2de1

Kral’ın eteklerinden dökülenler

Arap dolarlarının rengini gören ve/veya kokusunu alan basınımızın büyük bir bölümü Kral Abudullah’a methiye düzme yarışına girdiler farkındaysınız...



Aralarında ‘’Aman ha, Kral aleyhinde yazmayı abartıp da iğrençleşmeyin.’’ diyenleri bile vardı.

Sanki, gazeteler beslenirken bunlara da şart koşulmuş, ‘’Sadece kendiniz yağ çekmekle yetinmeyeceksiniz; diğer gazetelerdeki yazarları da zapturapt altına alacaksınız,’’ denmiş...


Neyse canım, bana mı kalmış koskoca kralın kırk yılda bir ülkemizi ziyaret etmesine laf söylemek... Gelirse gelsin. Hele de bu geliş ülkemizin yararına olacaksa, akıllıca –ve onurluca- değerlendirilecekse neden olmasın... Ha Amerikan sermayesi girmiş, ha Avrupa, ha Arap...



Paranın dini imanı yok nasılsa... Olsaydı, Amerika’da mı olurdu Suudi petro-dolarları...



Benim sitemim, övgüde dozu abartanlara ve ikiyüzlülük yapanlara...



Sırf sermayesini ülkemize sokma ihtimali var diye, Kral Abdullah’ın dünyanın en gerici, İslamiyeti -özünden koparıp Vahabileştirerek- en yanlış tanıtan, en baskıcı, bir o kadar da en Amerikancı rejimlerinden birinin temsilcisi olduğunu yadsıyamayız ya...



İkiyüzlülüğü yapan sadece bizimkiler değil tabii ki; örneğin, Amerika’nın ya da Avrupa ülkelerinden birinin Suudi rejimini eleştirdiğini ve ‘’Oraya da demokrasi getirelim,’’ dediklerini duydunuz mu hiç...



Bu arada, Amerika’daki en büyük ve en görkemli büyükelçiliğin Suudi elçiliği olduğunu da hatırlamakta yarar var sanırım...



Suudilerin, Bush’un ortak olduğu Carlyle şirketler grubuna 80 milyon dolarlık yatırım yaptığı ve bu grubun silah da ürettiği ise küçük bir ayrıntı olarak belleklerimizin bir köşesinde kalabilir...



City Bank’ın en büyük hissedarının Suudiler olması, Amerikan ekonomisinin yüzde yedisinin Suudiler tarafından finanse edilmesi ve 85 bin Suudi zengininin Amerikan şirketlerindeki yatırımlarının 860 milyar doları bulması da diğer küçük ayrıntılar arasında...



İşte ben bu ufak tefek ayrıntılardan dolayı Kral Abdullah’ın gözümüzün içine baka baka, ''Biz de sizin gibi Filistin sorununa adil bir çözüm için çaba harcıyoruz. Biz de sizin gibi Ortadoğu'nun nükleer silahlardan arınmasına çalışıyoruz. Biz de sizin inandığınız gibi medeniyetler arası diyaloğa inanıyoruz....’’ sözlerine inanamadım maalesef...



Sormazlar mı o zaman adama, pardon, Krala: ‘’Bugüne kadar Filistin halkı için ne yaptın? Bugün, Lübnan halkı için ne yapıyorsun?’’ diye.



Ardından da eklerler; Lübnan halkına insani yardım için, Kızılhaç Avrupalıları insafa getirmeye çalışıp üç beş kuruş toplamaya çalışıyor. Biz buradan Kızılay’ımızı gönderiyoruz. Hatta belki de çocuklarımızı göndereceğiz... Sen ise Ankara’da, İstanbul’da eteklerinden para saçarak dolanmakla, otel personeline astronomik bahşiş vermekle, bir halıcının ve baklavacanın zenginliğine zenginlik katmakla bütün Türk halkının sempatisini kazandığını mı sanıyorsun...



Hatta derler ki: ‘’Komşuların açlıktan kırılırken, bebeleri ölürken nasıl boğazından geçiyor yediğin lokmalar. Bunca israfı, Müslümanlığının ve vicdanının neresine sığdırıyorsun?’’



Bütün bunlar bir yana, Kral’ın Cumhurbaşkanlığı tarafından davet edilmesini de epey yadırgadım ben.

Siyaseten değildi elbette bu yadırgayışım. Sadece, yaşadığımız günlük çelişkiler ve çatışmalar açısından...


Ortaya oldukça ironik bir durum çıktı çünkü.



Hatta, sadece yadırgamakla kalmadım; biraz daha ileri gittim ve ‘’Keşke Kral kara çarşaflı eşlerini de getirseydi de Cumhurbaşkanlığındaki yemeğe hep beraber katılsalardı,’’ diye düşündüm...



Bir düşünsenize şenliği; kendi ülkenizin Başbakanının, -başı türbanlı diye- eşini getiremediği köşkün baş sofrasına kara çarşaflı eşleriyle beraber kurulmuş bir Suudi Kral’ı... Ne uç boyutta ve eşsiz bir çelişki olurdu değil mi?...



Sakın ha, Kral Abdullah’ın Cumhurbaşkanımızla görüşmesini eleştirdiğimi sanmayın... Ülke çıkarlarımız ne gerektiyorsa o yapılacak elbette. Kim itiraz edebilir ki buna?



Ama isterdik ki tam da bu yüzden, yani ülke çıkarlarımız gereği; aynı esnekliği, aynı toleransı kendi ülkemizin insanlarına karşı da gösterebilelim... Zirvelerdeki lüzumsuz kutuplaşmalarla neye inanacağını şaşırmış halkın birlik ve beraberlik duygularını zedelemeyelim.