünden, ayrılanlar hep aynı acıyı çeker...Ama yollar hiç bitmez.. Sonuna yaklaştım dediğin yerler, birer duraktır aslında...Ve sen yolculuğunu gönüllü olarak bitirmişsindir o durakta..Güneş hep geç doğmuş gibi gelir sana..

Hep bir umutla beklenirken sevda habercisi, yüreğini teselli etmek de sana düşer...

Her şeye rağmen ürkütmesin seni bu sevdanın ateşi...Her yangın, ilk önce başladığı yeri yakar...

Sana küçük, kendime büyük gelen yüreğimde, yıllar geçse de senin adın
yazar..Ve bil ki sevdiğim, uslanmaz ruhum yaşadıkça seni sever, seni sevdikçe yaşar ve mutlu olur....

**Sümbüle** · #5 (**permalink**) 09-09-2006, 12:52

Bir kırmızı kadehin içinde boğuldum yalnızlığımla.Adaklar adamadım
kavuşmaların uğruna.Çünkü sen kadar sensizliği de istedim ben aşkın
tadına doyasıya varabilmek adına. Özlemek istedim seni, gecelerce uykusuz kalan bir kadının gözünü kapatıp rüyalara teslim olmasını istemesi gibi....

Havai fişekler patlamalıydı gözlerimde seni yeniden gördüğümde...Kavuşmanın lezzetini sağlayan özlem değil miydi? Özlenmeyen bir yürekte aşk barınabilir mi?

Bardaktan boşalırcasına yağan yağmurda elin elimde sarılmak istemedim
yağmurlara. Yokluğunu yüklenip sırtıma, şeffaflığında hissedebilmek
istedim seni umarsızca.Kolaydı ıslanmak sırılsıklam saçakların altında, zor
olanı istedim; yağmurla değil, varlığının kattığı yoklukla yıkanmak...Başardım canözüm, az önce okşarken saçımın her bir telini bir sağanak, özleminle sırılsıklamdım sensizliği her bir hücremde anlayarak...

Seni tüm bencilliğimle sevdim...Sevilme ihtiyacımın cevabıydın sen...
Aşkın sendeki yansımalarıydı beni çeken. Yankılanan sesimdi, sesindeki. Ben sevmenin bana ait olan kısmını sevdim. Deniz dibinin büyüleyici
evreninden çıkıp, vurgun yiyen yanını sevdim. Dingin doğanın içine kattığım fırtınayı sevdim...

Belki seni değil, seni sevmeyi; belki seni değil, senin beni sevmeni sevdim...

**Sümbüle** · #6 (**permalink**) 12-09-2006, 10:53

*Gözlerine Hapset Beni*

Yalnız mısın benden uzaklarda, ellerin boş mu kaldı bir tanem? Gözlerinden akan yaşlar artık kalbini mi acıtıyor... Kalbinde ki yangını durduramıyor musun? Tıpkı benim gibi sürekli hayallere dalıp düşünüyor musun? Gözlerinin daldığı yerde hayalimi görüyor musun? Peki ya dokunmak istediğinde ellerinin ona hiçbir zaman değemediğini görmek seni yıkıyor mu? Yalnızlık bu kadar kahredici olmamıştı değil mi? Ama biliyor musun bir tanem ben kahroldum, yıkıldım artık... Yalnızlıklarla baş etmek istemiyorum belki de... Belki de hayatım boyunca yalnız kalmışlığın verdiği acıyı bilen biri olarak dayanamıyorum... Bugüne kadar hep gecelere isyan ettim ama artık anladım ki asıl suçlu gündüzler. Artık güneş doğsun istemiyorum çünkü her doğan güneş beni her gün yeniden başlayan üzüntülere itiyor... Her gün doğduğunda gülüyorum ama bu tebessümler beni hayata bağlamıyor. Bende senin gibiyim...!!! Peki neden hata bende olsun... Neden acısını doğan günden çıkarmıyorsun... Neden her seferinde bana yükleniyorsun... Artık acıları sırtıma yüklenemiyorum çünkü taşıyamıyorum...! Ağzımdan çıkan her kelime bir haykırış ama duyanım yok, oysaki ben herkesi duyabiliyorum...! Gözlerimi kapadığımda karşımdaki hayal sensen eğer bil ki akan göz yaşlarım mutluluktan... Yalnızda olsam hayalinle beni şereflendirmen bile yeter... Sana gözlerine hapset beni dedim. Yanaklarından süzülüp dudaklarında biten göz yaşın olmak istedim. Ömrümü kalbinde tüketmek istedim. Ellerimi ellerine kelepçelemek, anahtarını okyanusların dibine gömmek istedim. Olmaz dedin her seferinde, istemedin beni, kalbimi, sevgimi...! Öleyim dediğimde ise sadece güldün çünkü yapacağımı biliyordun. Benden ölmemi isteseydin bu kadar üzülmezdim, bana sensizliği yükledin...! Kapıyı çekip gittiğinde arkandan baka kalmıştım. Hani sana aşkımı ilan ettiğim gündü... Tüm cesaretimi toplamış “seni seviyorum” demiştim, oysaki bana her zaman gülümseyen sen susup kalmiştin, bekledim “bende seni seviyorum” demeni bekledim ama demedin... Bu kadar zor değildi biliyordum ama öğrenmiştim ki “sen beni sevmiyordun.” İşte hayatın acımasızlığı beni de vurmuştu o gün, o gün beni yıkmayı başarmıştı...!!! Hele de evlenip gittiğinde, bu diyardan göçmeye karar vermiştim... ama olmadı işte, bir daha da yapmaya cesaret edemedim. Aradan sekiz sene geçti hala aklımda, kalbimdesin ama biliyorum sen yuvanda, kendi hayatında, benden uzakta yaşıyorsun... Ya sana geri dön dersem, biliyorum şuan benim de güldüğüm gibi sende gülüyorsun... Çaresizliğime ver be gülüm, bana gülme, acıma, üzülme benim için; sensizim belki, omuzlarımda inanılmaz bir ağırlığı taşıyorum ama sensizliği taşımak bile güzel be gülüm... Belki bir gün seni görürüm umuduyla yaşıyorum. Sen değil miydin umutlarını kaybetme diyen. Her zaman mutlu olmasını bil diyen, sensiz olmuyor ama en azından seni düşündüğüm zamanlar gülebiliyorum... Yaşadığımız anılarımızda olmasa herhalde kalbim durmuştu şimdiye kadar... Ben sende tutuklu kaldım, kendi hayatımdan çaldım, yedi cihan dolandım, bana mısın demiyor...!!! Sen beni kalbine kilitlemedin belki ama ben seni kilitliyorum... Ömür boyu kalbimin mahkumu olarak yaşayacaksın ve bebeğim en kötüsü sen bunu bilmeyeceksin...!!!

AŞK DİLİYORUM SANA

**Sümbüle** · #7 (**permalink**) 12-09-2006, 10:58

...Başka düşte...bulamayacaksın...bulamadığını bir öncesinde...
tamam bunu öğrendim...
biliyorum ama...en acıtanı ne biliyor musun?...dedi kendi
kendine...!

...hani o gidişleri var ya...sessizce...suskun...

...kırılan sen oldğun halde...kendisiymiş gibi...
hani o
arkasına dahi bakmadan gidişleri...
hani senin "o an" "oracıkta" "ancak" arkasından baka kaldığın...anın
durması için yalvardığın,
tutup ucundan geri çevirmeye çalıştığı an varya,hani yapabilsen o merdiveni, hani yapabilsen o kapıyı,hani yapabilsen o sokağı tutup
ucundan geri çevirmeye canını bile verebileceğin o an...
...o işte en acıtanı o...

...hani o tıpkı elinden düşen en sevdiğin, en güzel "şeyin gibi"...hani o
tıpkı tutamadığın gibi...hani o tıpkı tüm gidenlerde yaşadığın gibi...
hani o bir ince sızı var ya içe içe akan...hah işte...tam öyle
incecik...yırtarak kayan...düşen
kanatan...acıtan...tutamadığın...parçalanan...tuzl a buz olan...
zamana savrulan...zamanda akıp giden...hani o zamanla çatıştığın
ama zaman içinde yok olmayan herkesin inandığı o kocaman...
"zaman her şeyin ilacıdır" yalanı...
bunun bir yalan olduğunu tekrardan hatırladığın an...
ve kendini kandırmaya başladığın an...
istemeye istemeye inanmaya başladığın an...
...o işte...en acıtanı o...

...ama senin orada olduğunu hep bildiğin...
...ama senin hep hissettiğin...
...ama bir dahası olmayan...
...ama zaten hiç senin olmayan...
...ama senin hep bildiğin...
...ama senin hep hissetiğin...
...ama bir daha sana geri gelmeyecek olan...
...ama buna rağmen
...gelmeyeceğini bile bile senin beklediğin...
...o işte...en acıtanı o...

...sonra o kocaman kocaman, akıp gitmek bilmeyen zaman...
...o durduramadığın an'ın karmaşası tezatlığı...
...kördüğüm oluşu...
...o "acabalarla"."keşkelerle" dolu soruların...
...içindeki kısır döngülerin...
...ve o an...
...hiç bir şey yapamamanın çaresizliği
...o işte...en acıtanı o...

...belki de sadece çaresizliğin...

. ..çaresizliğim...lütfen beni artık acıtma...!

**!NC!PéR!S!** · #8 (**permalink**) 12-09-2006, 11:17

şiir bölümü kuralları gereqi teşekkür mesaj larınız siLinmiştir

**GiRL_Léé** · #9 (**permalink**) 29-09-2006, 11:52

Birkaç dakika da olsa,
Seninle olmak güzeldi.
Essizdi gözlerin,
Yüregin bir nehir gibi,
Yüregime akarken...

Ask dedin mi tadi damaginda kalacak,
Tatlisi bir sohbet olacak.
Sonra arayacaksin o sohbeti
Geride bir kaç hatira olacak.

Birkaç dakika da olsa,
Yüzüne bakmak güzeldi,
Gözlerine yazilan siirleri okumak.

Seninle olmak güzeldi,
Bir yaz aksami, rüzgarlar altinda,
Arkasindan sessiz bir yagmurda islanmak,
Ve tenine degmek, sarilmak sana simsiki.

Gidisin aci verse de,
Seninle olmak güzeldi,
Bir yagmurun,
Bir rüzgarin seni hatirlatmasi,
Ve tenimin hala tenini hissetmesi.

Seninle olmayi hiçbir seye degismedim,
Senin kadar essizdi o dakikalar,
Ve gözlerin kadar.
Seninle olmak güzeldi.

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
...:::Yüreğinin Kıyısı:::...	@G@NT@	Paylaşmak İstedikleriniz	31	30-09-2007 23:26
Kur'an Hayatımızın Neresinde...???	Osmanlıkızı	Dini Konular	2	06-02-2007 22:49
Yüreğim Yüreğinin Müptelası	!NC!PéR!S!	Paylaşmak İstedikleriniz	23	22-11-2006 00:13
Yüreğim Yüreğinin Neresinde?	aSi MeLeq	Paylaşmak İstedikleriniz	4	17-11-2006 17:17
Nokia N73'ün albenisi neresinde?	Zerd@	Cep Telefonları	8	05-09-2006 16:16

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)