2de1

**!NC!PéR!S!** · #**101** (**permalink**) 03-05-2006, 21:58

Şimdi sen su olduğunu düşün. Su kadar özel,
su kadar faydalı ve su kadar çok... Tükenmez...

İnanıyorum ki, gerçekten de öylesin. Ama ister çeşmelerden dökül,
ister göklerden yağ, ister nehirler dolusu ak,
dibi olmayan bir kovayı dolduramazsın. Yani;
seni dinlemeyenlere sesini duyuramazsın...
Unutma! Daha çok bağırdığında daha çok dinlenmezsin...
Gürültünün parçası olursun sadece.

Suyun yanında olanlar suyu en az içenlerdir.
Çünkü; su nasılsa burada,
lüzum yok ki suyu kana kana içmeye diye düşünürler...
Aynen, sesini sürekli duyanların seni dinlemedikleri gibi!

Ormandaki hiç bir hayvan, ırmağın gürültüler koparan yerinden
su içmeye çalışmadı şimdiye kadar. Hepsi, hep sabahın
en sakin anını bekledi suyun durgun yerlerini bulabilmek için,
gittiler ve sakin sakin ihtiyaçlarını giderdiler. Onlar için
en uygun olan ve kendi istedikleri zamanda...
Sen, hep bir su olduğunu düşün.
Su gibi güzel, su gibi yararlı, su gibi vazgeçilmez...

Ve su gibi hayat kaynağı olduğunu düşün. Ama su gibi
yaşatıcı ol, su gibi yıkıcı, sürükleyici ve öldürücü değil!..
Sen bir su ol... Ama
rahmet ol, afet değil!
Su isen tarlalarını basma insanların, yuvalarını yıkma,
ocaklarını söndürme, sana felaket denmesin!

Su isen bir bardağa sığabil ki; damarlara giresin!..

Su yüce Allah’ın insanlar için yarattığı en büyük nimetlerden biri...
Suya benzediğini unutma! Su gibi özel, su gibi güzel,
su gibi faydalı, su gibi lüzumlu ve su gibi bitmez,
tükenmez olduğunu da unutma.

Ayrıca su gibi sakin olabileceğin gibi, su gibi de
kiyametler koparıcı olabileceğini unutma...

Unutma; senin işin rahmet olmak, afet değil !

Vadiler varken önünde ve ovalar varken,
yayılabileceğin küçük ırmaklara ayırabiliyorsan kendini
ve bardaklara bölebiliyorsan, hayat verirsin çevrene.

Ve yaşayabilirsin dünya dönmesine devam ettiği müddetçe...

Yoksa hep duyulmayan, dinlenmeyen, korkulan ve
kaçılan olursun; seller, afetler gibi...
Tercih elindeydi hep ve hep de senin ellerinde olacak...

Ya tutmayı öğreneceksin dilini veya hiç durmadan
konuştuğun için, sadece bomboş ve anlamsız sesler çıkartan
birisi olduğunu zannettireceksin çevrendeki insanlara!

Ama yapman gereken şu, değil mi?
Düşüneceksin ne zaman ne söyleyeceğini.
Düşüneceksin kimin dinleyip dinlemediğini,
kimin anlayıp anlamadığını. Düşüneceksin
anlatmak istediklerinin ne kadarını anlatabildiğini...

Hatta anlayanların anladıklarının da senin anlattıklarının
ne kadarı olduğunu düşüneceksin...

Ve konuşmak için en uygun zamanı bekleyecek, en az
ama en uygun kelimeleri seçmeye çalışacaksın...

Ahmak olmayan yolcuların, önceden aldıkları biletleri ceplerinde
olduğu halde, saatlerini kontrol ederek, vakit yaklaştığında,
vapurun kalkacağı iskelede hazır olmaları gibi, sen de
fikrini bildireceğin kişinin kıyıya yanaşmasını bekleyeceksin!..

Demeyeceksin ki, ben canım isteyince giderim iskeleye,
vapur da o saniyede gelmek zorunda!..

Demeyeceksin ki, aklıma geleni aklıma geldiği biçimde
söylerim. Karşımdaki de değil duymak, değil dinlemek,
anlattığımdan bile fazlasını anlamak zorunda!..

Keşke öyle olsaydı. Keşke haklı olsaydın,
ama maalesef değil...

Ağzını açıp şelaleden dökülen suyu içmeye çalışan
bir tavşan gördün mü hiç ?..

Veya önüne çıkan ağaçları dahi sürükleyen bir selden
susuzluk gidermeye uğraşan bir ceylan gördün mü ?

Kaplanlar bile içebilmek için suyun durulmasını bekler,
beyni olan her yaratık gibi!

Hadi... Sen şimdi su olduğunu düşün, ve kendini su gibi hisset...

Su gibi özel, su gibi güzel, su gibi berrak, su gibi yararlı...

Su gibi hayat kaynağı ve su gibi bitmez, tükenmez olduğunu hatırla...

Ama yine su gibi bir küçük bardağın içine sığdır ki kendini;
girebilmeyi öğren insanların damarlarına.

Hayat ver...

Vazgeçilmez ol !!..

**!NC!PéR!S!** · #**102** (**permalink**) 04-05-2006, 08:29

Sen, hayatıma girmeden önce ben vardım.
Sen, hayatıma girdiğinde ise ben yine vardım
Ancak birbirinden farklı iki varlık
İki kişilik, iki ruh, iki beden olarak...
Yokluğunda ben;
Geceleri oturur; Radyo dinlerdim.
Aşıkların birbirine arğaman ettiği şarkıları,
Ben de yalnızlığıma armağan ederdim.
Herşey anlamsızlaşırdı çoğu kez.
Ve çoğu zaman anlamsızlıklarda kaybolur giderdim.
Yaşamak mı daha acı veriyor yoksa ölmek mi? gibi
Acımasız sorularla kendimi irdelerdim.
Varlığında ise herşey bambaşkaydı.
Ben bir başkaydım.
Gecelere seninle beraber veda eder.
Günün ilk ışıklarına seninle Merhaba derdim.
Ve anlamlı gelirdi herşey.
Anlam karmaşaları bir bir terkedi beni.
Sen de var olmayı, seninle birlikte yaşamayı
Ve herşeyi seninle paylaşmayı severdim.
Seni her geçen gün daha da çok severdim.
Ancak nerden bilebilirdim ki masalın sona ereceğini
Nerden bilebilirdim habersiz çekip gideceğini.
Dün vardın bende vardım.
Bugün yoksun; Bense varmıyım yokmuyum bilmiyorum.
Dolmayacak cinsten bir boşluksun şimdi.
Ne sana benzeyen biri bu boşluğu doldurabilir.
Ne de yeniden çıkıp gelsen SEN doldurabilirsin.
Öyle bir boşluk ki sorma gitsin.
Boşver ve sevgili
Alıştım ben yalnızlığa ayrılıklara
Bırak artık böyle sürüp gitsin

**!NC!PéR!S!** · #**103** (**permalink**) 04-05-2006, 08:55

EĞER AŞKI,SEVGİYİ TANIMIYORSAN O DA SANA MERHABA DEMEZ.HAYATIN YOLLARINDA BİN KEZ KARŞILAŞSAN BİLE NE SEN ONU TANIRSIN,NE DE O SANA SELAM VERİR.MUTLULUĞU TANIYACAKSIN,AŞKI DA KİM BİLİR.BELKİ EVİN BAHÇESİNDE BÜYÜYEN ÇAM AĞACIDIR AŞK,BELKİDE SOKAĞIN KÖŞESİNDE BOY ATAN AKASYADIR.BAHÇEDE ÇAM YOKSA SOKAKTA AKASYA SALINMIYORSA,O ZAMANDA PENCEREDEN GÖRÜNEN AVUÇ İÇİ KADAR DENİZDİR.PENCEREDEN DENİZ GÖRÜNMÜYORSA, SOKAĞA BAK SOKAKTA OYNAYAN BİR ÇOCUK YOK MU?VARSA ADI MUTLULUKTUR,SEVGİDİR.YA YOKSA!O ZAMAN BELKİDE BİR KEDİDİR SOĞUK KIŞ GÜNÜNDE CAMDAN BAKAN.BELKİDE KALBİNDEKİ SIZI,ACIDIR.
EĞER AŞKI,SEVGİYİ BULAMAZSAN GEL YANIMA,NİYE Mİ?
AZ DA OLSA BENDE VAR,HENÜZ YİTİRMEDİK ONLARI.
BİR AVUÇ BİR TUTAMLIK SEVGİYE İHTİYACIN VARSA,BENDE VAR SEVE SEVE VEREBİLİRİM.
BENDE KALMAYINCA ÇALACAĞIM İLK KAPI SENİN KAPINDIR.NİYE Mİ? ÇÜNKÜ SEVGİNİ İSTEMEYE AZ DA OLSA BİRAZ BANA DA VERMENİ İSTEYECEĞİM.ÇÜNKÜ;

( SEVGİNE İHTİYACIM VAR. )

**!NC!PéR!S!** · #**104** (**permalink**) 04-05-2006, 08:59

Yıldızları seyrettim dün gece
Sensizliğin gölgesinde
Geceyi beyaza boyamak ister gibiydiler
Gülümsüyorlardı sanki
Ama senin gibi değil

Yıldızları seyrettim dün gece
Sensizliğin ortasında
Yalnızlığımı örtmek ister gibiydiler
Ama uzaktılar
Neredeyse senin kadar

Yıldızları seyrettim dün gece
Sensizliğin ötesinde
Mutluluk şehrinin ışıkları gibiydiler
Yolu olmayan bir şehir
Sana ulaşmanın imkansızlığı gibi

**!NC!PéR!S!** · #**105** (**permalink**) 04-05-2006, 09:01

Denizde bir kum tanesi de olsa, umuttur umut. Yaşamaya sebep...

Hiç bitmez istekleri insanoğlunun. Kendimizi bilir bilmez biran önce büyümeye can atarız. Böylece salmaya başlamış işte köklerimizi hayata. “Keşke hiç büyümeseydim” demeye başladığımız vakit, çaresizliğimi kabul eder ve devam ederiz yürümeye, büyümeye. Ağır ağır, isteksizce. Kimi zaman bir el iter sırtımızdan usulca, koşaradım kimi zaman. Bağlanmak için bir umut ararız, yığınla buluruz. Önce iyi bir okul bitirmek isteriz, ardından iyi bir iş. Nice sevgiler gelir geçer hayatımın orta yerinden, kiminde acı çeker, kiminde çektiririz. Bir eksilip, bir çoğalırız. Kaybederiz bilmeden, hiç aklımızda yokken kazanırız. Böylece oturur benliğimiz, köklerimiz daha da derinlere iner. Umutsuz kaldığımız zamanlar da olur elbet. Hayat bu; her şey ne zaman hep çok güzel oldu ki. İsyan boşa; ne çocukluğumuz geri dönebilir, ne değiştirmeye yeter gücümüz geçmişi. Hep tutunacak bir dal buluruz, ya da dallarımızı onaracak birilerini.

Umutsuz kaldığımız vakit, öldük demektir.

Yaşamaya sebep, seni seçtim. Umudumsun...

Kolu kanadı kırık kuşlar gibiyim şimdi. Bırak uçmaya, ayaklarımı yere basmaya yok mecalim. Uykusuz üç beş gecenin ardından iki kadeh içmiş gibiyim. Anlayacağın, bende mevsim hazan, hüzün soluyorum havadan. Köklerimden birkaçı sarsılmış, kopacak gibiyim yerimden. Ne kadar umutsuz kalsam da sensizliğimle, umut doluyum yine de işte. Hayat bu; her şey ne zaman hep çok güzel oldu ki. İsyan boşa; ne seni yar edebilirim kendime, ne dönebilirim artık gözlerimim sana değmediği yıllara. Tutunacak bir dalım var yine şükür ki, sesin çare olur yüreğime.

Umutsuz kaldığımız vakit, öldük demektir.

Yaşamaya sebep, seni seçtim. Umudumsun...

**!NC!PéR!S!** · #**106** (**permalink**) 04-05-2006, 09:13

yalnızlığımla
kar yağıyor
düşüncelerime
düşündüklerimle
üşüdüm

sarıl bana
sarıl
sokup da
göğsünün ta içine

ısıt
ısıt beni
sıcacık avuçların
vardı senin
kavrar mı
gece karanlığı
yalnızlığımı
ince uzun parmakların

ağlarsam
üzülme
sarıl bana
sımsıkı sarıl
yalnızlığım
düşündüklerime
düşündüklerimle
ü ş ü d ü m...

**aSi MeLeq** · #**107** (**permalink**) 04-05-2006, 09:29

Sen gittin ben mahvoldum
Sensizlik nekadar acı bilirmisin
Hayalinle yaşamak
Resminle konuşmak
İstediğim bu değil
Seni senle yaşamak
Varlığınla yaşamak...
Seni nezaman düşünsem
Boğazsıma bişeyler düğümleniyo
Vebiliyomusun ağlayınca geçiyo
Anlıyorumki odüğümlenen şeyin
Göz yaşı olduğunu
Sen gittin ben mahvoldum!
Bir köşede sessiz ağlamak
Birilerinde teselli beklemek nekafdar acı
Ağlasamda kimse gözyaşımı silmiyor
Ve en acısı ne biliyomusun
Sana aşığım ve bundan haberin olmaması
Sen gittin ben mahvoldum!
Her yer sen kokuyo
Kimse yerini alamıyor
Bu kalp seni unutamıyor
Bebeğim dön desem
DÖNMEYECEKSİN...
Sen gittin ya arkana bakmadan
Seni seven şu kalbi görmeden
Ben mahvoldum

**aSi MeLeq** · #**108** (**permalink**) 04-05-2006, 09:30

Bir sabah,
Zamanı durdurdun sen...
Ayrılığı ekledin sonbahara
Mevsimin bütün bulutları,
Gözlerimde birikti de
Ben yağamadım bakışlarına...

Söyle!
Hangi güneş
Baharı getirecek şimdi bana?
Kadehimiz ayrılağa kalkmadı ki hiç
Ben nasıl içebilirim yokluğuna...

Belki,
Zamansızdı sevgim
En az gidişin kadar!
Elde değil bu.
Sen hiç eylülde sevip de
Vakitsiz hüzünlere beyaz bayrak salladın mı?
Bilemezsin sevdiğim...
Nasıl da koyuyor adama güzün geri kalanı...

Doğduğum gündeyim şimdi.
Yoksun...
Bir başıma içip,
Kağıda gidişini karaladım...
Hazanda sevmek akıl kÃ¢rı değilmiş sevgili
Anladım...

**aSi MeLeq** · #**109** (**permalink**) 04-05-2006, 09:32

En yansız tarafımda saklıyordum seni.
Şimdi ise en zifirine gömüyorum...
Hayatımı istifliyorum ölümün raflarına,
Akşamlar hiç olmasın istiyorum.
Bir köşeye çekilip geceye küsüyorum.
Susuyor; konuşmuyor, nakış tutuyor gecenin dili.
Konuşmak hiç işime gelmiyor geceyle,
Onun da benimle.
Terkedilmiş bir kentim şimdi.
Bir tarafı güneşe küsmüş yorgun binalarım,
Yıkık dökük, enkaz olmaya hazır duvarlarım var artık benim.
Sevdaların batık kentlerine dalıyorum,
Kan kusuyorum meçhul sevdalara.

Hiçbir zaman bulamadım seni,
Zorunlu yitirdiğim kentlerimde.
Her zaman bir bahanem vardı,
Erişemedi.
Hep geç kaldım bilemediğim yanlarına,
Bir yerlerim bile kalmadı gidecek.

Kentin dar sokaklarından sesleniyorum,
Duyuyor musun çığlıklarımı?
Sana düşüyorum, sana haykırıyorum yine.
Duyuyor musun yangın gürültülerimi?
Duymuyorsun değil mi...?

Oysa ki siyah beyaz, arkası yarın filmlerin,
Dünlerinde saklı, kısır bir döngüde buldum seni.
Her dakika sana hasret, yıkıyorum zamanı.
Özlemlerimi meze yapıp, kırık kadehlerime dolduruyorum.
Yudumluyorum her seferinde.
Bir seferde gömüyorum yalnızlığıma özlemini.
Sensiz yanıtların sorusu saklımda.
Küllerini savuruyorum,
Yangın yeriyim şimdi...

Dağların en zirvesine. dağ lalelerinin üzerine,
Hep uzaklarına düşüyorum sevdanın.
Sonu belli olmayan bir masaldayım sanki,
Bir rüya alemindeyim.
Al artık zehrini damarlarımdan.
İçimde hiçbir kalıntın olsun istemiyorum.
Bırakıyorum yalnızlıklarımı sana.
Şimdi hayaline dalıyorum sevdanın.
Gözlerine gülüyor, saçlarına dokunup okşuyorum;
Yüzüne sürçüyorum sevdamın.
Sanki ben hep ordaydım,
Sanki sen hep rüyalarımda yaşıyorsun.
Geceye ırak; hayallerime, düşlerime çok yakınsın...
Şimdi gri kaplıklarla paketliyor,
Duygusuzluğuna postalıyorum.
Yalan adresine veriyorum seni!
Çünkü sen hiç gerçek olmadın ki...

**aSi MeLeq** · #**110** (**permalink**) 04-05-2006, 09:33

Seziyorum ki kaçacaksın..
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende
Anlıyorum ki ayrılacaksın
Çok yıkkınım yıkılamam
Ama rengini bırak bende
Duyumsuyorum ki yiteceksin
En büyük acım olacak
Ama ısını bırak bende
Ayrımsıyorum ki unutacaksın
Acı kurşun bir okyanus
Ama tadını bırak bende
Nasıl olsa gideceksin
Hakkım yok durdurmaya
Ama kendini bırak bende...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Kategori	Cevaplar	Son Mesaj
Ruhum Sana AŞik	kalem20	Paylaşmak İstedikleriniz	1	03-06-2008 23:24
GozyaSi	!NC!PéR!S!	defg	24	30-12-2007 21:57
...AyriLik...(Aci;Gozyasi;MutsuzLuk)	BuRcu	Paylaşmak İstedikleriniz	24	13-12-2007 21:20
Huzursuz Bacak Sendromu	Life_is_beautiful	Sağlık	0	31-10-2007 18:30
Baker raporu PKK'yı huzursuz etti	Haberci	Son Dakika Haberleri	0	08-12-2006 13:40

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)