#11 (permalink)
17-05-2008, 20:15
|
Bölüm Moderatörü ズ-яєSSα|\/|
Kayıt: 15.05.2008 Mesajlar: 1.610 Rep gücü: 25 |  | |  | | | ÇEŞNİSİ KAHIR Dolu doluydum hayata gün başlarken; Bir bardak suyla o berrak günü yudumladım... Su gibi akıp gitti önümde zaman, akşamı aynı sevinçle karşılamaya hazırlandım... Sonra; Ben benden ayrıldım bir başkası oldum, olmayan bir gölge şekillendi sessizce süzülüp önce hafızamda sonra gözlerimde gerçeğe dönüştü... O gerçeği seyrederken onu yaşadım; Onu yazdı kalem; onu sildi silgi... Ve akşamı serin dudaklarıyla öperken rüzgar, bir parkın ortasında tahta bir masada buldum kendimi. Zamanın sınırı doluyordu kararan gökte, bir garip serinlikte soğumuştu paketten çıkarttığım lahmacunlar. Üşüyorum; Bu akşam bir başka serin... Rüzgar şehvetten sakındığım bedenimi şehvetle öperken buz gibi kollarıyla sardı... Üşüyorum; Bir yanım sen olsaydın keşke diyor, demez olsaydı... Demez olsaydı gelmez olsaydı ayaz,gelmez olsaydım; Olmaz olsaydın... Bir parkın ortasına düşüvermişim sanki bilinmezlikten. Üşüyorum; Tahta bir masa üç lahmacun ve ayaz... Birde acı ki lahmacunlar, yalım yalım ta yüreğim; Alev alev içimi yakan bir acı,ruhum sızım sızım... Acımla iftar ediyorum... Üstüne buz gibi kahrımı içiyorum,içim yanıyor ta yüreğim... Salaklıklarımın en fütursuzu muydu bu? Bitmeyi hakketmeyenleri hep bir yudumda bitirdim. Hesapsız hiç düşünmeden silip süpürdüm yeyip bitirdim hayatımın yıllarını...Acı lokmalar bıraktım onlara... Tatlı yudumlarımı hep seninle paylaştım... Canımdan parça koparttım,gözümü kırpmadan, etten tırnağı söküp attım; Oooff off ne acı pişmanlık... O zaman hiç böyle yazmadım,hiç böyle üşütmedi rüzgar,,, İçim yanıyor ta yüreğim... Üşüyorum; Sen hep üşürdün ya, ben ilk ve son defa üşüyorum...Benden ayrılan bana döndüm. Çare değil ne yana dönsem yalın bir alev,yine yanıyor içim.. Yalanlarına harcadığım doğrularıma yanıyor içim,senin için kaybettiğim insanlara üşüyorum...Sen değmezleri bırakamazken, ben paha biçilmezleri harcadım senin adına... Fırlatıp atıyorum senin hiç takmadığın,benimse hiç çıkartmadığım adın yazan olmayan yüzüğü sonsuza... O kayıplarımdan daha büyük kayıp değilsin... Burada başlamıştın sen, onları burada bitirmiştim tek yudumda.. Şimdi seni burada lokma lokma, yudum yudum bitiriyorum...Seni bende öldürürken bende ölüyorum, canım çekiliyor iliklerimden yavaş yavaş... Çeşnisi kahır olan ne acı bir iftar bana sunduğun... Cesedim kalkıyor yerinden yürüyorum,sen miydin rüzgarı soğutan ben miydim akşamın kasveti? Karanlığa yürüyorum içim yanıyor ta yüreğim... Üşüyorum; Son defa yalım yalaz üşüyorum... | |  | |  |
Konu KuLAhmet tarafından (21-05-2008 Saat 08:41 ) değiştirilmiştir..
|
| |