2de1

İSTANBUL'UN FETHİ

-Beş yüzüncü yıldönümü için: -

I

Gün batmada İstanbulun üstünde Haliçten,

Bir renge bürünmüş yanıyor Marmara içten.

Durgunlaşıp engin, silinirken kırışıklar,

Oklar gibi fışkırmada her yandan ışıklar...

Bir penbe bulut bağrı delinmiş kanamakta,

Yorgun uyuyan tekneler altında uzakta.

Altındır ufuk çizgisi, altındır akisler,

Altın tozlu hainde iner her yana sisler...

Durgun sular üstünde kesik vakvakalarla,

Uçmakta gümüş martılar, altın gagalarla.

Gök şimdi yeşil, şimdi kızıl, şimdi turuncu,

Camilerin andırmada mermerleri tuncu

Kandır dağılan şimdi günün battığı terden,

Kandır sızan etrafa alev pencerelerden.

Kandır görünen Fatihin altın aleminde,

Fethin yine İstanbul o en kanlı deminde:

II

Mevsim mayısın sonları, yaz başlamış artık,

Gittikçe açılmakta, dağılmakta karanlık.

Her şey hareketsiz, ağaran tan yeri sessiz,

Kalmış gibi şehrin sarılan bağrı nefessiz...

Bir korkulu rüyayı yataklarda sayıklar,

Dalgın uyuyanlar beraber uyanıklar...

Bir saltanatın son gününün korkusudur bu!

" - Türkler hareketsiz duruyor, bir pusudur bu!"

Kostantin ümitsiz, saray erkanı telaşta

Surlarda Bizans askeri, Jüstinyani başta!

Çarpmakta bugün bir yeni korkuyla yürekler,

Zağnos Paşa bir yanda hücum emrini bekler.

TURHAN Bey uzaklarda yakıp yıkmada hâlâ!

Bir yandan o Beylerbeyi korkunç Karaca'yla,

Türk ordusu İstanbulu sarmış çepeçevre,

Dünya girecektir bu sabah bir yeni devre!

III

Birdenbire gökkubbe dolar velvelelerle,

Atlar koşar ön safta kabarmış yelelerle!

Tozlarla, dumanlarla karışmakta ateş, kan...,

Yer yer tutuşur toprağın altındaki volkan!

Mızraklar uçar, oklar uçar, taşlar uçarken,

Burçlar yıkılırken, kesilen başlar uçarken,

Etrafa saçılmakta cehennemden alevler,

Tunç topların ağzıyla homurdanmada devler...

Her hamleyi bir hamle kucaklar yeni baştan,

Jüstinyani bir sedyede kaçmakta savaştan!

Bir burca zafer sancağı dikmiş Ulubatlı...

İlk hızla girer Topkapıdan yirmi bin atlı!

"Türkler geliyor!" çığlığı aksetmede dağ dağ,

Bir çağ kapanır böylece, başlar yeni bir çağ

Rum Kayseri'nin kellesi bir mızrak ucunda,

Şarkın eşi yok incisi Türkün avucunda!

IV

Ey Kayser, öğünsen yeridir kanlı başınla,

Tarihe adın geçti o erkek savaşınla!

Ey Fatih, iraden gibi kuvvetli bir elde,

Dünyanın asırlar boyu göz koyduğu belde!

Ey ünlü kumandan paşalar, tuğlu vezirler,

Ey tulgalı erler, ağalar, beyler, emirler...

Haşmetli zafer menkibeniz geçti şafaktan,

Gördüm, düşünürken sizi beş yüz yıl uzaktan!

Ey mutlu ışık beldesi, nurunla yıkansın,

Her türlü hiyanet dolu tarihi Bizansın!

Artık savaşın hüsnüne hayranlık içindir,

Artık zaferin şi'r için, insanlık içindir.

Sihrinle, füsununla, gururunla, nazınla,

Altın Halicin, Marmaran, aşık Boğazınla,

Endamını sarmakta ipek tüllü karanlık,

Türkün güzel İstanbulu mesut uyu artık!



SADÂBÂD

- I -

Baygın bir ihtizaz ile bîhûş akar dere

Sahillerinde kızlar uzanmış çemenlere..

Narin dudaklarında mücevher piyaleler..

Açmış kuz-caklarındaki aşüfte laleler..

Mestane nağmelerle bakarlar, pür ihtiras,

Bekler sıcak göğüsleri şehvetli bir temas..

- II -



Akşam.. silindi çehreler artık birer birer,

Etrafa indi gölgeden, asude cümleler..

Rakkaseler uzandı açılmış kucaklara,

Sessiz çekildi, kol kola, çiftler uzaklara.

Leyl oldu, akmıyor, dere sahilde dinliyor..

Baygın, kesik nefesler, uzaklarda inliyor..



ÇENGELKÖY

Boğazın her yeri bir parça değişmiş şimdi,

Yine Çengelköyü lakin öyle!

Bahçeler, bağlar, ağaçlar, evler...

Yine sessiz, yine sakin öyle!

Elli yıl köyden uzak kalmışken

Tanıdım: İşte benim doğduğum ev!

İşte, en eski mahallem, sokağım!

Geçiyor aynı sokaktan hâlâ

Kendi halinde vakur insanlar...

İşte hiç fasılasız dört mevsim

Köye lezzet dağıtan bostanlar!

İşte tılsımlı o bağlar ki bütün dünyada

Yoktur eşi!

Sonbahar oldu mu dallar eğilir,

Sararır ayvalar altınlaşarak,

Meyve halinde verirler güneşi.

Tanıdım: Çarşının en ihtiyarı

Başı göklerde asırlık çınarı.

Bir tevekkül katıyor manzaraya.

Çekilen eski kayıklar karaya.

Öyle hoş bir yüzü vardır ki köyün,

Bir gören artık unutmaz neresi?

İşte, kış vakti coşup çağlarken,

Yaz gelip kupkuru kalmış deresi!

Tanıdım: Şevk ile erken uyanıp

Gittiğim camii bayramlarda!

Karabaş nesli tükenmiş artık

Kediler damlarda..

Gözlerim daldı yine,

Bir hayal alemine!

Elli yıl önceki tipler geçiyor karşımdan:

Kamil Ağa.. göğsü açıktır kış, yaz,

Karda, yağmurda da hep böyle gezer aldırmaz.

Yaşı yetmişse de hâlâ gençtir,

Dağılır, parçalanır göğsüne çarpan yıllar...

Bir avuç taze köpüktür sanki

Şu ağarmış kıllar!

Sami bey.. ismi tanınmış hattat.

Bizce İzzetle Yesari'ye de üstün kat kat.

Huyu hırçıncadır amma severiz

"O bizim hattatımızdır" diyerek

Övünür, hem överiz.

Hatemi bey ki Meşihatteydi,

"Molla bey!" derdik ona.

Şıktı, bir parça da hatta züppe!

Başta bir ince sarık, sırtta ipek bir cüppe,

Elde mercan tesbih,

Şal yelek, incecik altın köstek...

Şıktı velhasılı pek!

Komşumuz Miralay Ahmet bey ki:

Unutulmaz daha genç yaşta ölen

O güzeller güzeli Eşi Növber Hanımın iç acısı!

Kerim Ağa.. hamlacı, Abdülmecidin hamlacısı.

Anılır ismi, sayar gençler onu,

Boğazın eski kürek şampiyonu!



Her zaman kaşları öfkeyle çatık,

Yüzü hep böyle asık,

İşte en sert baba: Çerkes Ali bey!

Köyde sessiz yapılırken her şey,

İki haylaz çocuğun terbiyesi

Duyulur her gece çığlık, çığlık!



İşte ilk sevgilim, ilk aşkım,

O güzel Naile ki,

Hepimiz gizlice aşıktık ona!

Titreyen perdelerin ardından

Arıyorken biz onun gölgesini,

Ansızın gökten uçan bir yıldız

Gibi bir gün bırakıp gitti bizi!



İşte, gayetle temiz,

İşte, gayetle titiz

Ebe İlhame Hanım!

Severiz, bizleri paylar da yine!

Çünkü biz dünlü çocuklar, hepimiz

Doğmuşuz ellerine!



Elde bir çanta uzaktan görünür,

Köyün en hazik olan, diplomasız

Cerrah Mustafendi!

Evvela çanta gider, sonra peşinden kendi.



İhtiyar Angeli aktar küçücük dükkanda,

Sürme, laden, kına hep ayrı durur bir yanda.

Kutular ayrı, paketler, kavanozlar ayrı.

"Ne arasan bulunur derde devadan gayrı!"



Ve nihayet

Sokağın bekçisi sadık Karabaş!

Bizi bir gördü mü gözler parlar,

Duyulur tatlı, kesik havlamalar.

Köyde herkesle yakından tanışır,

Dili yok, söyleyemez söz amma,

Sallanan kuyruğu dildir konuşur!



İşte rüyası hayalimde kalan Çengelköy!

Elli yıl önceki tipler işte!

İşte bağ semti, Çakaldağ, Maslak...

İşte, İcadiye!

İşte, mehtabı yakından

Bir gümüş ayna gibi

Seyreden Tarlabaşı!

İşte, tarihe bakan gözlerle

Ceneviz devrini görmüş çarşı!

Yine rüyalara dalmış uyuyor,

Küçücük koydaki sessiz yalılar,

Yine herkes tanıyor birbirini,

Yine eş, dost öyle!

Bir benim sade uzaktan gelmiş,

Bir benim sade köyün bilmediği,

Bir benim el sayılan!



Beklerdim bir tanıdık yüz boşuna,

Bekledim boş yere bir dost bakışı,

Bir dost gülüşü...

"Göçtü çoktan!" dediler

Anarak ismini sordumsa kimi!

Daracık, kuytu sokaklarda gezip,

Aradım gençliğimi!



ORHAN SEYFİ ORHON